Φόρμα αναζήτησης

«Μπουφάν για Ελληνόπουλα». Για να αρρωστήσουν όπως εσείς…

Κατ’ αρχάς, μέρες που είναι και επειδή ξέρω ότι με διαβάζουν και χριστιανοί, θα μπω και εγώ στο πνεύμα των γιορτών και θα ανυψώσω τον εαυτό μου με όμορφα λόγια και πράξεις, όπως τόσοι άλλοι, για να δείξω πόσο καλός είμαι ειδικά στο θέμα «αγάπη».

Όλο αγάπη. Μόνο αγάπη.

Εδώ, παρενθετικά και επειδή πολλοί με διαβάλλουν ή και με παρεξηγούν, να σας πω ότι έχω και πολλούς φίλους χριστιανούς και δεν έχω κανένα πρόβλημα με το πώς τη βρίσκει ο καθένας. Ο οιοσδήποτε και η οιαδήποτε. Αρκεί ό,τι κάνουν να το κάνουν στις εκκλησίες τους.

Έτσι.

Καλά λόγια λοιπόν. Δύσκολο σήμερα που θα γράψω, λ.χ., για τα εδώ αντηχεία της νεοναζιστικής συμμορίας της Αθήνας και το ότι πήγαν σε δημοτικό σχολείο και μοίρασαν, λέει, «μπουφάν σε Ελληνόπουλα» (sic).

Τι εμμονή κι αυτή! Κολλημένοι μιλάμε οι -τυχαίο, δεν το λες- Σαρακηνότεροι ημών σε χαρακτηριστικά και χρώμα με αυτό το ελληνικό στοιχείο. Όπως τέλη των ’90s στην Αθήνα, που όποιον Αλβανό ή Ρουμάνο συναντούσες και τον ρωτούσες από πού είναι σου έλεγε «Ιτάλια!».

Εκείνοι βέβαια το ξεπέρασαν. Τα Χρυσαφκότσουλλα το έχουν σε μόνιμη κατάσταση. Και αυτό εξηγείται βέβαια: Πέρα από ένα εκπαιδευτικό σύστημα φυτώριο για τον ρατσισμό, τη μισαλλοδοξία, τη θρησκοληψία και όλα τα άλλα κουσούρια, όταν βλέπει κανείς τον αρχηγό τους τι άλλο από την αρχαία Ελλάδα μπορεί να σκεφτεί.

Φτυστός ο Αντίνοος είναι, στην κλασική προτομή. Πιο κλασικά Έλλην δεν βγαίνει! Για αυτό πρέπει να τον διάλεξε ο άλλος φοβερά Έλλην, ο φυρερίσκος τους ο Μιχαλολιάκος, για να του κάνει τον bodyguard όταν ζούσε Αθήνα.

Σου λέει, αν δεν καταλαβαίνουν πόσο Έλληνες είμαστε από τον έναν, να το πιάσουν από τον άλλον. Τέλος πάντων.

Οι νεοναζί, λοιπόν, πήγαν στο σχολείο της Γεροσκήπου και προκάλεσαν αντιδράσεις.

Όχι από τον υπουργό Παιδείας, ο οποίος δήλωσε ότι μοιράζεται κοινές αξίες μαζί τους αφού πήγε εκείνος (!) και τους επισκέφτηκε στα γραφεία τους, ούτε βέβαια από τον άλλο, τον προϊστάμενο του υπουργού, Τραγ(ικ)όπαπα Β’ ο οποίος, όπως πιάστηκε να ομολογεί στο γνωστό βίντεο και ο Μιχαλολιάκος, στηρίζει παντοιοτρόπως το εδώ γραφείο της νεοναζιστικής συμμορίας.

Ούτε βέβαια από τον Πρόεδρό μας τον μεταλλασσόμενο. Είναι ανάξιος σχολιασμού εκείνος. Οι αντιδράσεις προήλθαν από τον κόσμο και από τον ίδιο τον σύνδεσμο γονέων, ο οποίος κατέθεσε αγωγή για το γεγονός ότι οι νεοναζί τον χρησιμοποίησαν για την προπαγάνδα τους.

