Φόρμα αναζήτησης

Από ένα νησάκι στον ωκεανό σε ένα νησάκι στη Μεσόγειο

Τι έκπληξη ήταν αυτή. Πήρα μιαν επιστολή από τον Μαυρίκιο. Και άνοιξα με ενδιαφέρον τον φάκελο. Ένα νησάκι στον Ινδικό Ωκεανό ανατολικά της Μαδαγασκάρης. Μια δημοκρατία που ο πληθυσμός της πλησιάζει το 1,5 εκατομμύριο. Για να πω την αλήθεια, δεν γνώρισα κανέναν από τον Μαυρίκιο μέχρι σήμερα. Άλλαξε και ο Μαυρίκιος πολλά χέρια, όπως η Κύπρος μας. Πρώτα ήρθαν οι Πορτογάλοι ναυτικοί και έδωσαν στο νησί, που ακόμα ήταν ακατοίκητο, το όνομα του καραβιού τους, ΣCerne”. Ύστερα, λέει, ήρθαν Ολλανδοί ναυτικοί και άλλαξαν το όνομα του νησιού σε Μαυρίκιο. Το 1715 πέρασε στα χέρια των Γάλλων. Εκείνοι το ονόμασαν ΣIsle de France”. Και στο τέλος, το 1810 ήρθαν οι Άγγλοι, όπως συνέβη με εμάς. Το αποκάλεσαν και πάλι «Μαυρίκιο». Απέκτησε την ανεξαρτησία του μόλις το 1968, μετά από εμάς.

Δεν θα περίμενα ποτέ ότι μια μέρα θα ερχόταν μια τέτοια επιστολή στο γραφείο μου από ένα νησάκι γεμάτο με πεύκα, ακακίες και καρύδες. Αλλά νά που ήρθε. Την έστειλε ο Roches Noires. Από τον φάκελο βγήκε το μήνυμα του Roches, η διεύθυνσή του και ένα απόκομμα εφημερίδας. Επειδή ήταν στα γαλλικά δεν κατάλαβα τίποτε άλλο εκτός από τη λέξη «μπράβο». Το απόκομμα ήταν από τη γαλλόφωνη εφημερίδα ΣL’Express” του Μαυρίκιου. Η συνέντευξη που έκανε μαζί μου το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων. Και μια έγχρωμη φωτογραφία μου που έβγαλε το πρακτορείο στην εφημερίδα μας. Χαιρετίσματα στον Roches και στον Μαυρίκιο. Από ένα μικρό νησάκι στη Μεσόγειο σε ένα άλλο νησάκι στον Ινδικό Ωκεανό. Τι καλά που η φωνή μας ακούστηκε σε έναν τέτοιο ωκεανό. Έχουμε και εμείς ακακίες και πεύκα. Αλλά δεν έχουμε καρύδες. Εμάς μας δέρνουν τα κύματα της Μεσογείου. Εκείνους τα κύματα του ωκεανού.

Με συγκίνησε αυτό το ενδιαφέρον και για να πω την αλήθεια ντράπηκα. Ασκώ τη δημοσιογραφία τόσα χρόνια και δεν δημοσίευσα ποτέ καμία είδηση για τον Μαυρίκιο. Και ουδέποτε συνάντησα τέτοια είδηση στα διεθνή πρακτορεία. Γιατί; Μήπως είναι όλα ήρεμα σε εκείνο το νησάκι; Δεν υπάρχει κανένα γεγονός; Τα δύο τρίτα του πληθυσμού έχουν ινδική καταγωγή, λέει. Υπάρχουν και λίγοι Κινέζοι και Ευρωπαίοι. Όλοι αυτοί ζουν ειρηνικά; Δεν καβγαδίζουν καθόλου; Δεν υπάρχει κανείς εκεί που να θέλει διχοτόμηση ή ένωση; Σίγουρα δεν υπάρχει! Γιατί δεν υπάρχει; Διότι κανείς δεν λέει «αυτό το νησί είναι δικό μας». Επειδή το νησί δεν έχει ντόπιο λαό. Είναι διαφορετικά από εμάς δηλαδή. Στην Κύπρο οι Ελληνοκύπριοι ισχυρίζονται ότι είναι ο πρώτος ντόπιος πληθυσμός του νησιού. Όλοι οι υπόλοιποι ήρθαν μετά από αυτούς. Όμως, εγώ διάβασα κάποιους Σοβιετικούς ιστορικούς τους οποίους εμπιστεύομαι. «Δεν καθορίστηκε με απόλυτη βεβαιότητα ο πρώτος πληθυσμός της Κύπρου», λένε. Ακόμα συζητείται αυτός ο ισχυρισμός τον οποίο απορρίπτουν κατηγορηματικά οι Ελληνοκύπριοι. Σάμπως και τι σημασία έχει; Το δικό μας είναι ένα νησί το οποίο χάρισε κάποτε ως δώρο γενεθλίων ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Ιούλιος Καίσαρας στη βασίλισσα της Αιγύπτου Κλεοπάτρα. Και ιδού το σημερινό του χάλι. Από τη μια τραβούν αυτοί και από την άλλη εμείς. Δεν μπορώ να το περιγράψω αυτό στον αδελφό από τον Μαυρίκιο. Αλλά εκείνος με κατάλαβε. Και λέει «μπράβο».

