Φόρμα αναζήτησης

Το δανεικό δηλητήριο της ξεφτίλας και το δράμα των μετριοπαθών

Συζητώ με έναν φίλο χθες. Παραδοσιακός του ΔΗΣΥ, σοβαρός, της κεντροδεξιάς αντίληψης η οποία αυτές τις μέρες περνάει δύσκολες ώρες.

Ξέρετε, διαβασμένοι, ταξιδεμένοι, αστοί κυρίως, αν και όχι απαραίτητα, κόσμος που δεν καταπίνει πια συνθήματα, ούτε αγοράζει τον πατριωτισμό της οκάς και έχει πάρει εδώ και καιρό χαμπάρι Φούλη, Πασαπορτοπούλη και τους υπόλοιπους.

Έξαλλος. Μεταφέρω τη στιχομυθία διότι μ’ αγαπά και δεν θα θυμώσει. Έξαλλος όμως. Σαν τον Αναστασιάδη με τα μηδενικά προχθές, αλλά χωρίς… τσάι. «Ρε μα επελλάναν τέλεια;», μου λέει. Εγώ κάνω τον μαλ… κλασικά και κοιτάζω με απορία. Το προσπερνά και μονολογεί.

Δεν τα θυμάμαι τώρα αυτολεξεί, αλλά, διερωτώμενος ο φίλος μου για τα ρεζιλίκια του ΔΗΣΥ, τον ρατσισμό με τον… κίνδυνο αλλοίωσης του αποτελέσματος μέσα από την ενάσκηση του εκλογικού δικαιώματος από ένα μέρος των ψηφοφόρων επειδή ανήκουν στην άλλη κοινότητα, λέει διάφορα. Εγώ ακούω. Και κουνάω το κεφάλι με συγκατάβαση.

«Καλά», συνεχίζει να μονολογεί ο φίλος μου, «εμάς έχουν μας γραμμένους, η Ευρωπαϊκή Ένωση εν τα θωρεί τούτα;».
«Θωρεί τα», απαντώ.
«Ε, τι κάμνει;», σχολιάζει.
«Σαν τι να κάμει, ρε;». Επιμένω εγώ.
«Ε, ξέρω…», πάει να πει και τον διακόπτω. «Εφκάλαν ανακοίνωση. Αλλού θα είσ’εν γίνει χαμός μετά που έτσι πάτσο. Δαμαί τίποτε. Εν τζ’ι έν’ η Ευρωπαϊκή Ένωση που τους εψήφισεν όμως, έν’ εσείς».

Ο φίλος σιωπά. Και σε λίγο επανέρχεται. «Θκιάολε μαύρε, τούτο το πράμαν τι σχέση έσ’ει με την Ευρώπη;». Χαμογελώ.

«Ε, έσ’ει», απαντώ. «Τούτοι λαλούν ότι θα μας αλλοιώσουν το αποτέλεσμά μας αν έρτουν να ψηφίσουν – επειδή έν’ Τ/Κ. Έτσι έκαμνεν τζ’αι ο Χίτλερ, ώσπου το 1935 με τους Νόμους της Νυρεμβέργης αφαίρεσεν που τους καημένους τους Εβραίους τέλεια τα πολιτικά δικαιώματα. They are getting there έναν αιώνα μετά. Κάμε υπομονή!».

«Αν δακκάσεις καμιά φορά τη γλώσσα σου, εννά σε χάσουμεν!», μου είπε γελώντας πικρά ο φίλος. «Εδάκκασα την πολλές φορές, ρε», απάντησα, «έχω ανοσία». Και αλλάξαμε θέμα.

Με τίποτα δεν θα ήθελα να βρίσκομαι στη θέση του φίλου μου ή του οποιουδήποτε κεντροδεξιού ή δεξιού δημοκράτη, έστω, ψηφοφόρου αυτές τις μέρες. Γιατί ειδικά σε αυτόν τον χώρο, πέρα από τα κομματόσκυλα και τους «Ελλάς, Ελλήνων, Χριστιανών», ο πολύς κόσμος είναι μετριοπαθής και έχει την πολιτική αντίληψη να καταλάβει την απίστευτη κατρακύλα και την ξεφτίλα. Αλλά και το τι σπέρνεται αυτές τις μέρες με τον ρατσισμό αυτό.

Ομολογώ όμως ότι ακόμη λιγότερο θα ήθελα να βρίσκομαι στη θέση των (γ)ΕΛΑΜιτών, των εδώ εγκάθετων της νεοναζιστικής συμμορίας του Μιχαλολιάκου και των υπόλοιπων τρωκτικών στην Αθήνα.

