Φόρμα αναζήτησης

Υπάρχει και καλύτερο βίντεο με φίδια. Φακτ!

Κοιτάξτε. Οφείλουμε να είμαστε ακριβοδίκαιοι. Και ως τέτοιοι, οφείλουμε πρώτα και πάνω από όλα να βλέπουμε τα δεδομένα.

Ζούμε σε μια χώρα στην οποία ένα Σαββατοκύριακο που χαλούσε -δικαίως ή αδίκως θα το δούμε μετά- ο κόσμος, πρώτη με διαφορά σε αναγνωσιμότητα είδηση ήταν μια ανάρτηση για ένα βίντεο το οποίο παρουσίαζε δύο (ακίνδυνα κιόλας) φίδια να πηδιούνται σε μια παραλία του Πρωταρά. Τα δεδομένα, ή έστω το πρώτο από αυτά, είναι… αυτό.

Φακτ που λέμε. Άλλωστε, στον #Pellotopos ζούμε. Εάν κοιτάξετε γύρω σας νομίζω πως θα δυσκολευτείτε να βρείτε κάτι που να μην είναι… φακτ.

Δεν θέλω να τους εξαγριώσω πάλι, αλλά εκεί δε ειδικά, στην «ελεύθερη Αμμόχωστο», κι αν μιλάμε για τις παραλίες; Μια-δυο είχαν γλυτώσει από τους δημοτικούς άρχοντες-φάκτορες του τουρισμού και του περιβάλλοντος, αλλά τώρα πάνε κι αυτές. Φακτ επίσης.

Τι το τόσο σπέσιαλ είχε ένα βίντεο με δυο φίδια, ακίνδυνα μάλιστα, να το κάνουν σε μια παραλία, σε μια χώρα γεμάτη με επικίνδυνα φίδια όλων των ειδών -πλην των ερπετών- τα οποία κιόλας δεν πηδιούνται μεταξύ τους, να ησυχάσουμε, αλλά πηδούν ολόκληρη τη χώρα νυχθημερόν; Απορία λογική.

Πώς; Δεν σας αρέσει το «πηδιούνται»; Προτιμάτε το όμορφο εκείνο «ερωτοτροπούν» (sic) που χρησιμοποίησαν οι συνάδελφοι; Θα το δεχτώ. Αρκεί να μιλάμε για τα ερπετά. Διότι για τα άλλα, άλλη λέξη είναι που αρμόζει αλλά δεν είναι πρέπον να τα γράφουμε αυτά κιόλας.

Προσπερνώντας, λοιπόν, τόσο το άβολο εκείνο στοιχείο, δηλαδή το πρωτοφανές ενδιαφέρον για το National Pornographic βίντεο με τα ερπετά και ό,τι αυτό μπορεί να δείχνει για τον #Pellotopos -ζούμε άλλωστε σε μια κοινωνία ασήκωτα βαριά και macho, όπου η πρώτη επιλογή των ανδρών τα καρναβάλια είναι τα καλσόν, τα βρακιά και τα κραγιόν αλλά έχουν πρόβλημα με το gay pride- προσπερνώντας λοιπόν αυτό το στοιχείο, μένω στην ουσία.

Που δεν ήταν άλλη από το φακτ επίσης, ότι εκείνο το ΣΚ – τριήμερο χαλούσε ο κόσμος από όλες τις απόψεις. Ο καιρός, παραδείγματος χάριν. Φακτ. Στον Στρόβολο αναποδογύριζε αυτοκίνητα την ώρα που εμάς στο Rive Gauche του Αγίου Ανδρέα απλώς έβρεχε πολύ.

Δεν μας αγγίζει κάτι εμάς εκεί στον Άγιο Ανδρέα, για όσους δεν ξέρετε. Νιρβάνα. Ένα σύμπαν παράλληλο. Φακτ. Όπως στο σπίτι της Μαρίας Αντουανέτας – Αναστασιάδης, λ.χ., όπου μπορεί ο κόσμος να κουρεύεται (φακτ) και οι θυγατέρες να ανεβάζουν φωτογραφίες στον Ρέμο να τα σπάνε. Όχι ότι τις αδικώ έτσι; Τα εκατομμύρια που έβγαλαν έξω οι συμπέθεροι δεν ήταν λίγα. Στη θέση τους και εγώ θα διασκέδαζα τρελά με τέτοια τύχη!

Δεν το διασκέδασα τότε. Ήμουν και εγώ φακτ. Με τους υπόλοιπους όμως. Αν και δεν είχα τίποτα να κουρέψουν, μετά κατάλαβα τι φακτ μας βρήκε.

Έτσι που λέτε. Ο καιρός ήταν φακτ, οι δε Ειδήσεις έπαιζαν ό,τι πιο φακτ ή μη φακτ… φακτ, υπήρχε. Ελαφρώς καλύτερα από ό,τι στην Ελλάδα (μάνα του φακτ στην εποχή μας) όπου έβγαζαν τους στρατηγούς εν αποστρατεία στα δελτία και πολύς κόσμος νόμιζε ότι από στιγμή σε στιγμή θα αρχίσει πόλεμος, προκειμένου να πουλήσει η κυβέρνηση Τσίπρα ενόψει εκλογών.

