Φόρμα αναζήτησης

Γιατί μας εχθρεύεται το ΑΚΕΛ;

Την περασμένη εβδομάδα μάς επισκέφθηκε μια ομάδα μελών του Γερμανικού Φόρουμ. Έχει μέλη από διάφορες χώρες, ανάμεσά τους Τουρκοκύπριους και Ελληνοκύπριους. Καθώς και μέλη από την Τουρκία. Αλλά δεν υπήρχαν μέλη από την Τουρκία στην ομάδα που με επισκέφθηκε. Ένας από αυτούς τους έκανε ένα αστείο αργότερα. «Ξέρετε τι πρωτοσέλιδο τίτλο θα βάλει αύριο ο Σενέρ Λεβέντ», τους ρώτησε. «Τι τίτλο;» «Για εσάς θα γράψει. Θα πει ‘φοβήθηκαν τον Ερντογάν, δεν ήρθαν στην πόρτα μας’». Ο φίλος μας τους πανικόβαλε άδικα. Θα τους έκανα ποτέ ένα τέτοιο κακό; Μετά την επίθεση λιντσαρίσματος που έγινε κατά της εφημερίδας μας πέρσι, μας επισκέφθηκαν πάρα πολλοί ξένοι δημοσιογράφοι και διπλωμάτες. Αλλά δεν υπήρξαν και πολλοί δημοσιογράφοι από την Τουρκία, εκτός μερικών ατόμων. Φαίνεται ότι θέλει θάρρος ακόμα και το να μπει κανείς από την πόρτα αυτής της εφημερίδας, που έγινε αγκάθι στο μάτι του Ταγίπ Ερντογάν. Αντιμετωπίζω με κατανόηση την κατάσταση των δημοσιογράφων από την Τουρκία. Δεν είναι εύκολο να ασκείς δημοσιογραφία σε ένα τέτοιο καθεστώς. Άλλωστε γι’ αυτόν τον λόγο βρίσκονται στη φυλακή περίπου διακόσιοι δημοσιογράφοι. Καταχώρισαν αγωγή ακόμα και εναντίον ενός δημοσιογράφου που μου πήρε συνέντευξη και ζητούν τη φυλάκισή του.

Οι φιλοξενούμενοί μου μου υπέβαλαν ερωτήσεις. Μία από αυτές ήταν η εξής: «Εδώ δεν υπάρχει καμία άλλη εφημερίδα που επικρίνει την Τουρκία, εκτός από εσάς;» Είπα το εξής: «Κατά τα τελευταία είκοσι χρόνια δεν υπέστη τέτοιες επιθέσεις καμία άλλη εφημερίδα εκτός από την Αβρούπα-Αφρίκα. Εκτός από εμάς δεν συνελήφθη κανένας άλλος δημοσιογράφος και δεν αντιμετώπισε λιντσάρισμα. Εκτός από εμάς δεν συνελήφθη κανένας άλλος δημοσιογράφος για τα άρθρα του, δεν πήγε στη φυλακή και δεν καταχωρίστηκαν εκατοντάδες αγωγές εναντίον του. Αυτή είναι η κατάσταση τα τελευταία είκοσι χρόνια. Αλλά υπήρξαν και γεγονότα που συνέβησαν τα περασμένα χρόνια. Το 1996 δολοφονήθηκε ο Κουτλού Ανταλί. Αν πάμε πιο πίσω, το 1962 δολοφονήθηκαν οι Αϊχάν Χικμέτ και Αχμέτ Γκιουρκάν. Πιο πίσω διαπράχθηκε η δολοφονία του Φαζίλ Οντέρ το 1958. Αλλά κατά τα τελευταία είκοσι χρόνια δεν υπέστη επίθεση καμία άλλη εφημερίδα εκτός από την Αβρούπα-Αφρίκα. Αν έγραφαν και οι υπόλοιπες εφημερίδες αυτά που γράφουμε εμείς, θα πάθαιναν και αυτές τα ίδια».

