Φόρμα αναζήτησης

Και του Άδου τους νεκρούς εξανιστάς, Προεδράρα μου!

Παραλάβαμε ένα πτώμα, είπε ο Πρόεδρος. Ο δε Δίπλαρος το τερμάτισε. Μας είπε ότι παρέλαβαν ένα «νεκρό πτώμα». Δύο φορές κιόλας.

Οι υπόλοιποι / υπόλοιπες επιτρέψτε μου την παρένθεση: Ευθύμιέ μου, το πτώμα είναι εξ ορισμού νεκρό. Αυτό που μπορεί να παίζει είναι να είναι κάποιος, λέω τώρα, εγκεφαλικά νεκρός αλλά το υπόλοιπο να ζει. Όταν πεθάνει και το άλλο όμως, είναι κανονικά νεκρός.

Καπούτ; Kικτ δε μπάκετ; Πιττίν; Έτσι!

Πίσω μαζί σας: Αδίστακτοι. Όχι ο Ευθύμιος, εκείνος έχει ένα ελαφρυντικό, νομίζω ότι είναι το γάλα με το τριαντάφυλλο. Ελπίζω. Εύχομαι έστω. Αδίστακτοι είναι οι του Λόφου. Όλη η παρέα. Και προκλητικοί. Πολύ.

Προεδράρα μου, ώστε ήταν πτώμα ε; Κοίτα να δεις. Και καλά, εμείς δεν το είχαμε πάρει χαμπάρι. Εσείς; Δεν δέχομαι πως ήταν πτώμα, όλοι ξέρουμε πως είχε και τι δεν είχε αλλά πτώμα δεν ήταν, να δεχτώ όμως ότι ήταν. Ωραία; Μάλιστα. Και το παραλάβατε το 2013. Πριν από έξι χρόνια; Ντα;

Ντα. Αυτό πιο κάτω, πριν από έντεκα μήνες, ούτε καν χρόνο. Πρόδρομος Προδρόμου, ο εκπρόσωπός σας. Ήταν στις 3 Απριλίου του 2018, ένα τετράμηνο κιόλας μετά που η Φρανκφούρτη σας είχε ξεκαθαρίσει ότι επειδή ακριβώς δεν είχατε κάνει τίποτα για πέντε χρόνια, ο Συνεργατισμός έπρεπε να κλείσει.

Διευκρινιστικά: Με το «τίποτα» δεν εννοώ τα εστιατόρια, εδώ και στο εξωτερικό με κάρτες του «πτώματος», της τάξης των 400 ευρώ ανά γεύμα, τις λιμουζίνες και όλα τα λούσα και τα υπόλοιπα των διευθυντών τού… μακαρίτη, εύθυμοι χήροι της Λαϊκής ορισμένοι. Εννοώ τίποτα για να τον σώσετε, διότι και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μάλλον, όπως και όλοι οι υπόλοιποι, δεν τον θεωρούσαν… πτώμα.

Τι δήλωνε ο εκπρόσωπός σας, Προεδράρα μου; «Η κυβέρνηση πραγματοποιεί σήμερα κατάθεση 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ στη Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα. Με αυτό τον τρόπο η τράπεζα θωρακίζεται».

Το «πτώμα», πάντα. Στην καθομιλουμένη. Όχι το «φτώμαν» της διαλέκτου μας. Εννοιολογικά είναι αδερφάκια –«εσυναχτήκασιν σαν τους ατούς στο φτώμαν», λέει και η παροιμία– αλλά επί της ουσίας εκείνο χρησιμοποιείται αλλιώς. Και απαντάται συχνότερα.

