Φόρμα αναζήτησης

Το τρίγωνο του διαβόλου στην Κύπρο

Τα τουρκικά πλοία περικύκλωσαν την Κύπρο από τρεις μεριές, λέει. Καρπασία. Λεμεσό. Πάφο. Το τρίγωνο του διαβόλου. Ο Ταγίπ Ερντογάν μιλά εξ ονόματός μας. «Προστατεύω τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων», λέει. Ακούγονται φωνές από την ελληνοκυπριακή πλευρά εναντίον αυτού του γεγονότος. Από την Αμερική. Από την Ευρώπη. Και από τη Ρωσία έρχονται μουρμουρητά. Μόνο εμείς δεν λέμε τίποτα. Οι Τουρκοκύπριοι. Πάλι δεν ακούγεται τίποτα από εκείνους που πρέπει ουσιαστικά να μιλήσουν! Κανείς δεν λέει «εμείς θα διευθετήσουμε αυτό το θέμα μόνοι μας με τους Ελληνοκύπριους, να μην ανακατεύεται η Τουρκία». Γιατί; Μήπως επειδή όλοι πιστεύουν ότι η Τουρκία βρίσκεται εδώ για να προστατεύσει τα δικά μας δικαιώματα; Ή μήπως αυτή είναι έλλειψη θάρρους να λεχθεί κάτι για την Τουρκία, όπως συμβαίνει πάντα; Μήπως δεν αντιλαμβάνεται κανείς πόσο άσχημα εξελίσσεται η κατάσταση για όλους μας;

Θα κάνει γεώτρηση; Θα αναζητήσει φυσικό αέριο και πετρέλαιο; Δεν το πιστεύω. Άλλη είναι η πρόθεσή της. Ο πραγματικός της σκοπός είναι να απειλήσει την άλλη πλευρά και να εξασφαλίσει μερίδιο από το αέριο που θα εξορυχτεί εκεί. Να επιβάλει και να κάνει τους όρους της να γίνουν αποδεκτοί. Αυτά είναι πολύ επικίνδυνα παιχνίδια. Σκεφτείτε. Αν πιάσουν αυτές οι προκλήσεις στην ελληνοκυπριακή πλευρά, αν επιχειρήσει να κάνει κάτι η ελληνοκυπριακή πλευρά, τι θα γίνει. Μια σπίθα είναι αρκετή για να βάλει φωτιά. Αλλά αυτό είναι δυνατόν, έστω και αν δεν κάνει απολύτως τίποτα η ελληνοκυπριακή πλευρά. Το πεδίο είναι ανοικτό για προκλήσεις. Είδαμε διάφορες προκλήσεις στην κόλαση της Συρίας. Ειδικά όσον αφορά το χημικό αέριο. Τύλιγαν τα παιδιά με σάβανα και τα έβαζαν να ξαπλώνουν στο έδαφος σαν να ήταν νεκρά, τα φωτογράφιζαν και διένειμαν σε όλο τον κόσμο τις φωτογραφίες μιλώντας για «τη βαρβαρότητα του καθεστώτος Άσαντ». Κάποτε τα έβαφαν στο χρώμα του αίματος, τα τύλιγαν με επιδέσμους και τα πουλούσαν ως «πληγωμένα παιδιά». Μήπως μέχρι σήμερα έμεινε πρόκληση που δεν είδαμε ακόμα και σε αυτό το δικό μας μικρό νησί; Βάλε βόμβες σε τζαμιά. Και ύστερα σήκωσε χαλασμό κόσμου. Ο Τούρκος να πυροβολεί τον Τούρκο και μετά να λέει το έκανε ο Έλληνας. Ο Έλληνας να πυροβολεί τον Έλληνα και να λέει τον πυροβόλησε ο Τούρκος. Οι υπόγειές μας οργανώσεις, να είναι καλά, μας πρόσφεραν μπόλικες τέτοιες επιδείξεις.