Δεν ξέρω αν ήταν ικανοποιητική γι’ αυτούς η απάντηση που τους έδωσα στην ερώτησή τους.
Ένας Ελληνοκύπριος, τον οποίο συνάντησα στον δρόμο πριν από μερικές μέρες, μου έκανε την εξής ερώτηση: «Γιατί σας εχθρεύεται τόσο πολύ το ΑΚΕΛ;» «Πώς δηλαδή», του είπα. «Γράφουν πολύ κακά πράγματα για εσάς. Σας τοποθετούν σχεδόν στην ίδια μοίρα με τους φασίστες της δικής μας πλευράς!» Αλήθεια, τι κάναμε και μας εχθρεύεται τόσο πολύ το ΑΚΕΛ; Το 2000 συνελήφθη ως «κατάσκοπος των Ελληνοκυπρίων» με τη δολοπλοκία του Ντενκτάς και του στρατηγού. Μήπως γι’ αυτό μας εχθρεύεται το ΑΚΕΛ; Η εφημερίδα μας τινάχτηκε δύο φορές στον αέρα με βομβιστικές επιθέσεις. Γι’ αυτό μας εχθρεύεται; Καταδικάστηκα σε εξάμηνη φυλάκιση λόγω ενός άρθρου στην εφημερίδα. Γι’ αυτό μας εχθρεύεται; Η εφημερίδα μας κατασχέθηκε τρεις φορές από την κατοχική διοίκηση, μας πήραν τα πάντα, ακόμα και τις καρέκλες στις οποίες καθόμασταν. Μήπως γι’ αυτό μας εχθρεύεται το ΑΚΕΛ; Το 2011 ήρθαν δύο φορές σε διάστημα τεσσάρων μηνών από την Τουρκία για να με σκοτώσουν. Δεχτήκαμε σφαίρες δύο φορές. Ακόμα υπάρχουν στις πόρτες και τους τοίχους οι τρύπες από τις σφαίρες. Μήπως γι’ αυτό μας τοποθετεί στην ίδια μοίρα με τους Ελληνοκύπριους φασίστες το ΑΚΕΛ; Πέρσι εξέδωσε διάταγμα ο Ερντογάν στην Τουρκία και επιχείρησαν να μας λιντσάρουν εδώ. Μήπως το ΑΚΕΛ μας εχθρεύεται επειδή δεχτήκαμε αυτήν την επίθεση; Οι εδώ δούλοι του καθεστώτος Ερντογάν μας οδήγησαν στο δικαστήριο και δικαζόμαστε εδώ και τόσο καιρό. Μήπως γι’ αυτό μας συκοφαντεί το ΑΚΕΛ στον νότο;

Μετά από αυτά που είπα με μια ανάσα, ο Ελληνοκύπριος συνομιλητής μου είπε, «να σας φυλάει ο Θεός», και έφυγε. Σκέφτηκα για άλλη μια φορά πόσο δύσκολο είναι να αγωνίζεται κανείς για την ελευθερία και την ανεξαρτησία σε αυτήν τη χώρα. Έστω και αν αγωνίζεσαι, πέφτοντας στη φωτιά δεν θα μπορέσεις να γλυτώσεις από τη συκοφαντία και τη λάσπη. Και από την προδοσία. Από τη μια η Δεξιά και από την άλλη η Αριστερά. Δεν έμεινε λάσπη που δεν έριξαν εναντίον μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης οι φανατικοί του ΑΚΕΛ. Εξεπλάγην πιο πολύ με τον Εμίν Χικμέτ. Τον γιο του Αϊχάν Χικμέτ. Στον οποίο πρότεινα μάλιστα να κατέλθει ως υποψήφιος. Πού να ήξερα ότι τάσσεται εναντίον μας; Όμως, εγώ εξέδωσα την εφημερίδα Αβρούπα-Αφρίκα πιο πολύ λόγω της έμπνευσης που πήρα από τον αγώνα που διεξήγαγε ο πατέρας του. Και αν έγραψα πέραν των επτά χιλιάδων άρθρων σε αυτήν την εφημερίδα μέσα σε είκοσι χρόνια, τα περισσότερα από τα μισά τα έγραψα για τον Αϊχάν Χικμέτ.

Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να αναγκάζεσαι να υπερασπιστείς τον εαυτό σου παρά το γεγονός ότι έχεις δίκαιο. Αυτό είναι που δεν μου αρέσει. Ελπίζω ότι το αντιλαμβάνεται αυτό ο κυπριακός λαός. Και ότι θα καταφέρει να επισφραγίσει τη νίκη ενάντια στο ψέμα και την πλαστογραφία!