Φόρμα αναζήτησης

Ιστορίες από το Μπογάζι Κερύνειας και τη λίμνη Αγίου Λουκά…

Ένας Τουρκοκύπριος που είχε θάψει κάποιους «αγνοούμενους» το 1974 στο Μπογάζι Κερύνειας μας περιμένει να πάμε για να τον πάρουμε από το σπίτι του στην Αμμόχωστο και να τον πάρουμε στον εκδρομικό χώρο στο Μπογάζι Κερύνειας έτσι ώστε να μας δείξει έναν πιθανό τόπο ταφής και μετά να τον πάρουμε πίσω στο σπίτι του…

Έχει κάποιο πρόβλημα υγείας και δεν μπορεί να ταξιδέψει μόνος του από την Αμμόχωστο στη Λευκωσία και το Μπογάζι…

Στη διάρκεια των τελευταίων δύο χρόνων που περιμέναμε η κατάσταση των Τουρκοκύπριων και των Ελληνοκύπριων ερευνητών με τους οποίους πήγαμε να τον επισκεφτούμε δύο φορές έχει αλλάξει – ένας από τους Ελληνοκύπριους ερευνητές έχει μετακινηθεί από τις έρευνες στον συντονισμό των εκταφών, ένας από τους Τουρκοκύπριους ερευνητές έχει φύγει και ο άλλος Τουρκοκύπριος ερευνητής έχει μετακινηθεί από τις έρευνες στη μελέτη των αρχείων… Έτσι δεν υπάρχουν ερευνητές που παρακολουθούν την υπόθεση αυτή με τους οποίους είχαμε πάει να τον επισκεφτούμε δύο φορές και οι τρεις «αγνοούμενοι» τους οποίους ισχυρίζεται ότι έχει θάψει αυτός ο Τουρκοκύπριος κοντά σε μια χαρουπιά ακόμα περιμένουν για να δείξει ενδιαφέρον κάποιος από τους ερευνητές και να διευθετήσει μεταφορικό έτσι ώστε να πάμε και να δούμε τον εκδρομικό χώρο στο Μπογάζι… Έτσι ώστε η ΔΕΑ να αρχίσει να ερευνά και να ελέγχει αυτόν τον πιθανό τόπο ταφής…

Επειδή ο αναγνώστης μου έχει πρόβλημα με την καρδιά του, φοβούμαι μήπως και του συμβεί κάτι πριν να καταφέρει να μας δείξει αυτόν τον πιθανό τόπο ταφής… Δύο ολόκληρα χρόνια στη ζωή κάποιου με πρόβλημα καρδιάς είναι στην πραγματικότητα πολύς καιρός… Οτιδήποτε μπορεί να συμβεί… Προσεύχομαι να τον κρατήσει ασφαλή έτσι ώστε μια μέρα όταν η επίσκεψη μπορεί να διευθετηθεί, να είναι εντάξει…

Μιλώ με το ελληνοκυπριακό γραφείο της ΔΕΑ για να διευθετήσω να πάω και μιλώ με έναν ερευνητή από το τουρκοκυπριακό γραφείο για να δω τι μπορεί να διευθετηθεί… Ας δούμε τι θα συμβεί…

Στις 28 Μαΐου 2019 είχε διευθετήσει να πάμε στην περιοχή Αμμοχώστου μαζί με έναν Τουρκοκύπριο και έναν Ελληνοκύπριο ερευνητή και δύο μάρτυρες…

Πήγαμε μαζί, πρώτα στο σπίτι του Τουρκοκύπριου που τον είχαν πάρει από εκεί κάποιοι Ελληνοκύπριοι και μετά «εξαφανίστηκε»… Οι άνθρωποι που τον πήραν από το σπίτι του ήταν Ελληνοκύπριοι στρατιώτες…

Εργάστηκα πολύ για αυτό μαζί με έναν Ελληνοκύπριο φίλο…

Βρήκαμε κάποιον που ήταν αυτόπτης μάρτυρας σε αυτά που συνέβησαν όταν είχαν πάρει αυτόν τον Τουρκοκύπριο από το σπίτι του…

Και ο Ελληνοκύπριος φίλος μου είχε βρει αυτόν που ήταν παρών στην ταφή αυτού του Τουρκοκύπριου – φοβόταν να δείξει σε οποιονδήποτε άλλο, αλλά είχε δείξει το μέρος στον Ελληνοκύπριο φίλο μας και τότε είχαμε ενημερώσει τη συντονίστρια των ερευνών και της στείλαμε συντεταγμένες και φωτογραφίες από την περιοχή και ήταν ενθουσιασμένη λέγοντας ότι «η περιοχή δεν έχει σκαφτεί από τη ΔΕΑ…». Από τότε έχει φύγει από τη ΔΕΑ και μετακόμισε στην Ελλάδα για να εργαστεί και να ζήσει εκεί… Δεν ξέρω αν μεταβίβασε τις πληροφορίες στην υπόλοιπη επιτροπή…

