Φόρμα αναζήτησης

Ο γεν. ελεγκτής, το Προεδρικό (και το σκάνδαλο που χρονολογείται)

Βάσιμα είναι τα πιο πολλά από όσα καταγράφει ο γενικός ελεγκτής στην έκθεσή του για την προεδρία της Δημοκρατίας.

Άλλωστε πολλά από αυτά έχουν ξανατεθεί.

Όπως τον καταγγέλλουμε δημόσια όταν προκαλεί, προβαίνοντας ενίοτε σε ενέργειες οι οποίες όχι μόνο ξεπερνούν τις αρμοδιότητές του αλλά πληγώνουν το ίδιο το πολίτευμα και, όπως τον καταγγέλλουμε όταν, συχνότατο και αυτό, σπιλώνει άλλους αξιωματούχους δημόσια και πάλι έξω από τις αρμοδιότητές του, την ώρα που αφήνει στο απυρόβλητο τη Γενική Εισαγγελία η οποία θα έπρεπε να του υποδείξει τα όριά του αλλά δεν το κάνει… παραδόξως, έτσι οφείλουμε να το σημειώνουμε όταν κάνει τη δουλειά του. Γενικώς.

Επισημαίνει λοιπόν ο γενικός ελεγκτής ότι, π.χ., «σε κάποιες περιπτώσεις αποσπάσεων στην προεδρία για εκτέλεση ειδικών καθηκόντων οι λειτουργοί μετακινούνται και απασχολούνται στην προεδρία πριν από την έγκριση της απόσπασής τους από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας / Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας». Το Προεδρικό όμως το απορρίπτει.

Εντοπίζει ακόμα ότι «η πρόνοια στον προϋπολογισμό για το κονδύλι ’Συνέδρια, σεμινάρια στο εξωτερικό’ ήταν ύψους 252.000 ευρώ και με έγκριση συμπληρωματικών πιστώσεων εκτοξεύτηκε στο 1.000.429 για το 2017 (454.166 το 2016)», ότι γίνεται «αγορά αεροπορικών εισιτηρίων χωρίς να ζητούνται προσφορές από διάφορα ταξιδιωτικά πρακτορεία», ότι υπάρχει «ελλιπής ενημέρωση των βιβλίων κίνησης οχημάτων» και διάφορα άλλα.

Η δε επίκληση του… Κραν Μοντανά για τα αεροπορικά από το Προεδρικό ως απάντηση είναι και λίγο αστεία. Σημειώνω επίσης ότι η απάντηση του Προεδρικού ήρθε χθες βράδυ -δεν φταίμε εμείς- έφερα δε τη Στήλη πίσω για να προσθέσω ότι μπορεί να μπει λόγω χώρου. Υπάρχει και κάπου αλλού στην έντυπη έκδοση -δείτε την αν δεν την είδατε. Όμως τα πλείστα χρονίζουν.

Και ξανατέθηκαν. Θα τα ξαναδούμε όμως.

Είναι απορίας άξιον τι μπορεί να περιμένει κανείς σε μία χώρα, η εκτελεστική εξουσία της οποίας ακόμα και στο ίδιο το Προεδρικό Μέγαρο (!) λειτουργεί παραβιάζοντας κανόνες, ξοδεύοντας αδιαφανώς και χωρίς προκηρύξεις και άλλα που καταγράφονται.

Ωστόσο, θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και δίκαιοι. Χωρίς αυτό να αφορά τον γενικό ελεγκτή και χωρίς παράλληλα να είναι ελαφρυντικό για την κυβέρνηση, η κατάσταση αυτή δεν προκύπτει με την -τραγική στα πλείστα των θεμάτων και μακάρι να ήταν μόνο αυτό το πρόβλημα- διακυβέρνηση Αναστασιάδη.

