Φόρμα αναζήτησης

Κάθε δέντρο και ναός, κάθε νόμος και ανομία

 «Θα πίστευα μόνο σ’ έναν Θεό που ξέρει να χορεύει», Φρίντριχ Νίτσε

Το μόνο που δεν έκαναν όσοι μαζεύτηκαν έξω από την αίθουσα του Δημοτικού Μεγάρου Πάφου ήταν να χορέψουν τον χορό της βροχής. Οι υποστηρικτές της ανέγερσης καθεδρικού ναού στον Δημόσιο Κήπο υποδέχθηκαν την άφιξη του μητροπολίτη στον χώρο για να αναπτύξει την «επιχειρηματολογία» του με χειροκροτήματα. Συνόψισαν τα αιτήματά τους σε πλακάτ με συνθήματα όπως «Κάτω τα χέρια από την εκκλησία», «Πίστη, πατρίδα, οικογένεια», τα οποία υπέγραψαν ως «Έλληνες Χριστιανοί Πάφου». Και στη συνέχεια κατέλαβαν το Δημοτικό Μέγαρο ψέλνοντας τον Ακάθιστο Ύμνο. Η εικόνα δεν ήταν μόνο γραφική και ενοχλητική. Ήταν όπως φάνηκε και πειστική. Αφού οδήγησε τους δημοτικούς σύμβουλους της Πάφου να αλλάξουν την απόφασή τους μετατρέποντας το «όχι» της 21ης Μαρτίου σε «ναι». Με τους δημοτικούς συμβούλους της ΕΔΕΚ (οι οποίοι δύο βδομάδες μετά που απέρριψαν το αίτημα πήγαν πίσω και πήραν την ακριβώς αντίθετη απόφαση) να προσάπτουν στους επικριτές τους «πρωτοφανή φανατισμό» και συμπεριφορές που παραπέμπουν «σε παρωχημένες εποχές και μεσαιωνικές νοοτροπίες». Και να τους κατηγορούν πως δεν έχουν καταλάβει ακόμα ότι ζούμε σε δημοκρατικό πολίτευμα. Μία μέρα μετά από εκείνη την εικόνα. Μετά από εκείνη την απόφαση.

Ένας φίλος από Πάφο διερωτήθηκε αν είναι η ανέγερση καθεδρικού ναού το πρόβλημα αυτής της χώρας. Προφανώς και δεν είναι ο ναός το πρόβλημα. Έστω κι αν η κατασκευή του θα οδηγήσει στην κοπή εκατοντάδων δέντρων (εδώ μετατρέψαμε σε οικιστική περιοχή τον Ακάμα). Έστω κι αν καταστρατηγήθηκε κάθε έννοια αξιοκρατίας. Έστω κι αν αγνοήθηκαν περιβαλλοντικές γνωματεύσεις, πολεοδομικές μελέτες, συντελεστές δόμησης. Έστω κι αν η απόφαση αυτή αναίρεσε κάθε επιχείρημα στη βάση του οποίου οι ίδιοι απέρριψαν την ανέγερση δύο βδομάδες πριν. Ούτε η υπενθύμιση ότι το «νέο» τίποτε δεν έχει να κάνει με την ηλικία. Ούτε η επιβεβαίωση ότι ο προοδευτισμός των κομμάτων εξαντλείται στον δικό τους καθρέφτη. Ούτε καν η εικόνα Μεσαίωνα που εξέπεμψε (και καταγράφηκε σε βίντεο που κάνει τον γύρο του διαδικτύου) η είσοδος του μητροπολίτη στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου υπό τις ψαλμωδίες του Ακάθιστου Ύμνου σ’ ένα κατά τα άλλα κοσμικό κράτος. Διότι ο Μεσαίωνας αυτός ήταν και όχι η αντίδραση. Όπως δεν ήταν το πρόβλημα η εικόνα μιας Εκκλησίας που θεωρεί ότι μπορεί όχι μόνο να εμπλέκεται σε υποθέσεις-πολιτικές του κράτους, αλλά και να τις ορίζει.

