Φόρμα αναζήτησης

Κάτι γερασμένα…

Αποτελεί στερεότυπο της πολιτικής και δημοσιογραφικής σκέψης να αναζητούμε τις νέες ιδέες, τους πολιτικούς νέας γενιάς, τα φρέσκα μυαλά και την ανατροπή.
Χρησιμοποιούμε τις λέξεις συνεχώς και με επιμονή. Τα κόμματα φροντίζουν να έχουν από μια οργάνωση νεολαίας, φοιτητικές οργανώσεις και ενίοτε και οργανώσεις νέων επιστημόνων. Βάζουν ποσοστώσεις για άτομα κάτω από μια ηλικία και για γυναίκες θέλοντας να ενισχύσουν το διαφορετικό… ή να φαίνεται πως το κάνουν.

Γιατί η γυναίκα του Καίσαρα άμα δεν είναι νέα, πρέπει τουλάχιστον να φαίνεται νέα.
Υπάρχει όμως ένα συστημικό πρόβλημα. Και αφορά τα κόμματα που λειτουργούν βάσει ιεραρχιών, προώθησης της φιλοσοφίας του αρχηγού ή της κομματικοϊδεολογικής ορθοδοξίας, ατζέντες ηγετών και μη ηγετών που θα ήθελαν να γίνουν ηγέτες στη θέση του ηγέτη.
Στον 21ο αιώνα, η εποχή της ιεραρχίας θα έπρεπε να τελειώνει. Θα έπρεπε ο καθένας από εμάς να γίνεται ταπεινότερος και να αντιλαμβάνεται πως από πάνω προς τα κάτω δεν μπορούν να επιβληθούν ιδέες, πόσω μάλλον να επιβληθεί η ανανέωση.
Ο καθένας να αντιλαμβάνεται πως δεν είναι αναντικατάστατος, αλλά και ότι ακόμα και ο ικανότερος ηγέτης δεν μπορεί ρεαλιστικά και αποτελεσματικά να ελέγχει τα πάντα και όλα όσα βρίσκονται από κάτω του.

Θα έπρεπε να μιλάμε βάσει της λογικής των δικτύων επιρροής, της αλληλεπίδρασης ιδεών και της ανάδειξης των νέων προσεγγίσεων, που με αμεσοδημοκρατικό τρόπο, άναρχα, αλλά δομημένα, προκύπτουν από όσους θέλουν να ασχοληθούν με την πολιτική.
Υποψιάζομαι πως οι ψηφοφόροι, ιδιαίτερα οι νεότεροι, απέχουν από το να ψηφίσουν γιατί τα κόμματα έχουν κακοφορμίσει και αποφεύγουν να εξελιχθούν. Τα νεότερα ηλικιακά στελέχη διδάσκονται καθημερινά, βλέποντας και κάνοντας, πως στις παλαιακές ιεραρχικές δομές δεν ανελίσσονται αν δεν υιοθετήσουν τις μανιέρες αυτών που θα τους δώσουν το χέρι για να τους τραβήξουν προς τα πάνω.
Δεν θα έπρεπε οι νέες και οι νέοι πολιτικοί να απλώνουν το χέρι προς τα πάνω για να πάρουν ώθηση. Θα έπρεπε να ακούν μεν τους μέντορές τους, αλλά να απλώνουν τα χέρια ο ένας στον άλλο. Και να κοιτούν προς την κατεύθυνση αυτών που θα έρθουν μετά από αυτούς.
Όχι για να αποτρέψουν την αντικατάστασή τους όταν και οι ίδιοι γεράσουν. Αλλά για να ξέρουν τι θέλουν αυτοί τους οποίους θα εκπροσωπήσουν, και για να φροντίσουν να μένουν και οι ίδιοι νέοι στο μυαλό.
Πού είναι οι γενναίοι της νέας γενιάς;