Φόρμα αναζήτησης

Μόνο στην ιστορία της δειλίας και κολακείας θα γραφτεί το όνομά σας

Είστε δειλοί. Φοβάστε. Χάρη στη δειλία σας καθίσατε σε εκείνους τους θώκους που πίσω τους βρίσκεται ένα αχρείαστο άδειο δερμάτινο κάλυμμα. Βάλατε μια σημαιούλα στο γραφείο σας. Έχετε κάποιον να σας κουβαλάει την τσάντα, υπηρεσιακό όχημα, κάποιον να σας ανοίγει την πόρτα, υπηρέτες που κάνουν ό,τι πείτε. Είστε πολύ ικανοποιημένοι επειδή πάψατε να είστε συνηθισμένοι άνθρωποι της σειράς. Αλλά φοβάστε. Φοβάστε ότι θα χάσετε αυτά τα αγαθά που αποκτήσατε με δειλία. Σας αποκαλούν πρόεδρο της δημοκρατίας, πρωθυπουργό, υπουργό κ.λπ., αλλά ουσιαστικά δεν είστε τίποτε άλλο εκτός από μια μαριονέτα. Δεν ντρέπεστε να είστε μαριονέτα. Πηγαίνετε όπου τραβήξουν το σχοινί σας. Σωπαίνετε όταν σας πουν σωπάστε. Δεν χρειάζεται καν να σας πουν σωπάστε. Ούτως ή άλλως μάθατε απ’ έξω το παιχνίδι της μαριονέτας. Ξέρετε τον ρόλο σας. Αντιλαμβάνεστε τον ρόλο που σας ετοίμασαν και το πλαίσιο που σας χάραξαν. Δεν μπορείτε να πείτε έστω και μια κουβέντα που θα θυμώσει τον χειριστή της μαριονέτας. Ξέρετε τα χούγια του. Αν εκείνος είναι ένας θεοφοβούμενος μουσουλμάνος, εσείς δεν μπορείτε να είστε αθεϊστές. Είστε υποχρεωμένοι να αγαπάτε ό,τι αγαπά και να μισείτε ό,τι μισεί. Είστε εχθροί των δικών του εχθρών. Δεν μπορείτε να πείτε ότι είναι αθώοι και δεν έφταιξαν σε τίποτα όσοι εκείνος έριξε στη φυλακή. Αν οι χατζήδες, οι χοτζάδες και οι μουλάδες είναι οι πιο ευνοούμενοι ακόλουθοί του, δεν έχετε άλλη επιλογή από το να τους δώσετε αξία. Διότι φοβάστε. Φοβάστε πολύ. Είναι και για εσάς ανάγωγος και απρεπής ο δημοσιογράφος τον οποίο εκείνος αποκάλεσε «ανάγωγο και απρεπή». Αν βάζει να διαβάζουν προσευχές της κατάκτησης σε όλα τα τζαμιά όταν στέλνει τον στρατό του στη γειτονική χώρα, εσείς δεν μπορείτε να το αποκαλέσετε εισβολή αυτό. Βάζετε και εσείς να διαβάζουν προσευχές κατάκτησης. Επειδή ξέρει ότι είστε καρπαζοεισπράκτορες, όποτε γουστάρει σας αποκαλεί «τρόφιμους και παράσιτα». Και το δέχεστε και αυτό. Είστε έτοιμοι να σηκωθείτε πριν σας πει σηκωθείτε πάνω. Δεν μπορείτε να πάτε ακόμα και στην τουαλέτα χωρίς να τον ρωτήσετε. Άλλωστε σας το κτύπησε κατάμουτρα και αυτός και δεν μπορέσατε να πάτε στην τουαλέτα αν και είχατε πολλή σφίξη.

Είστε κόλακες. Η κολακεία είναι στο αίμα σας. Η γραβάτα και το σακάκι σας δεν μπορούν να σκεπάσουν την κολακεία σας. Δεν αγγίζετε τίποτα που πιθανόν να τον θυμώσει. Στη χώρα σας γίνονται συλλήψεις λόγω βιβλίων. Δεν βγάζετε άχνα. Κάνουν έφοδο στο σπίτι ενός ανθρώπου που ακούει τραγούδια και τον συλλαμβάνουν. Δεν βγάζετε άχνα. Ένα παιδί ξεψυχά από μια βόμβα στο πεδίο βολής. Δεν βγάζετε άχνα. Είστε σαν ένας ζωντανός νεκρός. Επιπλέον, είστε νομικοί, αλλά δεν έχετε καμία απολύτως σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μια εφημερίδα τη λιντσάρετε. Και δεν έχετε κουβέντα να πείτε. Διότι είστε νεκροί. Επειδή η αστυνομία βρίσκεται κάτω από τις δικές του διαταγές, δεν μπορείτε να θίξετε την αστυνομία και έτσι αποδεικνύετε και την κολακεία σας. Ένας δικαστής παραιτείται και δεν ρωτάτε καν γιατί παραιτήθηκε. Αφήνετε ελεύθερους υπό όρους λόγω «καλής συμπεριφοράς» ακόμα και τους πιο αδίστακτους δράστες της επίθεσης για να μην σας θυμώσει ο χειριστής της μαριονέτας. «Δεν μπορεί να γίνουν διαπραγματεύσεις στο εξής», βρυχάται ο χειριστής της μαριονέτας, αλλά κανείς σας δεν τον ρωτά «τι λες ρε φίλε, εσύ θα το αποφασίσεις αυτό;». Διότι είστε κόλακες. Έχετε γίνει ειδικοί σε αυτό τον τομέα. Εδώ σας δόθηκε μόνο το καθήκον να κόβετε κορδέλες, να εκφωνείτε πανηγυρικούς λόγους στις 20 Ιουλίου, να γυρίζετε τα πανηγύρια των λαχανικών και να επικυρώνετε το χαρτί που σας δίδεται. Δεν διαφέρετε καθόλου από έναν πιστοποιούντα υπάλληλο. Συνηθίσατε να κουνάτε το κεφάλι και όχι να το σηκώνετε. Κουνάτε ωραία το κεφάλι. «Αν δεν μας σώζατε εσείς, θα μας έσφαζαν όλους», λέτε. Εκφράζετε πέντε φορές ευγνωμοσύνη, όπως κάνετε πέντε φορές προσευχή. Δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο πολύ διψά για αξιοπρεπείς διοικούντες αυτή η κοινότητα όσο σας βλέπει. Αλλά μάταια. Δεν απέμεινε αξιοπρέπεια εδώ. Όλοι τρελάθηκαν από το πλιάτσικο. Δέθηκαν σε αυτό το φθηνό κράτος από τον λαιμό. Είναι και τραγική και κωμική αυτή η κατάστασή σας που μοιάζει με το «σήκω σήκω κάτσε κάτσε». Ακόμα και οι πιο θαρραλέοι ανάμεσά σας δεν μπορούν να πουν αυτά που έχουν να πουν χωρίς να κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους.

«Θα ήθελα να συγκρουστούν τα μυαλά μας, αλλά βλέπω ότι εσείς είστε άοπλοι κύριοι». Είστε νεκροί. Ζωντανοί νεκροί. Ξέρετε γιατί γράφτηκε αυτό το άρθρο; Σας χρώσταγα ένα άρθρο. Αυτό το χρέος μου πληρώνω. Να πάει στα κομμάτια ο όρκος σας. Μόνο στην ιστορία της δειλίας και της κολακείας θα γραφτεί το όνομά σας!