Όταν ο Ελληνοκύπριος φίλος μου είχε πάει μαζί με τον μάρτυρα που ήταν παρών στην ταφή του «αγνοούμενου» Τουρκοκύπριου, η λίμνη του Αγίου Λουκά είχε πάρα πολύ νερό λόγω των έντονων βροχών της περσινής χρονιάς και αποφασίσαμε να πάμε μαζί στο τέλος Μαΐου, έτσι ώστε να είναι λίγο πιο στεγνά και να δείξουμε στους ερευνητές αυτόν τον πιθανό τόπο ταφής… Προσπαθούσαμε να κανονίσουμε το όλο θέμα μαζί με τους συντονιστές των ερευνητών της ΔΕΑ στις δύο πλευρές…

Πρώτα είχαμε πάει στο σπίτι του «αγνοούμενου» Τουρκοκύπριου στην περιοχή Νέα Σμύρνη…

Όταν έγινε το πραξικόπημα από την ΕΟΚΑ Β και τους Έλληνες φασίστες στην Κύπρο στις 15 Ιουλίου 1974, αυτός ο Τουρκοκύπριος είχε πάρει τη σύζυγό του και το νεογέννητο παιδί τους για ασφάλεια μέσα στην εντός των τειχών πόλη της Αμμοχώστου…

Όμως οι τουρκοκυπριακές αρχές εκεί τον είχαν διατάξει να πάρει ένα όπλο και να πάει πίσω στο σπίτι του για να το υπερασπιστεί. Δεν είχε άλλη επιλογή παρά να ακολουθήσει τις διαταγές… Είχε πάρει ένα όπλο και πήγε στο σπίτι του και έμενε εκεί μόνος του…

Αυτό που δεν γνώριζε ήταν ότι μετά τις 20 Ιουλίου 1974 η περιοχή εκκενώθηκε, οι υπόλοιποι Τουρκοκύπριοι είχαν είτε πάει όλοι μέσα στην εντός των τειχών πόλη της Αμμοχώστου για ασφάλεια ή είχαν συλληφθεί από τους Ελληνοκύπριους στρατιώτες στην περιοχή αυτή…

Κάποιοι Ελληνοκύπριοι στρατιώτες ή πολίτες, νομίζοντας ότι αυτή η περιοχή είχε «καθαριστεί» εντελώς από τους Τουρκοκύπριους που ζούσαν εκεί, ξεκίνησαν να «λεηλατούν»… Έμπαιναν στα τουρκοκυπριακά σπίτια για να κλέψουν πράγματα…

Όταν μπήκαν σε αυτό το συγκεκριμένο σπίτι, δεν γνώριζαν ότι εκεί υπήρχε ένας Τουρκοκύπριος με όπλο…

Έτσι όταν προσπάθησαν να μπουν μέσα, ο Τουρκοκύπριος τους πυροβόλησε και ένας από αυτούς έπεσε τραυματισμένος…

Υπάρχει και μια άλλη εκδοχή ότι μόνο ένας Ελληνοκύπριος προσπάθησε να μπει μέσα, ότι ο Τουρκοκύπριος που βρισκόταν στο σπίτι του τον πυροβόλησε, έπεσε κάτω τραυματισμένος και παρέμεινε εκεί, να αιμορραγεί.

Κάποιοι άλλοι Ελληνοκύπριοι έφτασαν και τον βρήκαν αλλά νομίζοντας ότι ήταν Τουρκοκύπριος, τον άφησαν εκεί αβοήθητο…

Τελικά ο Τουρκοκύπριος που υπερασπιζόταν το σπίτι του ξέμεινε από σφαίρες και κάποιοι Ελληνοκύπριοι κατάφεραν να μπουν στο σπίτι και να τον συλλάβουν…

Τον οδήγησαν στο φυλάκιό τους και μετά έξω…

Άρχισαν να τον κτυπούν και να τον βασανίζουν…

Τότε ο Ελληνοκύπριος μάρτυρας που είναι μαζί μας είδε που τον βασάνιζαν.

Στις 15 Ιουλίου 1974 τον είχαν φυλακίσει οι φασίστες Ελληνοκύπριοι και οι φασίστες Έλληνες διότι ήταν αριστερός. Αλλά στις 20 Ιουλίου 1974 άνοιξαν τις πόρτες των «φυλακών» όπου κρατούσαν τους αριστερούς…

Και τότε, όταν τον ελευθέρωσαν, είδε τη σκηνή όπου κάποιοι Ελληνοκύπριοι βασάνιζαν αυτόν τον Τουρκοκύπριο που είχαν πάρει από το σπίτι του…

«Τι κοιτάζεις;!» φώναξαν στον Ελληνοκύπριο μάρτυρα!

«Φύγε!»