Ακούστηκε μάλιστα ότι τα μπουφάν θα δοθούν σε άπορα παιδιά προσφύγων και μεταναστών στο σχολείο. Αυτό ειδικά είναι στο όριο της ηδονής. Σκεφτείτε τα μούτρα τους. Όχι γενικά τα μούτρα τους, είναι όπως είναι, ναι, αλλά εννοώ την ώρα που θα το κάνουν εικόνα. Η λεζάντα θα μπορούσε να είναι «Όταν το γΕΛΑΜε έντυσε τον μικρό Μοχάμεντ».

Οι καλές κουβέντες που έλεγα πριν! Παραλίγο να τις ξεχάσω. ΟΚ, είναι αυτοί που είναι. Και έγιναν αυτό διότι, για να είμαστε και δίκαιοι, οι νεοναζί παγκοσμίως είναι άνθρωποι που δεν θα μπορούσαν να γίνουν και κάτι άλλο. Όλοι αυτοί που τους θαυμάζουν επίσης.

Είναι νομοτέλεια η οποία άλλωστε, αν το ξεχάσατε, επιβεβαιώθηκε και επιστημονικά πριν από μερικά χρόνια από έρευνες ειδικών όσον αφορά τη σχέση της πολιτικής με την ευφυΐα. Έκαναν ότι δεν κατάλαβαν εκείνοι βέβαια. Ίσως και να μην… βέβαια. Ποιος ξέρει;

Όμως, για σκεφτείτε. Πήγαν σε σχολείο! Πέρα από το πόσο τραυματικό θα πρέπει να ήταν για εκείνους το γεγονός, δεν θα πρέπει να τους πιστώσουμε ότι αυτοί ειδικά κατάφεραν όχι μόνο να πάνε και να μπουν στο σχολείο αλλά ότι τα βρήκαν για να βγουν κιόλας και να φύγουν; Δεν το λες και εύκολο!

Κουτοπόνηροι όμως είναι, συχνά. Αφού τα κεντρικά του γραφείου των Ελλήνων νεοναζί στην Κύπρο έβγαλαν ανακοίνωση και άνοιξαν μόνοι τους το ζήτημα μιλώντας για βοήθεια «σε Ελληνόπουλα», όταν ξέσπασε ο σάλος προσπάθησαν να τα μαζέψουν.

Όταν δεν τα κατάφεραν, όπως δεν κατάφεραν να πουν εάν θα βοηθούσαν και ένα «μη Ελληνόπουλο» που είχε ανάγκη, το όλο νάζι γραφείο στη Λευκωσία βγήκε κι από πάνω. Εκδίδοντας μια δακρύβρεχτη ανακοίνωση, ένα δριμύ κατηγορώ με δάφνες για την αφεντιά τους.

Βοηθούν, λέει, άπορους. Σκέτο. Εξ ου και η κουτοπονηριά που σας έλεγα. Και εάν, έγραψαν επίσης, η παροχή βοήθειας είναι έγκλημα, ας τους καταδικάσουν. Διότι, δηλώνουν ένοχοι.

Ο ρατσισμός είναι βέβαια αδίκημα. Και εάν υπήρχε κράτος θα τους παραλάμβανε σε ουκ ολίγες περιπτώσεις. Αλλά δεν υπάρχει. Και για αυτό κάνουν ό,τι τους κατέβει, ακόμα και να δηλητηριάζουν παιδιά με τις άρρωστες αντιλήψεις τους σε σχολεία.

H βλακεία από την άλλη δεν είναι ποινικοποιημένη. Για αυτό και κέρδισαν ουκ ολίγους θαυμαστές. Από τα σχολεία, όμως, έξω. Εάν θέλει η κυβέρνηση αρπάζει την ευκαιρία και τραβάει εκεί τώρα την απαγορευτική γραμμή.

Πάμε στοίχημα ότι δεν θα το κάνει;