Φόρμα αναζήτησης

Ας σε πουν ονειροπόλο…Του Σενέρ Λεβέντ

Ολοι εύχονται συνεχώς χρόνια πολλά. Τα μηνύματα γέμισαν με πρωτοχρονιάτικα δέντρα που αναβοσβήνουν τα λαμπάκια τους. Όμως, κανείς δεν μπήκε και πολύ ευτυχισμένος στον νέο χρόνο. Είναι απελπισμένοι. Και μάλιστα απελπισμένοι περισσότερο από ποτέ. Παλιά τουλάχιστον δινόταν μια υπόσχεση για λύση στην Κύπρο. Τώρα ούτε αυτή έμεινε πλέον. Μόνο ο αγαπητός μας φίλος Ουλάς Μπαρίς έμεινε ανάμεσά μας να δίνει ελπίδα. Είχε επιστρέψει πολύ θλιμμένος και στεναχωρημένος από το Κραν Μοντανά. Ήταν χειρότερη η επιστροφή του από εκείνην του Ναπολέοντα από τη Μόσχα. Αλλά πάλι δεν έχασε την ελπίδα του. Και κατά τη γνώμη μου, ό,τι και να γινόταν ουδέποτε θα την έχανε. Όμως, φαίνεται πως και αυτός τσιρίζει. Παλιά κάποιος του τηλεφώνησε και τον ρώτησε: «Αδελφέ, το πιο σημαντικό άρθρο του εγγράφου Γκουτέρες ποιο είναι;». Νόμισε ότι του έκανε πλάκα φαίνεται και τα πήρε στο κρανίο ο δικός μας ο Ουλάς. Τον κατσάδιασε λέγοντας: «Τι είναι αδελφέ αυτός ο Γκουτέρες; Ποδοσφαιριστής από τη Χιλή;». «Τρελάθηκες ρε αδελφέ;» του είπε ο άλλος. «Ναι αδέλφι μου, τρελάθηκα»! Αφού έκλεισε έτσι το τηλέφωνο, σιγομουρμούρισε ύστερα μόνος του: «Όμως θα σας τραβήξω μωρέ!». Και τώρα αφότου εμφανίστηκαν δύο ουράνια τόξα μέσα σε μια βδομάδα στην Κύπρο, ρωτάει ξανά όσους δεν πιστεύουν στη λύση: «Μήπως αυτό δεν είναι σημάδι;».

Μα τον Θεό Μπαρίς. Είσαι παιδί του 1974. Όποιος διάλεξε το όνομά σου δεν λάθεψε καθόλου. Μπαρίς, ειρήνη! Είναι ειρήνη από την κορφή μέχρι τα νύχια. Είναι αλήθεια πως έχω φίλους τους οποίους ονόμασαν Σαβάς (πόλεμο) αλλά και εκείνοι είναι όλο ειρήνη. Λέω «γεια σου Σαβάς», αλλά ξέρω ότι ουσιαστικά χαιρετώ την ειρήνη. Γιατί στενοχωρεί κάποιους το ότι είσαι αισιόδοξος; Μην δίδεις σημασία! Στο τέλος θα βγουν αληθινά αυτά που λες εσύ. Κοίτα, κατέρρευσαν οι δρόμοι της Καρπασίας σε αυτή την καταιγίδα, σε αυτές τις πλημμύρες, λέει. Μήπως δεν είναι και αυτό σημάδι; Πες τους μωρέ Μπαρίς. Φώναξέ το για ακόμα μια φορά στα μούτρα εκείνων που δεν πιστεύουν: «Δεν μπορεί να εμποδιστεί η ειρήνη στην Κύπρο!». Να πιστέψουν όσοι δεν το πιστεύουν! Κοίτα κουβέντα! Ποιο είναι, λέει, το σημαντικότερο άρθρο του εγγράφου Γκουτέρες. Μα τον Θεό, αν ήταν ο ταβερνιάρης Κεμάλ Ντεμίρκιραν, θα του απαντούσε στολίζοντάς τον πολύ περισσότερο. Δεν θα συμπεριφερόταν τόσο ευγενικά όσο εσύ.

