POWERED BY

Φόρμα αναζήτησης

Η οχλαγωγία της πίστης



Όλο αυτό το διάστημα η κυβέρνηση προσπάθησε να ενεργοποιήσει τον κόσμο θέτοντάς τον στο επίκεντρο της μάχης κατά της πανδημίας. Το «βασιζόμαστε στη δική σου συμβολή και είμαστε σίγουροι ότι θα τα καταφέρουμε» στο οποίο στήριξε την εκστρατεία ευαισθητοποίησης του κοινού είχε ξεκάθαρο στόχο να στείλει το μήνυμα ότι την πορεία της χώρας θα καθορίσει σε βαθμό σχεδόν απόλυτο η υπευθυνότητα που θα δείξει ο κόσμος. Την Παρασκευή ο υπουργός Υγείας στήθηκε για μια ακόμα φορά μπροστά στα μικρόφωνα για να τονίσει τη σοβαρότητα της κατάστασης, να πείσει για το επιβεβλημένο των νέων σκληρών μέτρων και να ζητήσει τη βοήθεια του κόσμου. Και για μια ακόμα φορά άφησε τον κόσμο να απορεί ως προς τους στόχους της κυβέρνησης. Αφού υποστήριξε ότι έχει καθήκον να θέσει την προστασία της δημόσιας υγείας στο επίκεντρο των αποφάσεων, για εκείνο το κομμάτι της κοινωνίας που μας χρειάζεται, εξήγγειλε απαγόρευση κυκλοφορίας για όλους του πολίτες μεταξύ 21.00 και 5.00 π.μ. και κλείσιμο των χώρων εστίασης στις 19.00, περιορισμό στις συναθροίσεις σε σπίτια μέχρι 10 άτομα, αναστολή της λειτουργίας γυμναστηρίων, κολυμβητηρίων και παιδότοπων, απαγόρευση όλων των αθλητικών και των κοινωνικών δραστηριοτήτων για παιδιά κάτω των 18, όπως επίσης και των συναθροίσεων σε δημόσιους χώρους όπως πάρκα και πλατείες. Και την ίδια στιγμή συνέχιση των εκκλησιασμών με 75 πρόσωπα και της μετάληψης της Θείας Κοινωνίας. Επιβεβαιώνοντας πως από αυτή την προσπάθεια η ίδια η κυβέρνηση δηλώνει απούσα. Ότι ο πολίτης στου οποίου την υπευθυνότητα βασίζεται δεν μπορεί να στηριχθεί στην υπευθυνότητα του κράτους.

Η κυβέρνηση θα πρέπει κάποια στιγμή να απαντήσει με ποιο τρόπο θέτει τη δημόσια υγεία στο επίκεντρο των αποφάσεών της. Και να πείσει. Διότι η αντίδραση, που αναγνωρίζει ότι υπάρχει, δεν έχει να κάνει μόνο με την κόπωση όπως δηλώνει κάθε φορά που ανακοινώνει νέα μέτρα, αλλά και με το ότι τα πλείστα εξ αυτών στερούνται λογικής. Αυτή τη διαμορφωμένη πλέον πεποίθηση ότι δεν μπορούν να βγάλουν τη χώρα από τη σημερινή κατάσταση. Κυρίως όμως πως σε ένα μεγάλο ποσοστό τους τα μέτρα καθορίζονται από κριτήρια που καθόλου δεν έχουν να κάνουν με το ιατρικό κομμάτι. Διότι ποιος νοήμων άνθρωπος μπορεί να δεχθεί πως είναι λογικό να μπαίνει σε curfew στις 9 μ.μ., να του απαγορεύεται να βγει για βόλτα ακόμα και μόνος, αλλά την ίδια στιγμή να συνωστίζονται σε χώρους λατρείας 75 άτομα; Να απαγορεύουμε στα παιδιά να αθληθούν και να χορέψουν αλλά να επιτρέπουμε σε αυτούς που υποτίθεται ότι πασχίζουμε να προστατεύσουμε να στήνονται στη σειρά σε εκατοντάδες εκκλησίες για να κοινωνήσουν από το ίδιο κουταλάκι; Φορώντας τη μάσκα τους, επειδή ο ιός μεταδίδεται από τα σταγονίδια! Να αφήνουμε 75 άτομα στην εκκλησία άμα είναι για να κοινωνήσουν αλλά μόνο 10 άμα είναι για να βαφτίσουν; Όπως οφείλουν να εξηγήσουν και γιατί το κράτος αποδέχεται (και επικαλείται) την ατομική ευθύνη του πιστού να αποφασίζει για το πώς θα λειτουργήσει ή αν θα κοινωνήσει, όπως είπε ο υπουργός, αλλά όχι των υπολοίπων. Όταν υπάρχουν τόσα παραδείγματα στα οποία θρησκευτικές τελετές αποτέλεσαν υγειονομική βόμβα ακριβώς ως αποτέλεσμα της πρόταξης της θρησκείας ως κάτι που υπερβαίνει την αρρώστια. Θεωρούν στην κυβέρνηση ότι η επαφή με τον Θεό εξασφαλίζει ανοσία; Ή μήπως είναι οι πιστοί αποκλεισμένοι από την υπόλοιπη κοινωνία ώστε να μην λειτουργούν ως φορείς του ιού για τους υπόλοιπους;