Το πρόβλημα ήταν η επιβεβαίωση ότι μπορεί. H άνεση με την οποία η Εκκλησία για μια ακόμα φορά υπερέβη νόμους και περιορισμούς. Μετατράπηκε από «επικρατούσα θρησκεία» σε επικρατούσα εξουσία. Ο τρόπος που κατάφερε να περάσει η Μητρόπολη από το δημοτικό συμβούλιο που είναι εκεί για να υπερασπίζεται τη νομιμότητα, μια απόφαση που παραβιάζει κατά τρόπο απόλυτο και τη νομιμότητα και τη λογική. Η οποία ξεκάθαρα αντιστρατεύεται τα συμφέροντα των πολλών. Αυτό θα έπρεπε να είχε ενοχλήσει. Αυτό είναι το πρόβλημα. Δεν είναι η γελοιότητα όσων μετέβησαν στο Δημοτικό Μέγαρο για να απαιτήσουν την ανέγερση του ναού, αλλά η γελοιοποίηση των θεσμών. Της ίδιας της Δημοκρατίας. Η άνεση με την οποία το δημοτικό συμβούλιο παρέδωσε τα κλειδιά της πόλης στη Μητρόπολη. Που επιβεβαίωσε και το επίπεδο της ανομίας και τα όρια της διαπλοκής. Ότι οι εκθέσεις, οι ζώνες και οι νομοθεσίες δεν έχουν σημασία. Δεν αφορούν όλους. Πώς αυτοί που βρίσκονται εκεί για να υπερασπίζονται τους νόμους και το συλλογικό συμφέρον βρίσκουν συνεχώς τρόπο να τους ξεπερνούν και να τους καταστρατηγούν, όταν αφορούν -όχι μόνο την Εκκλησία- αλλά και κάθε παράγοντα ή ομάδα συμφερόντων με χρήμα και επιρροή. Λειτουργούν ως εκφραστές της ανομίας. Με συνέπεια εξυπηρετούν τα συμφέροντα των λίγων. Και το πράττουν με τρόπο τόσο ξεκάθαρο, τόσο απροσχημάτιστο που σε αφήνει άναυδο. Είναι ο τρόπος σε τελική ανάλυση με τον οποίο αντιλαμβάνονται τη Δημοκρατία, άνθρωποι που είναι εκεί για να την υπερασπίζονται. Είναι οι μεσαιωνικές νοοτροπίες αυτών που υπόσχονται να οδηγήσουν τη χώρα στη νέα εποχή.

Δεν ξέρω πόσους ενόχλησε η εικόνα του μητροπολίτη Πάφου. Ούτε αν αυτοί είμαστε, όπως έγραψε ένας φίλος σχολιάζοντας το βίντεο. Οι αντιδράσεις δείχνουν ότι δεν είμαστε, όλοι. Αν και όπως αποδείχθηκε -σε μια κοινωνία που δεν αντιστέκεται σε όλες αυτές τις μικρές και μεγάλες «δικτατορίες», που χρόνια τώρα την κρατούν στάσιμη- δεν χρειάζεται να είμαστε και όλοι. Η ουσία είναι ότι οι γραφικοί (αυτοί που έσπευσαν όλοι να γελοιοποιήσουν), είναι αυτοί που καθόρισαν για μία ακόμα φορά τις αποφάσεις όπως δεκαετίες τώρα καθορίζουν την πορεία της χώρας. Η εικόνα μιας χώρας που άγεται και φέρεται από τέτοιες ομάδες. Για να το θέσω αλλιώς, παραφράζοντας τον Νίτσε, το πρόβλημα δεν είναι ότι ο Θεός τους δεν χορεύει αλλά το γεγονός ότι στους ρυθμούς μικρών και μεγάλων «δικτατοριών» (όχι μόνο της Εκκλησίας) χορεύουν όλα τα κέντρα αποφάσεων. Μαζί και η κοινωνία. Και γι’ αυτό δεν ευθύνεται ο μητροπολίτης, ούτε οι «Έλληνες Χριστιανοί Πάφου» που μαζεύτηκαν έξω από το Δημοτικό Μέγαρο. Άλλοι αυτοί που βρέθηκαν στο δημοτικό συμβούλιο και αυτοί που τους εξέλεξαν για να είναι εκεί. Κυρίως όμως όσοι για μια ακόμα φορά επέλεξαν να επικεντρωθούν στο βίντεο παρά στην ουσία.

antopoly@cytanet.com.cy

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.