Η ιστορία αυτή χρονολογείται και επανέρχεται στην επικαιρότητα κάθε χρόνο, όταν ετοιμάζεται η έκθεση, χωρίς η εκτελεστική εξουσία, αυτή σήμερα και οι προηγούμενες, να λαμβάνει μέτρα για να διορθώσει πράγματα τα οποία αλλού ρίχνουν κυβερνήσεις σε μερικά λεπτά και χωρίς η εξίσου αδιαφανής και προβληματική νομοθετική εξουσία να παρεμβαίνει διότι από εκείνη θα περάσει η όποια ρύθμιση αυτού και όλων των υπόλοιπων παρόμοιων φαινομένων σε υπηρεσίες του κράτους, ειδικά εκεί που ασκείται εξουσία.

Αποτέλεσμα αυτού είναι το φαινόμενο της επιλεκτικής ανθρωποφαγίας, το οποίο καταγράφεται στα ΜΜΕ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κάθε χρόνο, και το οποίο οφείλω να πω ότι το βρίσκω αποκρουστικό, το λιγότερο.

Έχω βαρεθεί να διαβάζω κάθε χρόνο τις αναφορές για τον «γυμναστή στο Προεδρικό», όταν ο συγκεκριμένος είναι ένας συνάδελφος με μακρότατη υπηρεσία ο οποίος έχει αποδείξει τις ικανότητές του ή για άλλους οι οποίοι προσλήφθηκαν κατά καιρούς, όχι μόνο δημοσιογράφους και οι οποίοι λοιδορούνται κάθε χρόνο, ενίοτε και από συναδέλφους οι οποίοι σιωπούσαν για τις ίδιες ακριβώς πρακτικές που ακολουθούσαν και οι προηγούμενοι Πρόεδροι.

ΔΕΝ είναι ελαφρυντικό. Πρέπει να αλλάξει και δεν αλλάζει διότι βολεύει τον εκάστοτε Πρόεδρο. Το επισημαίνει και ο ελεγκτής: «Μη ύπαρξη Κανονισμών αναφορικά με τους συμβούλους/συνεργάτες στην προεδρία και τους επιτρόπους».

Εάν όμως ο όποιος Πρόεδρος κρίνει ότι θέλει να έχει τον όποιο άνθρωπο για σύμβουλο, έχει και πρέπει να έχει το περιθώριο να επιλέξει τον σύμβουλο που θέλει. Ο Κανονισμός δεν θα του το απαγορεύσει. Αυτό γίνεται παντού. Αλλά δεν μπορεί να μην υπάρχει Κανονισμός.

Και εμείς έχουμε ευθύνη να κρίνουμε τον Πρόεδρο ή και τον σύμβουλό του ή και τον επίτροπο όταν τοποθετείται δημόσια, όπως προσωπικά το έχω κάνει αμέτρητες φορές. Το να βρίσκουμε όμως την εύκολη λύση και να δέρνουμε το σαμάρι αντί τον γάιδαρο (σ.σ. ε, ναι, με την καλή έννοια, Πρόεδρε, λόγω παροιμίας…) δεν μας τιμά.

Από εκεί και πέρα, ναι. Είναι δυνατόν να το συζητάμε; Προσφορές για όλα, διαφάνεια, κανονισμοί, αναφορές στις αρμόδιες υπηρεσίες, αυστηρή τήρηση όλων των πρωτοκόλλων της προεδρίας αντί να γίνεται πιο καφενές με τον κάθε νέο ένοικο και επιτέλους δημόσιος διάλογος όλων των εξουσιών και των εμπλεκομένων για να τελειώνουμε με αυτές τις ιστορίες οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις είναι σκανδαλώδεις.

Ελπίζω πως η έκθεση του γενικού ελεγκτή, αυτήν τη φορά, θα ανοίξει τον διάλογο γι’ αυτό το ζήτημα, που επαναλαμβάνω περιμένω να ξεκινήσει από τότε που άρχισα να δημοσιογραφώ.

Έτσι που να μην φτάνουμε πέρα από την αυθαιρεσία και σε δημόσιους -βολικούς- λιθοβολισμούς ανθρώπων. Και είναι επίσης καιρός να σταματήσουμε οι υπόλοιποι να παρακολουθούμε τους τελευταίους απαθείς.