Οι Ευρωπαίοι, όπου έβλεπαν ένα νησί σε αυτό τον κόσμο, το κατακτούσαν. Ειδικά οι Γάλλοι, οι Ισπανοί. Και οι Άγγλοι. Τι έκαναν στα μέρη που κατέκτησαν; Μάζεψαν τα πλούτη τους και τα πήραν. Από κάποιους πήραν χρυσάφι, από κάποιους πετρέλαιο. Ανάγκασαν τον πληθυσμό να εργάζεται ως δούλος για χρόνια. Οι Άγγλοι, που ανακάλυψαν το ποδόσφαιρο, έπαιξαν για πρώτη φορά ποδόσφαιρο με ανθρώπινα κεφάλια σε αυτά εδώ τα μέρη. Η επίσημη γλώσσα των περισσότερων από τις πρώην αποικίες είναι είτε τα αγγλικά είτε τα γαλλικά. Η αποικιοκρατία άλλαξε στις μέρες μας. Η κατάκτηση εδάφους μετατράπηκε σε οικονομική κατάκτηση. Οι σκλάβοι που φαίνονται σαν να είναι απελευθερωμένοι, πάλι είναι σκλάβοι. Το μεροκάματό τους είναι ένα δολάριο! Οι δυτικές χώρες κτίζουν εκεί, και όχι στα δικά τους εδάφη, τα εργοστάσια που σκορπούν δηλητήριο στο περιβάλλον. Μπορώ να γράφω γι’ αυτά μέχρι το πρωί.

Φαίνεται ότι ο Μαυρίκιος δεν διαθέτει τέτοια πολύτιμα μεταλλεύματα και πετρέλαιο. Ούτε και στρατηγική σημασία έχει, όπως εμείς. Εμείς τοποθετηθήκαμε στη μέση ενός μπελά. Δεν υπάρχει δρόμος πέρα από τον Μαυρίκιο. Αλλά εμείς έχουμε. Έχουμε από τη μια την Τουρκία και από την άλλη τη Συρία, την Παλαιστίνη, το Ισραήλ, τη Λιβύη. Μήπως άδικα βγήκαν από εδώ όλοι οι προφήτες; Το Ευαγγέλιο, η Παλαιά Διαθήκη, το Κοράνι. Ακόμα μας φέρνει κατάρες στο κεφάλι μας η Ιερουσαλήμ στην οποία σταυρώθηκε ο Χριστός. Ακόμα κλαίνε μπροστά από εκείνο το τείχος. Ακόμα ρίχνουν πέτρες σε μια πέτρα στη Μέκκα επειδή λένε είναι ο διάβολος.

Αν πάω στον Μαυρίκιο, θέλω να πάω με πλοίο. Για να στείλω και έναν χαιρετισμό στους διαμένοντες στη Μαδαγασκάρη. Αν έρθει στην Κύπρο ο φίλος μου από τον Μαυρίκιο, θέλω να τον περπατήσω στη νεκρή ζώνη. Αν θα θυμάται μια μέρα την Κύπρο, θέλω να τη θυμάται για τη ζιβανία της.