Σε αποκαλούν ρομαντικό; Ονειροπόλο; Μην ανησυχείς. Έτσι αποκαλούν και εμένα. Γιατί; Επειδή πάντα ονειρεύομαι ωραία πράγματα! Για παράδειγμα, λέω ότι θα ήταν καλύτερα μια περιοχή και όχι δύο και με κοιτάνε έκπληκτοι σάμπως και έχει κατέβει στη Γη ένας εξωγήινος από τον Άρη ή η δική μας η Τσετίνκαγια έριξε πέντε γκολ στην Μπαρτσελόνα. Σκέψου τι μέρες φτάσαμε Μπαρίς. Είναι αμάρτημα ακόμα και να θέλει ένας Κύπριος να δει την πατρίδα του ως ένα ενιαίο σύνολο και όχι ως δύο μισά. Ούτε κι αυτό δεν δικαιούται! Όμως εγώ δεν αντιτίθεμαι στη διζωνικότητα την οποία έχουν αγιοποιήσει. Αν είναι να γίνει, ας γίνει έτσι. Είμαι δεχτός και με αυτό. Κοίτα τον σύντροφο Χριστόφια, τι ωραία που μιλά. Άκουσες τι είπε; «Πρέπει πλέον να ξυπνήσουν οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι που επιθυμούν λύση, να σηκωθούν, να ξεχυθούν στους δρόμους και να απαιτήσουν τη λύση του Κυπριακού». Ο σύντροφος είναι πιο ρομαντικός και από εσένα και από εμένα, μα τον Θεό. Θα ξυπνήσουμε! Θα ξεχυθούμε στους δρόμους! Θα ζητήσουμε λύση! Και θα έχουμε λύση! Είμαι πολύ περίεργος. Άραγε δεν το σκέφτηκε καθόλου αυτό όταν καθόταν σε εκείνο τον θώκο; Μια μέρα να βγει από το Προεδρικό Μέγαρο. Να πει όποιος με αγαπά να με ακολουθήσει. Και να βαδίσει. Από την πλατεία Ελευθερίας μέχρι το Σαράι. Δεν μπόρεσα να καταλάβω γιατί χάνει το μυαλό του ο άνθρωπος μόλις καθίσει σε εκείνο τον θώκο και γιατί έρχεται ξανά το μυαλό του στο κεφάλι του όταν σηκωθεί από αυτόν. Αν το ξέρεις εσύ, πες το και σε εμένα. Οι μάστορες πάντα έτσι μαγεμένες καρέκλες φτιάχνουν; Εμένα μου αρέσουν οι ψάθινες καρέκλες. Σε ψάθινη καρέκλα θα καθόμουν αν υπήρχε και στο Προεδρικό Μέγαρο. Στην ψάθινη δεν υπάρχει απάτη. Λάτρεψα και εγώ, όπως εσύ, την εξής κουβέντα του συντρόφου: «Οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι είναι τέκνα της ίδιας πατρίδας, είμαστε παιδιά των ίδιων εδαφών. Το λέω αυτό και σήμερα. Αυτό πιστεύω». Μην ψάχνεις ρομαντισμό σε αυτό. Αυτή είναι μια πραγματικότητα. Ηχεί γλυκά στο αφτί όπως το μπουζούκι του ρεμπέτικου.

Κοίτα Μπαρίς, κοίτα. Κοίτα τον καιρό! Σήμανε κίτρινος συναγερμός, λέει. Άρα λίγο έμεινε για το πράσινο. Και αυτό δεν είναι σημάδι; Στην Αγγλία η Λίβερπουλ παίρνει πρωτάθλημα μετά από 24 χρόνια! Είναι και αυτό σημάδι, έτσι δεν είναι; Ο Πούτιν παίζει πιάνο και τραγουδάει αγγλικά τραγούδια. Και αυτό δεν είναι σημάδι; Και ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου είπε ότι «δεν μπορεί να είναι καν όνειρο τα μηδέν στρατεύματα στην Κύπρο». Και αυτό δεν είναι σημάδι; Αλλά ποιο είναι το σημαντικότερο; Ο Ταγίπ Ερντογάν δεν ξανανέβηκε σε άλογο από τότε που έπεσε από το άλογο. Και αυτό δεν είναι σημάδι; Η κίνηση εκείνης της συμπαθητικής γυναικούλα κάνοντας γροθιά το χέρι και προτάσσοντας το μεσαίο της δάκτυλο. Και αυτή δεν είναι σημάδι;

[bsa_pro_ad_space id=2][bsa_pro_ad_space id=1]