Μετά την τελευταία εκλογική ήττα που δέχτηκε στην Τουρκία, ο Ταγίπ Ερντογάν φοβήθηκε για τα καλά. Το βλέπει και ο ίδιος ότι άρχισε η κάθοδός του. Αν δεν σταματήσει αυτή την κάθοδο, θα έρθει τούμπα. Πρόκειται για μιαν αναπόφευκτη πτώση. Καλά, τι θα κάνει; Πώς θα τη σταματήσει; Στην οικονομία τα έκανε μαντάρα. Δεν απέμεινε τίποτα για να πουλήσει. Μήπως έχει άλλη λύση εκτός από την κλιμάκωση της εθνικής έντασης στην οποία το έθνος εύκολα πιάνεται; Αφού αυτή η ένταση ωφελεί και τραβάει με το μέρος του ακόμα και τους πιο σκληρούς αντιπολιτευόμενους, τότε συνεχίζει να κάνει φιγούρα εκτός των εθνικών συνόρων. Υπέστη ήττα στη Συρία. Δεν πραγματοποιήθηκε κανένα από τα όνειρα που έκανε. Κάποτε ονειρευόταν ακόμα και να προσευχηθεί στο τζαμί Εμεβί στη Δαμασκό. Υπέστησαν παντού ήττα οι αιμοβόροι τζιχαντιστές τους οποίους υποστήριζε. Ακόμα κρατάει στα χέρια του το Άφριν, αλλά σύντομα θα φύγει και από εκεί. Όταν ηττήθηκε στη Συρία, άνοιξε ένα άλλο μέτωπο στη Λιβύη αυτή τη φορά, και ταυτόχρονα και ένα μέτωπο στην Κύπρο. Όπως όλοι οι δικτάτορες στην Ιστορία, εναπόθεσε τις ελπίδες του στις συγκρούσεις επειδή γνωρίζει ότι μια μέρα θα έρθει οπωσδήποτε το αναπόφευκτο τέλος του. Η ειρήνη είναι επικίνδυνο πράγμα γι’ αυτόν. Δεν μπορεί να πάει στις εκλογές του 2023 έχοντας ειρήνη. Θα χάσει. Και ξέρει τι θα γίνει όταν χάσει. Άλλωστε, αυτό είναι το πιο επικίνδυνο για όλους μας. Η τύχη της Κύπρου βρίσκεται στα χέρια ενός δικτάτορα που βιώνει τον φόβο της ανατροπής. Στα δικά του χέρια είναι το κατά πόσο θα ξεσπάσει σύγκρουση. Το κατά πόσο θα αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις.

Το κατά πόσο θα ανατραπεί ο Μουσταφά Ακιντζί. Και μάλιστα το κατά πόσο η Τουρκία θα προσαρτήσει την κατεχόμενη περιοχή. Εκείνος όμως προσπαθεί να ρυθμίσει τα πάντα σύμφωνα με τη δική του κατάσταση. Και φυσικά, η προτεραιότητα δίδεται στο σχέδιο διάσωσης του εαυτού του. Ο φάκελος των εγκλημάτων του είναι πολύ φουσκωμένος. Πώς μπορεί να σωθεί απ’ αυτό τον φάκελο; Μόνο με έναν τρόπο. Εξασφαλίζοντας ότι θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι να πεθάνει.
Θα συρθούμε πίσω από έναν δικτάτορα που δεν έχει άλλη έγνοια εκτός από το να σώσει τον εαυτό του; Ή μήπως θα υπερασπιστούμε την πολιτική μας βούληση και θα σώσουμε τον εαυτό μας; Να, αυτό είναι το όλο ζήτημα! Θα ξυπνήσουμε πλέον ή μήπως θα συνεχίσουμε τον ύπνο μας; Έπεσε ένας πύραυλος πάνω στο κεφάλι μας. Πάνω από το κεφάλι μας σεργιανίζουν μη επανδρωμένα αεροπλάνα. Η Τουρκία περικύκλωσε το νησί με πλοία από τρεις πλευρές. Έστειλε νέα τανκ εδώ. Και το μόνο μας ντέρτι είναι το δύο τοις εκατό αποκοπή που θα γίνει από την πληρωμή για την ακρίβεια. Τελευταία γι’ αυτό κατεβήκαμε στην πλατεία. Αρκεί να μην πειράξουν την τσέπη μας και ας κάνουν ό,τι θέλουν; Έτσι συμπεριφερόμαστε. Τα πολιτικά μας κόμματα και οι οργανώσεις μας δεν έχουν άλλη έγνοια εκτός από το χρήμα. Δεν σκεφτήκαμε καθόλου μέχρι σήμερα να σωθούμε από το σωτήρα μας;