Δηλαδή, Προεδράρα μου, παραλάβατε ένα πτώμα, το απαύτωναν κάποιοι επί πέντε χρόνια εν γνώσει σας, με τα μη εξυπηρετούμενά του από 7 δισεκατομμύρια να κατέβηκαν μόλις στα 5 δις –και με το ένα από τα δύο δις που «έφυγαν» να είναι διαγραφές!– και άρα εσείς το (σχεδόν κιόλας) ένα μόλις δις χειριστήκατε και μετά από όλα αυτά, μπήξατε και 2,5 δισεκατομμύρια –από τους φόρους του κόσμου– σε ένα… πτώμα;

Και είστε εκεί ακόμα; Και μας το λέτε κιόλας; Έτσι απλά;

Θα μου πείτε, εδώ τόσα και τόσα μας λέτε. Και εσείς και ΟΛΟΙ οι άλλοι, οι της Βουλής για τους οποίους η ερευνητική επίσης καταλήγει ότι δεν έκαναν τίποτα, παρότι γνώριζαν και ούτε καν για τα πρακτικά δεν το συζήτησαν. Όμως εσείς κυβερνάτε και, μεταξύ μας, εσείς μόνο ξέρετε να βγάζετε έτσι και το σχοινί και το παλούκι με τη νοημοσύνη μας. Ως μια τέτοια παρέα που είσαστε δε, δεν βαριέστε ποτέ να μας ξαφνιάζετε και να μας αφήνετε άναυδους με τα όσα λέτε. Έτσι δεν είναι;

Έτσι. Γι’ αυτό και χθες ο Δίπλαρος –άμα είναι για πολύ χοντρά τον βάζετε εκείνον, ηθικό δεν το λες αλλά και εγώ το ίδιο θα έκανα στη θέση σας, το ομολογώ, οποιοσδήποτε άλλωστε– ο Δίπλαρος λοιπόν, ερωτούσε λάβρος από τηλεοράσεως. Για να καταλάβουμε και εμείς οι αχάριστοι.

Ρωτούσε λοιπόν: Τι θέλατε; Να καταλήξουν οι καταθέτες του Συνεργατισμού όπως αυτοί της Λαϊκής; Οι καταθέτες είπε βέβαια, όχι οι διευθυντές οι οποίοι φέρεται να διευκόλυναν και τους συμπέθερους.

Και μετά, πήγε και παρακάτω για να παρουσιάσει το νέο σας φρούτο, ο Ευθύμης. Ποιος καταλληλότερος; Εμείς, λέει, δεν μιλάμε για κατάρρευση του Συνεργατισμού – του «πτώματος» πάντα για να μην χανόμαστε, Πρόεδρε. Εμείς, είπε, μιλάμε για συγχώνευση του Συνεργατισμού!

Άρα –και συγχωρέστε με για την έκφραση όμως μας έχετε συγχύσει με τα οξύμωρα αυτής της ιστορίας– τι σκ… «πτώμα»; «Πτώμα» και δεν κατέρρευσε; Πτώμα και συγχωνεύθηκε κιόλας με την Ελληνική; Μαζί; Μα με το πτώμα; Ή μήπως δεν ήταν πτώμα, τελικά;

Και συγχωνεύθηκε που συγχωνεύθηκε. Τουλάχιστον… χωνεύθηκε;

Τι να πω κι εγώ, Προεδράρα μου. Μπράβο σας. Αν σας έδωσαν ένα πτώμα και το κρατήσατε έτσι για πέντε χρόνια –μιλάμε το ακριβότερο όργιο νεκροφιλίας στα χρονικά πρέπει να είναι– και μετά καταφέρατε να του βάλετε και 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ από το Δημόσιο και να το… συγχωνεύσετε, ταπεινά υποκλίνομαι.

Και πέρα από την αυτονόητη έκφραση της ευγνωμοσύνης μου, ως πολίτης, που δεν αφήσατε να γίνει αυτό που έγινε με τη Λαϊκή («με το πιστόλι στον κρόταφο» μας είχατε πει, αν και μετά μάθαμε πως ήταν δική σας πρόταση), πέρα λοιπόν από αυτό, επιτρέψτε μου να σας πω πως είστε μεγάλο ταλέντο. Από εσάς μεγαλύτερο, δεν είδα… κανέναν. Ό,τι μας κάνετε, μας αξίζει.

Υστερόγραφο: Μέχρι να κλείσω τη Στήλη, άκουσα τον ΥΠΟΙΚ να λέει στο Euronews ότι το κλείσιμο του Συνεργατισμού δεν ήταν κακή εξέλιξη. Από το «κατάρρευση», πήγαμε στο «συγχώνευση». Σύντομα θα πάμε και στο «διάσωση». Ό,τι ώρα σας το λέω.