Φόρμα αναζήτησης

Κάλπικη λίρα με πρόθεση

Καθόμασταν όλοι με στημένα τα αφτιά την εβδομάδα που μας πέρασε για να ακούσουμε από το στόμα του Προέδρου της Δημοκρατίας στην ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ τα αυτονόητα, την πρόταση δηλαδή που αναφέρεται στη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία καθώς και τη φράση «πολιτική ισότητα». Μια ψεύτικη ανακούφιση διαπέρασε για δευτερόλεπτα το μυαλό μας, κάποιοι μάλιστα πίστεψαν κιόλας στα λόγια του. Είμαστε και εμείς βέβαια οι πολλοί που τον μάθαμε τόσα χρόνια και ξέρουμε ότι δεν διαφέρει σε τίποτα από μια κάλπικη λίρα, γνωρίζουμε ότι οι αναφορές στη ΔΔΟ γίνονται χωρίς να τις εννοεί (όπως όταν λέμε κάποιες συγγνώμες όταν κάποιος μάς υποχρεώνει και όχι όταν τις εννοούμε πραγματικά). Επομένως, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ήταν, λίγο ή πολύ, υποχρεωμένος να κάνει αναφορά σε όσα αντανακλούν τα ψηφίσματα του ΟΗΕ για την Κύπρο και που ο ίδιος είχε αποδεχτεί κάποτε… Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και αυτά σε μια αρμονική συμφωνία με τον Πρόεδρο (ας τολμούσαν να κάνουν κι αλλιώς και την επομένη θα ήταν οι μισοί άνεργοι – Ναι για τέτοια τρομοκρατία μιλάμε). Τα ΜΜΕ λοιπόν ούτε μισή αναφορά στη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, περιορίστηκαν στις γνωστές φανφάρες για τις προκλητικές ενέργειες της Τουρκίας και μετά πιπίλισαν αμέτρητες φορές τις προθέσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας να απευθυνθεί στο Συμβούλιου Ασφαλείας για τις τουρκικές απειλές.

Όταν ένας Πρόεδρος μιας χώρας δύο χρόνια τώρα τον απασχολεί μονάχα η προσωπική του ατζέντα, ο πλούτος της οικογένειάς του εις βάρος του λαού, όταν δύο χρόνια δεν έκανε ούτε μισή προσπάθεια έναρξης των συνομιλιών, αλλά δύο χρόνια αναλώνει τον χρόνο σκεπτόμενος πώς μπορεί να γίνει ισχυρότερος στον νότο στοχεύοντας σε άλλες μορφές λύσης, καταστροφικές για το μέλλον της Κύπρου, όταν λοιπόν αυτός ο Πρόεδρος στέκεται ενώπιον οποιωνδήποτε επισήμων, ή σε οποιαδήποτε διεθνή φόρα, υπάρχει περίπτωση ο οποιοσδήποτε να τον λάβει σοβαρά υπόψη του; Οι μόνοι που τον λαμβάνουν υπόψη είναι τα ακροατήριά του στα εθνικόφρονα σωματεία και σε συνεστιάσεις και φεστιβάλ, άνθρωποι που ενημερώνονται μονάχα από την προπαγάνδα, των ελεγχόμενων από το Προεδρικό ΜΜΕ. Αυτόν λοιπόν τον Πρόεδρο ποιος μπορεί να τον πιστέψει όταν αναφέρεται στην αποφασιστικότητά του να επιλύσει το Κυπριακό, την ίδια ώρα που δεν κάνει απολύτως τίποτα παρά να μας αραδιάζει άλλου είδους λύσεις; Αυτόν λοιπόν τον Πρόεδρο ποιος θα τον λάβει σοβαρά υπόψη που από το Κραν Μοντανά ήξερε όταν τα τίναζε όλα στον αέρα ότι η Κύπρος θα υποστεί τις συνέπειες αυτής του της απόφασης (περικυκλωμένοι από τουρκικά τρυπάνια και άνοιγμα Βαρωσίων υπό τ/κ διοίκηση), αλλά συνέχισε ακάθεκτος; Είχε βέβαια και μια πολιτική καριέρα και επιχείρηση να τρέξει και δεν είναι τώρα η ώρα να μπει φρένο στη διαφθορά και την «παγαποθκιά», τώρα που γίνεται πλουσιότερος και που βολεύει τους επιστήθιους φίλους του.

Ο Αναστασιάδης του 2004, του 2015, μια κάλπικη λίρα που μας έμεινε «αγγονίν» και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Η μονομανής επιδίωξή του για προσωπικό πλούτο και η θρέψη του ναρκισσισμού του μας έμπλεξε στον κάλπικο ιστό του μιας και ελέγχει την παραμικρή πληροφόρηση που φτάνει σε εμάς… Καθόμαστε λοιπόν με εσταυρωμένα χέρια, ποντάροντας στον παρορμητικό του χαρακτήρα μπας και ξυπνήσει μια μέρα και λύσει το Κυπριακό κατά λάθος…