Φόρμα αναζήτησης

Και στην ανάγκη θα δίνει τις μάχες από το Μάχε

Δεν ξέρω εσείς, εγώ όμως ομολογώ πως έχω αρχίσει να χάνω τον μπούσουλα με τους θριάμβους. Και να το αρνούμαι είναι ανώφελο.

Σε σημείο που εκτός από το νέο document που άνοιξα στα Notes του τηλεφώνου μου για να τους καταχωρώ, πήρα και ένα σημειωματάριο -κλασικό, χάρτινο- για να τους έχω και εκεί γραμμένους. Για σιγουριά.

Όχι πολλά, έτσι; Κωδικοποιημένα. Τα άλλα τα έχω στο αρχείο. Π.χ. χθες «Πρόδρομος, χαστούκι, Λονδίνο». Και στο αρχείο έχω τη δήλωση της Λευκωσίας με την οποία ο Πρόδρομος υπενθύμιζε, λέει, στο Λονδίνο -πάντα με αφορμή τη δήλωση εκείνη για την «αμφισβητούμενη» ΑΟΖ μας- ότι η Λευκωσία στήριξε το Λονδίνο στην υπόθεση με το Brexit, λέει.

Προανήγγειλε δε ότι ο Πρόεδρός μας, ο οποίος ως γνωστόν πάνω από όλα βάζει την οικογένεια, θα απευθυνθεί ανάλογα και ιεραρχικά στον κηδεμόνα του σερ Άλαν Ντάνκαν -την Τερέζα Μέι- για να διαμαρτυρηθεί για την τοποθέτηση. Έτσι μπράβο. Είναι το κλασικό κυπριακό «τώρα ρε, να το πω της μάνας σου». Να μάθουν όλα αυτά τα παλιόπαιδα πως δεν τα βάζει κανείς τόσο εύκολα με μια αυτοκρατορία σαν τη δική μας.

Μικρό πρόβλημα αν και ουσιώδες, βεβαίως, η συνέχεια. Και το ότι η «διευκρινιστική» τοποθέτηση του Foreign Office, έκανε τα πράγματα απείρως χειρότερα για τον Λόφο Δεσμεύομαι αφού στη ουσία επανέλαβε αυτά που είχε πει ο υπουργός Ευρώπης αλλά με εύσχημο τρόπο και με μια ωραιότατη ουρά για να μην μπορεί να πει κανείς κάτι.

Προτείνω να τη χαρούμε μαζί: «Η θέση του Ηνωμένου Βασιλείου είναι ότι, σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, διερευνητικές γεωτρήσεις δεν θα πρέπει να προχωρούν σε οποιαδήποτε περιοχή στην οποία η κυριαρχία είναι υπό αμφισβήτηση».

Και μετά η ουρά: «Αναγνωρίζουμε το κυριαρχικό δικαίωμα της Δημοκρατίας της Κύπρου να αξιοποιήσει το πετρέλαιο και το αέριο στη διεθνώς συμφωνημένη Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της». Και η ουρίτσα της: «Πιστεύουμε ότι το πετρέλαιο και το αέριο της Κύπρου θα πρέπει να αναπτυχθεί προς όφελος όλων των Κυπρίων, όπως έχει ξαναπεί το Foreign Office».

Η Λευκωσία, ωστόσο, αντέδρασε λέγοντας ότι η «θέση Ντάνκαν» την οποία χαρακτήρισε απαράδεκτη δεν απηχεί, λέει, την επίσημη θέση του Λονδίνου. Διότι μια Αυτοκρατορία όπως η δική μας είναι σαφώς σε θέση να γνωρίζει καλύτερα τη θέση του Λονδίνου από το ίδιο το Λονδίνο. Και συνεπώς να συμπεραίνει πως η θέση που εκφράζει το Foreign Office αντί αναιρέσεως της θέσης Ντάνκαν… δεν είναι η επίσημη θέση του Λονδίνου! Είναι της Μαριτσούς. Ίσως και του γείτονα.

Η κυβέρνηση όμως γνωρίζει καλά σε ποιους απευθύνεται και ακόμη καλύτερα το δούλεμα το οποίο οι μάζες αυτές σηκώνουν, ειδικά όταν κάποιος τραβάει το χαρτί του πατριωτισμού. Και έτσι, απευθύνεται (και) στο Λονδίνο, απευθυνόμενη στην ουσία σε αυτές τις μάζες και στην εσωτερική κατανάλωση, όπως πάντοτε κάνει.

Πώς πήγε τις προάλλες στο συμβούλιο της ΕΕ στη Ρουμανία ζητώντας κυρώσεις και ήρθε πίσω με μια όμορφη πλην όμως άνευ αντικρίσματος δήλωση και τίποτα άλλο, χωρίς κανείς να αναφέρει ξανά στο Προεδρικό τη λέξη «κύρωση»;

Κύρωση, όχι κίρρωση. Εκείνη επικρέμεται μονίμως.

Ή ακόμα, πώς περίπου έλεγαν ότι η ανάλογη τοποθέτηση από πλευράς του Στέιτ Ντιπάρτμεντ (του Τραμπ που θα μας προστάτευε, όπως έλεγαν οι δικοί μας στους μαννούς και το έχαφταν…) για την ΑΟΖ «την οποία διεκδικεί η Κυπριακή Δημοκρατία», ήταν περίπου… επιτυχία; Έτσι.

Το Προεδρικό, μέσα στην απόλυτη κατάρρευση και των δικών του μύθων για… υψηλές στρατηγικές και φαντασιακές συμμαχίες και επιτυχίες, τις οποίες παραδόξως δεν θυμάται κανείς τους τώρα, είναι κάτι σαν τον East Med…

… επιστρατεύει τον πατριωτισμό της οκάς προκειμένου να περάσει στον κόσμο το μήνυμα πως εκεί που -τάχα- πήγαιναν όλα καλά και ο Πρόεδρος θα έβγαζε το αέριο (για πάρτη μας, εννοείται, όχι για δική του) και θα δεν θα το δίναμε τζάμπα αυτή τη φορά, ήρθαν οι κακοί, οι οχτροί μας.

Οι οποίοι επειδή είδαν ότι μια μικρή χώρα σαν τη δική μας έγινε αυτοκρατορία και θα καθορίσει τα γεωστρατηγικά της περιοχής ολάκερης, έπεσαν να μας φάνε, κακό χρόνο να έχουν. Αλλά, ο Προεδράρας μας, ο οποίος τα σχεδίασε -και τα λούζεται τώρα- όλα αυτά πολεμώντας αόκνως για την Κύπρο και μόνο, θα το παλέψει μέχρι τέλους.

Στην ανάγκη -και εάν τα πράγματα βγουν εκτός ελέγχου- θα στήσει το αρχηγείο του στο Μαχέ και θα πολεμά για τη λευτεριά και της υπόλοιπης. Παράγοντας ακόμα καλύτερο σανό από αυτόν που βγάζει η κυπριακή γη. Και μη παραλείποντας να λέει στο Λονδίνο αλλά και σε άλλες πρωτεύουσες, ποιες είναι οι επίσημές τους θέσεις.

Πόσους θριάμβους να αντέξει ένα τόσο δα νησί; Πόσο πιο αυτοκρατορία να γίνουμε;

Και αλήθεια, αμφιβάλει κανείς ότι τους αξίζουμε;