Αλλά και εδώ η ένταση πουλούσε μια χαρά.

Όπως πουλούσαν και τα παραμύθια. Η κυβέρνηση (φακτ) κατέληξε, λέει, με την Αθήνα (σ.σ. ο Τσίπρας έληξε, έρχεται ο Κούλης – ποιο είναι χειρότερο θα σας γελάσω αλλά νομίζω ο Κούλης είναι ελαφρώς πιο φακτ…), με την Αθήνα λοιπόν να προαναγγέλλει, παραμονή της εξαγγελίας για την τουρκική γεώτρηση στην ΑΟΖ (μας), ότι θα ζητήσει κυρώσεις ενάντια στην Άγκυρα, λέει.

Το τροπάρι συνεχίστηκε και τη Δευτέρα από τους εδώ παραμυθάδες όπως και στην Αθήνα και ενώ, από την Κυριακή, είχε ήδη ξεκαθαρίσει σε επίπεδο ΕΕ ότι δεν υπήρχε ομοφωνία για κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας. Και άρα δεν ετίθετο θέμα κυρώσεων πλέον. Ω ναι!..

Πίσω λοιπόν από τους καπνούς του ακήρυχτου «πολέμου» κρυβόταν άλλο ένα δούλεμα ή εάν προτιμάτε ένα ακόμη παραμύθι για εσωτερική κατανάλωση, ώστε η κυβέρνηση εδώ και στην Αθήνα να δρέψουν δάφνες φαντασιακές την ώρα που τα πράγματα, λόγω των αδιεξόδων των επιλογών μας, ήταν και παραμένουν οριακά.

Μετά βέβαια έσκασε και η… απειλή μας (!) να μπλοκάρουμε την ένταξη των Βαλκάνιων στην Ε.Ε. η οποία οδήγησε σε αναβολή της συζήτησης για τον Οκτώβριο. Το ζήτησαν για δικούς τους λόγους κυρίως σε σχέση με την Αλβανία, χώρες όπως η Ολλανδία, η Γαλλία, η Ιταλία και η Γερμανία. Ήταν απολύτως αναμενόμενο, εδώ και μέρες. Αλλά είμαι σίγουρος ότι δεν θα το δείτε ιδιαίτερα στην κάλυψη και ότι οι δικοί μας θα αφήσουν να νοηθεί ότι το πετύχαμε εμείς.

Γιατί; Διότι μας αξίζει τέτοια βόδια που είμαστε!

Το παραμύθι του ΣΚ – τριημέρου ήταν φτιαχτό, παρότι η κρίση είναι αληθινή. Και αυτά -και τα δύο- μπορούσαν να τα καταλάβουν πολλοί. Άλλοι τόσοι όμως, ίσως και περισσότεροι, θεωρούσαν ότι περνούσαμε κρίσιμες στιγμές. Φακτ και πάλι φακτ, πιο φακτ πεθαίνεις, έβλεπαν όλοι το βίντεο με τα φίδια που πηδιούνταν.

Σόρι, απολάμβαναν αυτό που σίγουρα λείπει σε ένα μεγάλο, πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού αυτού του νησιού. Μιλάω με αφορμή το βίντεο.

Τίποτα δεν εστάθη ικανό να τραβήξει την προσοχή τους περισσότερο από αυτό. Ούτε τα «πολεμικά», ούτε οι κινήσεις του «Πορθητή» (σ.σ. είναι λίγο έξω από την Πάφο, αν ενδιαφέρει), ούτε ο χαλασμός ανύπαρκτου με τον καιρό, ούτε καν η είδηση για τις τσούχτρες στο Λέιντις Μάιλ. Ήταν και busy το κόμμα Οσάτσι να μας πει πώς το λένε στα ρωσικά το «με τσίμπησε η τσούχτρα».

Τίποτα. Ούτε καν -αυτό είναι θετικό φυσικά- τα πανηγύρια διαφόρων για τον άλλο… θρίαμβο του Προεδρικού ΛΤΔ στους MED7, από τους οποίους (εφτά) οι δύο είμαστε εμείς και η Ελλάδα. Παρήγορο, ο τρίτος είναι η Μάλτα η οποία, όπως και να το κάνεις, μια υπερδύναμη είναι.

Τίποτα. Νικητής ήταν ο όφις. Ο μοναδικός μάλιστα που δεν μας ηπάτησεν. Και το γλέντι του στην παραλία του Πρωταρά.

Χάου βέρι… φακτ. Γουί αρ.

Υστερόγραφο: Εάν μετά από όλα αυτά το πρόβλημά σας είναι ότι σας είπα εγώ ψέματα για το «άλλο» βίντεο με τα φίδια, τότε το «βέρι» πιο πάνω είναι μάλλον αντερστέιτμεντ. Ε, μα πια!…