Διότι, για σκέψου, να ξυπνάς ένα πρωί και να αντιλαμβάνεσαι πως κάποιος σου έχει κλέψει το προϊόν που πουλούσες τόσο καιρό και μετά να έρχονται κι άλλα πρωινά, πολλά πρωινά, το ένα χτύπημα μετά το άλλο.

Και να μοιάζεις εσύ, το άλλοτε επίσημο ρατσισταριό – φασισταριό, με προσκοπάκι στη βροχή, βρεγμένο, σαν κατουρημένο, να μετράς τα επεισόδια που έχασες. Σχεδόν τους λυπήθηκα, περισσότερο μάλιστα από ό,τι ήδη τους λυπάμαι λόγω της παθογένειας του χώρου και της «ιδεολογίας» τους.

Σκεφτείτε να συναντηθούν, ας πούμε, την Κυριακή σε ένα εκλογικό κέντρο μια ομάδα της ΝΕΔΗΣΥ με τη Hitler Jugend ή πώς λένε τώρα τους αντίστοιχους του «ΕΛΑΜ» και να αρχίσουν να συζητούν το θέμα των Τουρκοκυπρίων στις εκλογές. Το τι έκαναν και οι μεν και οι δε για να έχουμε… «ελληνική» καθαρότητα στο αποτέλεσμα – ναι, και στις δύο από τις έξι έδρες που κανονικά έπρεπε να τις καταλαμβάνουν Τουρκοκύπριοι, με βάση την ευρωπαϊκή και κατά συνέπεια και τη δική μας νομοθεσία.

Τι να πει ο ΕΛΑΜίτης; Πώς να αντέξει τα απανωτά χτυπήματα για τις «δανεικές ψήφους», τον «κίνδυνο αλλοίωσης» από τις ψήφους μη ελληνόφωνων πολιτών της χώρας και από όλα τα υπόλοιπα όπλα στη φαρέτρα του ΝΕΔΗΣόπουλου; Πώς να αντέξει αυτή την ξεφτίλα;

Ένας τρόπος είναι σίγουρα η υπομονή. Αυτή που κάνουν οι πλείστοι μετριοπαθείς του ΔΗΣΥ, οι οποίοι περιμένουν την Κυριακή για να τελειώσει ο εφιάλτης. Κάποιοι δίνοντας και τη δική τους απάντηση για τα ρεζιλίκια και τη δηλητηρίαση της κοινής γνώμης από την «ευρωπαϊκή» παρέα του Φούλη, κάποιοι απέχοντας και κάποιοι άλλοι απλώς υπομένοντας.

Γιατί, όπως εξήγησα και στον φίλο, εν επελλάναν. Ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν. Και για να μαζέψουν τα πρόβατα που τους απέμειναν -λόγω της διαφθοράς, του θράσους και της ανικανότητας και των δικών τους ημερών- είναι πια άξιοι να κάνουν τα πάντα. Όπως έκαναν και άλλοι;

Ναι. Απλώς αυτοί το έχουν τερματίσει. Και ξεπέρασαν πια τη γραμμή της επικινδυνότητας. Διότι πολύ θα ήθελα να δω πώς θα απαντήσουν αύριο στην άλλοτε Ακροδεξιά -την οποία υποκατέστησαν και ξέπλυναν αυτό το διάστημα το δηλητήριό της για να σωθεί η πρωτιά και ο κομματικός πισινός του Φούλη-, θα ήθελα λοιπόν να δω πώς θα αντικρούσουν τον ρατσισμό της.

Όταν αυτά που θα λέει η Ακροδεξιά θα τα έχουν πει και θα τα έχουν κάνει κιόλας οι του ΔΗΣΥ. Με τους «δανεικούς» συμπατριώτες μας που μας απειλούν επειδή υπάρχουν και όλα τα άλλα. Οι αδίστακτοι ξεφτίλες. Χωρίς ίχνος ντροπής.

Υστερόγραφο για τη φωτογραφία: «Είναι με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση που βρίσκομαι σήμερα εδώ, μαζί με τον πρόεδρο του Κόμματος Κοινοτικής Δημοκρατίας, για να τελέσουμε την επίσημη τελετή έναρξης του Δικοινοτικού Πολιτιστικού Φεστιβάλ ’Unite Cyprus’. […] Θέλουμε να αναδείξουμε την πολυπολιτισμική πολυμορφία αλλά και τις ομοιότητες της κοινής πολιτιστικής κληρονομιάς όλων των Κυπρίων». Φούλης – 31/01/2016.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.