Φόρμα αναζήτησης

Κάθε σπίτι καραντίνα, κάθε μέρος Βαρώσι

Πρώτα δεν πιστέψαμε. Και θυμώσαμε με τον Νίκο που έκλεισε τις πόρτες. Μάλιστα κάναμε και διαμαρτυρία για να τις ανοίξει. Είπαμε τον Νίκο φασίστα. Συγκρουστήκαμε με την αστυνομία. Ύστερα, μόλις άρχισε να μας ζώνει η φωτιά, είπαμε «στα σπίτια, στα σπίτια». Βάλαμε και ένα έμβλημα στο προφίλ μας. «Stay at home». Μείνε σπίτι! Μην βγαίνεις στον δρόμο! Αρχίσαμε να καταριόμαστε όσους έβγαιναν στον δρόμο. Αφότου έκλεισαν μερικές πόρτες, έκλεισαν όλα τα οδοφράγματα. Όμως, κανείς δεν έφερε ένσταση αυτή τη φορά. Κανείς δεν ύψωσε τη φωνή του. Δεν είπε «είναι πλήγμα στην ειρήνη».

Καθώς αποκόπταμε τη σύνδεσή μας με τον νότο, ήταν ακόμα ανοικτές οι πόρτες μας με την Τουρκία. Διότι το κρέας δεν μπορεί να χωριστεί από το νύχι. Δεν μπορούσαμε να τινάξουμε στον αέρα τον δρόμο που συνδέθηκε από την Κερύνεια στην Ανατολία. Απαγορεύσαμε την είσοδο για 72 χώρες. Όμως, αφήσαμε ανοικτή αυτή την πόρτα. Ύστερα την κλείσαμε υποχρεωτικά. Δειλά και συνεσταλμένα. Είπαμε να κηρύξουμε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Αντιμετωπίσαμε αντίσταση. Διότι δεν συνηθίζουμε να κάνουμε κάτι προτού μας ζώσει η φωτιά. Ήμασταν πολύ αισιόδοξοι. Δεν ανεχόμασταν καθόλου τους μάντεις της συμφοράς. Οπωσδήποτε δεν βάζαμε ανάμεσά μας όσους μας έλεγαν ότι είναι απαισιόδοξοι. Ήταν οι εποχές που οι έμποροι της ελπίδας έκαναν το περισσότερο κέρδος. Δεν είχαμε απολύτως καμία αμφιβολία για τις καλές ευχές που είχαν για εμάς εκείνοι που έπνιξαν στο αίμα τη γύρω μας περιοχή. Μπορεί να σκότωναν τους άλλους, όμως εμείς δεν ήμασταν οι άλλοι. Ήμασταν Κύπριοι. Βεβαίως και θα μας έφερναν ειρήνη.

Αφότου κλείσαμε όλες τις πόρτες μας και αποκόψαμε όλους τους δεσμούς μας με τον κόσμο, με τα πολλά το καταλάβαμε. Κηρύξαμε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Καραντίνα. Κάθε σπίτι μπήκε σε καραντίνα. Και επιβλήθηκε τιμωρία σε όσους βγαίνουν στον δρόμο! Δεν ήταν αρκετό όμως. Ύστερα κλείσαμε τις πόρτες μας και ο ένας στον άλλον. Η Λευκωσία τις έκλεισε για την Κερύνεια. Έκλεισαν όλα τα μέρη. Όλα τα μέρη έγιναν κλειστά κουτιά. Η Μόρφου, το Τρίκωμο, η Καρπασία. Η Αμμόχωστος! ‘Έχασαν τη φωνή τους οι δρόμοι, τα σοκάκια, οι λεωφόροι. Οι πλατείες. Τώρα κοιτάω και γελάω τα τρία παλούκια ηλεκτρονικής παρακολούθησης που τοποθετήθηκαν απέναντί μας. Σε τι ωφελούν αυτά; Ποιον παρακολουθούν; Μήπως περνάει κανείς στον δρόμο; Τα καημένα τα παλούκια μιας παραλυμένης ζωής. Πάρ’ τα και βάλ’ τα στον πισινό σου ρε ηγεμόνα!

Κάποιοι αίρουν τις απαγορεύσεις που έθεσαν. Ακόμα και στην Κίνα βγήκαν στα πάρκα. Πετάχτηκαν στους δρόμους. Εμείς δεν θα μπορέσουμε να τις άρουμε έτσι εύκολα. Είναι δύσκολο να πούμε «βγείτε στους δρόμους. Επιστρέψτε στις δουλειές σας. Τέλειωσε πλέον». Πάνω στο κεφάλι μας είναι η Τουρκία. Μια χώρα που ακόμα και οι τυφλοί μπορούν να δουν προς τα πού σκορπίζεται. Τη στιγμή που θα άρουμε τις απαγορεύσεις, θα επιστρέψει πίσω αυτή η ασθένεια. Όσοι έρχονται από την Αγγλία φθάνουν έχοντας ξεφύγει από μια τραγωδία. Όμως, δεν ξέρουν ότι η τραγωδία εδώ σε εμας είναι το κάτι άλλο. Τη στιγμή που θα ανοίξουν τις πόρτες με την Τουρκία για την κατάσταση που ονομάζουν νύχι και κρέας, ο λαός θα επιστρέψει εκεί που ήταν. Εκείνοι δεν είναι ασφαλείς και εμείς είμαστε; Εμείς άλλωστε ποτέ δεν ήμασταν ασφαλείς. Πεθαίναμε και όταν δεν υπήρχε ο κορωνοϊός. Είτε από τα τροχαία. Είτε από καρδιά. Είτε από καρκίνο. Σε αυτό το μέρος που έγινε κανονικότητα ο θάνατος είναι σχεδόν ικανότητα να μένει ζωντανός κάποιος.

Σε κάθε περίπτωση, θα περάσει αυτός ο εφιάλτης. Θα πεθάνει και αυτός ο ιός. Όμως, πώς θα απαλλαχτούμε από τους ιούς από τους οποίους υποφέρουμε τόσα χρόνια; Πώς θα σωθούμε απ’ αυτούς; Με την Τουρκία έχουμε ένα τέτοιον ιό στο κεφάλι μας που… Είναι ο ιός των ιών! Χίλιες φορές χειρότερος από τον κορωνοϊό. Μας περιμένουν οι λεωφόροι και οι πλατείες που είναι άδειες τώρα. Περιμένουν τον ξεσηκωμό μας. Τόσα χρόνια το Βαρώσι ήταν μια νεκρή πόλη. Τώρα είναι νεκρές όλες οι πόλεις. Το Βαρώσι είναι παντού τώρα!

Αν οι πόρτες που έκλεισαν ανοίξουν μια μέρα. Θα ανοίξουν όπως πριν από 17 χρόνια. Ίσως και πάλι σε μια 23η Απριλίου. Τι γλυκό όνειρο! Πάλι θα στοιβαχτούν όλοι στο Λήδρα Πάλας, στο Λοκματζί. Πάλι θα υπάρξει κοσμοσυρροή. Νοσταλγήσαμε πολύ το άλλο μισό της πατρίδας μας. Τους φίλους μας που δεν μπορέσαμε να δούμε τόσο καιρό. Νοσταλγήσαμε. Ελπίζω ότι αυτή τη φορά δεν θα διαρκέσει τριάντα χρόνια αυτός ο χωρισμός. Αλλά δεν εμπιστεύομαι καθόλου τούτους τους ιούς! Δεν είναι με κλειστό τέλος. Πάντα ανοικτό!

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.