Tι έχει κάνει αυτή η κυβέρνηση ώστε να δικαιούται να φορτώνει στις πλάτες του κόσμου την επιδημιολογική πορεία της χώρας, να ζητά τη συμβολή του, κυρίως όμως την εμπιστοσύνη του; Τι λόγους του έχει δώσει ώστε να αισθάνεται πως εφόσον ο ίδιος κάνει όσα πρέπει μπορεί η κατάσταση να αναστραφεί και να ομαλοποιηθεί; Διότι θα πρέπει ένας πολίτης που αναγκάζεται να κλείσει την επιχείρησή του ή να κλειστεί σπίτι να ξέρει αν μη τι άλλο γιατί το πράττει. Μπορεί κανείς να τον πείσει ότι θα λειτουργήσουν τα μέτρα όταν γνωρίζει ότι 75 άτομα σε εκατοντάδες εκκλησίες θα συνεχίσουν να συνωστίζονται για να κοινωνήσουν από το ίδιο κουταλάκι; Όταν ακούει τον Λεμεσού να καλεί το ποίμνιο σε θυσία, τον Μόρφου να αναφέρεται σε ιστορίες του Αστερίξ για να αποδείξει πως δεν υπάρχει ιός και τον υπουργό να επικαλείται την ατομική κρίση των οπαδών αυτών των ανθρώπων; Όταν βλέπει αυτή την οχλαγωγία της πίστης να υπερκαλύπτει τα πάντα;

Η αναμέτρηση της πίστης με τη λογική δεν είναι κάτι καινούργιο. Πάει πολύ πίσω. Όπως και η σχέση κράτους – Εκκλησίας. Στο μέσο όμως μιας πανδημίας, με τα νέα κρούσματα κάθε μέρα να υπερβαίνουν τα 200, θα ανέμενε κανείς ότι σε αυτό τον παραλογισμό δεν θα πρωταγωνιστούσε η κυβέρνηση. Ότι βλέποντας τον Μεσαίωνα να αναμετράται με τον αιώνα μας, τον δογματισμό να αντιπαραβάλλεται με το δικαίωμα στη ζωή, η κυβέρνηση θα αναλάμβανε το πολιτικό κόστος, επιβάλλοντας τερματισμό αν μη τι άλλο της μετάληψης. Είναι δυνατόν ενώ διεξάγεται ένας εθνικός αγώνας για περιορισμό της διασποράς του κορωνοϊού, οι εκλελεγμένοι αξιωματούχοι, αντί να επωμισθούν την ευθύνη που οι συνθήκες επιτάσσουν, να μετακυλίουν το βάρος στους ώμους των πιστών; Να δηλώνει ο υπουργός Υγείας της χώρας -ενώ στέκεται μπροστά στην κοινωνία για να ανακοινώσει νέα σκληρά μέτρα- ότι ο κάθε πιστός «αποφασίζει τα μέτρα για την προστασία του», (αλλά όχι ο μη πιστός); Μεταξύ επιχειρηματολογίας Αστερίξ και ιατρικής επιστήμης η κυβέρνηση να επιλέγει τον Αστερίξ; Να «πολιτεύεται», να διασφαλίζει τις σχέσεις κράτους – Εκκλησίας, θέτοντας την ανθρώπινη ζωή σε δεύτερη μοίρα;

Η συμβολή του κόσμου είναι όντως απαραίτητη για να εξέλθει η χώρα από αυτή την κατάσταση. Δεν μπορεί όμως να έχει καμία σημασία αν σε αυτή την προσπάθεια δεν συνδράμουν όλοι. Με πρώτο και κυριότερο το κράτος. Αν όντως «θα τα καταφέρουμε», σε αυτή την εκκωφαντική βλακεία η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει με υπευθυνότητα. Στα κόμικ οφείλει να απαντήσει με επιστήμη. Η οχλαγωγία της πίστης δεν μπορεί να υπερκαλύπτει το δικαίωμα στη σκέψη, πόσω μάλλον στη ζωή.

antopoly@cytanet.com.cy

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.