Και κανόνισαν ένα αυτοκίνητο για να πάρουν τον Τουρκοκύπριο στον Άγιο Λουκά να τον σκοτώσουν και να τον θάψουν εκεί…

Στον Άγιο Λουκά, τον ανάγκασαν να σκάψει τον δικό του τάφο… Μετά τον έθαψαν ζωντανό… Τον κτυπούσαν στο κεφάλι και ζαλιζόταν και μετά τον έσπρωξαν στον ξέβαθο τάφο που τον ανάγκασαν να σκάψει… Αλλά σύντομα, καθώς συνήλθε, προσπάθησε να βγει από τον τάφο και τότε τον σκότωσαν, χωρίς να χρησιμοποιήσουν σφαίρες…

«Δεν ήθελαν να χρησιμοποιήσουν όπλο για να τον σκοτώσουν εφόσον κοντά υπήρχε στρατόπεδο των Ηνωμένων Εθνών, και δεν ήθελαν να τους ακούσουν τα Ηνωμένα Έθνη…»

Σταθήκαμε στη λίμνη του Αγίου Λουκά και κοιτάζαμε τον πιθανό τόπο ταφής…

Ακόμα υπάρχει πολύ νερό, έτσι δεν μπορούσαμε να τη διασχίσουμε για να πάμε στο ακριβές σημείο, μόλις 10-15 μέτρα από εκεί που στεκόμαστε…

Ένας αδέσποτος σκύλος ήρθε για να μας συνοδεύσει… Τα πουλιά πετούν και κατεβαίνουν για να πιούν νερό… Ή για να κυνηγήσουν για φαγητό στη λίμνη…

Ο αναγνώστης μου που είχε φέρει τον μάρτυρα που ήταν παρών στη διάρκεια της ταφής, μου εξηγεί ότι αυτός ο άντρας ένιωθε μεγάλη ντροπή καθώς όλα αυτά συνέβαιναν εκεί…

Γνώριζε τον Τουρκοκύπριο αλλά δεν μπορούσε να κάνει τίποτε για να τον βοηθήσει…

Ήταν ο οδηγός του αυτοκινήτου που πήρε τον Τουρκοκύπριο για να τον σκοτώσουν στον Άγιο Λουκά…

Δεν μπορούσε να ανοίξει το στόμα του, να πει οτιδήποτε τότε και ήταν αυτόπτης μάρτυρας στην προσπάθειά τους να τον σκοτώσουν χωρίς να χρησιμοποιήσουν σφαίρες έτσι ώστε να μην ακούσουν τα Ηνωμένα Έθνη…

Ο νεαρός άντρας με τη νεαρή σύζυγο και το βρέφος, ζωή που σπαταλήθηκε για το τίποτα… Ο κύριος λόγος: Ότι κάποιοι άνθρωποι ήθελαν να λεηλατήσουν τα σπίτια και δεν γνώριζαν ότι υπήρχε κάποιος με όπλο στο σπίτι… Η ασχήμια του πολέμου… Η ασχήμια των φασιστών που σκοτώνουν ανθρώπους τυχαία… Και στις δύο πλευρές…

Πρέπει να ξαναπάμε…

Συμφωνούμε μαζί με τους Τουρκοκύπριους και τους Ελληνοκύπριους ερευνητές ότι θα επιστρέψουμε σε αυτό το μέρος τον Αύγουστο, έτσι ώστε το νερό να είναι κάπως λιγότερο και τους περιμένουμε να επικοινωνήσουν μαζί μας, για να επισκεφτούμε την περιοχή ακόμα μια φορά…

Και τότε, τίποτα… Κανένα τηλεφώνημα…

Τηλεφώνησα στον Τουρκοκύπριο ερευνητή για να ρωτήσω και μαθαίνω ότι δεν πήγαν εκεί ξανά για να ερευνήσουν, αλλά έδειξαν μια φωτογραφία σε έναν αρχαιολόγο που είπε ότι υπήρχε νερό στη φωτογραφία, έτσι όπως την έβλεπε, και δεν θα μπορούσαν να σκάψουν…

Αλλά δεν έγινε διευθέτηση για να πάνε πίσω τον Αύγουστο… Και από τότε η Τουρκοκύπρια ερευνήτρια που ήταν μαζί μας, έχει φύγει από τη ΔΕΑ για να πάει να δουλέψει αλλού… Αλλά δεν ακούσαμε τίποτα από τον Ελληνοκύπριο ερευνητή: πέρασε ο Αύγουστος, πέρασε ο Σεπτέμβρης, πέρασε ο Οκτώβρης, πέρασε ο Νοέμβρης…

Έφτασε ο Δεκέμβρης και ο χειμώνας…

Που σημαίνει ότι άρχισαν και πάλι οι βροχές…

Αυτό σημαίνει ότι χάσαμε την ευκαιρία να πάμε πίσω στη λίμνη του Αγίου Λουκά όπως είχαμε συμφωνήσει με τους ερευνητές της ΔΕΑ… Σημαίνει ότι θα πρέπει να περιμένουμε να περάσει ξανά ο χειμώνας και να έρθει το καλοκαίρι… Να στεγνώσει λίγο το νερό και να προσπαθήσουμε να πάμε ξανά…

Που σημαίνει ακόμα ένας χρόνος αναμονή…

Στο μεταξύ οι συγγενείς του Τουρκοκύπριου που είχε σκοτωθεί και θαφτεί στη λίμνη του Αγίου Λουκά περιμένουν…

Έτσι, αυτές είναι οι απογοητεύσεις που περνάω, όχι μόνο αυτή αλλά και πολλές άλλες περισσότερες…

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.