Φόρμα αναζήτησης

Η μετέωρη χειραψία του Νίκου Χριστοδουλίδη

Κάποιοι προβληματίστηκαν από τις κινήσεις του Νίκου Χριστοδουλίδη τη βδομάδα που πέρασε στη Νέα Υόρκη. Παρακολουθήσαμε όλοι από τους δέκτες των τηλεοράσεών μας τη ζωηρή έως και συγκλονιστική προσπάθεια του υπουργού Εξωτερικών της Κύπρου, ο οποίος στην κυριολεξία έτρεχε από πίσω τον ΥΠΕΞ της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου σε διάφορους διαδρόμους του ΟΗΕ ζητώντας του να διευκρινίσει επιτόπου κατά πόσον αποδέχεται ή όχι τη λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας.

Ο κ. Χριστοδουλίδης μάλιστα, κατά το κυπριακό έθος, τήρησε όλο το τελετουργικό, τείνοντας μετά τη συζήτηση επιτακτικά τη δεξιά του χείρα αναζητώντας την τελική επικυρωτική χειραψία.

Σύμφωνα με την παράδοση, όχι μόνο της Κύπρου, η χειραψία λειτουργεί ως προφορική σφραγίδα που σηματοδοτεί το κλείσιμο μιας συμφωνίας. Στην Κύπρο η χειραψία συνοδεύεται διά της επικής φράσης «ττόκκα κουμπάρε» και προϋποθέτει δύο «αδρώπους» οι οποίοι κοιτάζουν ο ένας τον άλλον στα μάτια. Με τα χέρια προτεταμένα και τις παλάμες ανοικτές, ανταλλάσσουν στη συνέχεια χειραψία. Ακολουθεί κλιμακούμενο σφίξιμο της παλάμης στα πρόθυρα ρήξεως του καρπιαίου σωλήνα έως και επικόλλησης των φαλάγγων των δακτύλων δίκην φύλλων στρώσεων σιροπώδους μπακλαβά. Υπάρχει βεβαίως και μια τεράστια σημειολογία πίσω από τις χειραψίες:

 

  • Αν όπως προαναφέραμε η χειραψία είναι ισχυρή, έχει διάρκεια πάνω από 15 δευτερόλεπτα, αν οι χειραψιαζόμενοι κουνούν πάνω κάτω τα χέρια και κοιτάζονται στα μάτια και χαμογελούν, τότε η συμφωνία είναι ισχυρή και ισοβαρής.
  • Αν η χειραψία έχει όλα τα πιο πάνω στοιχεία αλλά οι δύο κοιτάζονται με άγριο βλέμμα, τότε το μήνυμα που στέλνουν είναι ότι «δεν θα περάσει το δικό σου».
  • Αν η χειραψία είναι πλαδαρή, με τη χρήση των ακροδάχτυλων, χωρίς επικοινωνία των ματιών, τότε το μήνυμα είναι «πού σε βρήκα τώρα μπροστά μου να λερώσω και τα χέρια μου».
  • Τώρα, αν εσύ τείνεις το χέρι για χειραψία και ο άλλος δεν ανταποκρίνεται, τότε σύμφωνα με όλους τους ειδικούς περί χειραψιών συμβαίνουν δύο τινά: Αυτός που απλώνει πρώτος το χέρι και ζητά χειραψία, στην πράξη ζητά σημασία και αναγνώριση και μάλλον είναι η αδύναμη πλευρά. Αυτός που αρνείται να δώσει το χέρι του είναι αυτός που υποτιμά τον συνομιλητή του και θέλει με αυτό τον τρόπο να κάνει επίδειξη δύναμης και να τον ταπεινώσει. Την ίδια στιγμή βέβαια, ιδιαίτερα αν φέρει και μύστακα, αποδεικνύει ότι είναι και χώριατος.

Η τακτική μας

Πώς όμως καταλήξαμε να τρέχουμε στους διαδρόμους του ΟΗΕ φωνάζοντας στον Τσαβούσογλου «ττόκκα κουμπάρε»;

Σύμφωνα με διαθέσιμες πληροφορίες, τη βδομάδα πριν αναχωρήσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για τη Νέα Υόρκη σε απανωτές συσκέψεις της κλειστής του ομάδας στο Προεδρικό βρέθηκε σε εξέλιξη μια ιδεοθύελλα με συντονιστή τον ΥΠΕΞ Νίκο Χριστοδουλίδη. Στόχος να καταλήξει η πλευρά μας πού το πάει η Τουρκία: Θέλει λύση και τι είδους λύση, δεν θέλει λύση και πού το πάει στη συνέχεια; Με βάση την κατάληξη αυτής της ιδεοθύελλας, η δική μας πλευρά θα αποφάσιζε πώς θα κινηθεί στη Νέα Υόρκη με κύριο στόχο πάντα να μην εκτεθεί. Αν κάποιος έπρεπε να εκτεθεί, αυτή είναι η αδιάλλακτη Τουρκία, οπότε με βάση εισήγηση του κ. Χριστοδουλίδη η Τουρκία έπρεπε να προκληθεί ώστε να πει ξεκάθαρα τις απόψεις της. Εμείς όπως αντιλαμβάνεστε δεν υπάρχει ανάγκη να πούμε ξεκάθαρα τις απόψεις μας, αφού οι θέσεις μας είναι καθαρές σαν κρύσταλλο Βοημίας.

Εν ολίγοις, το κυνηγητό του Τσαβούσογλου στους διαδρόμους του κτηρίου του ΟΗΕ υπήρξε μια σταθμισμένη κίνηση της κυπριακής διπλωματίας, με κύριο άξονα τον δαιμόνιο Νίκο Χριστοδουλίδη, η οποία είχε διττό στόχο: Είτε ο κ. Τσαβούσογλου θα αναγκαζόταν μπροστά στις κάμερες να κάμει ττόκκα και να πάμε στον γενικό γραμματέα να του πούμε ότι ξεκινούν οι συνομιλίες απ’ εκεί που φύγαμε στο Κραν Μοντανά, είτε ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου θα εκτίθετο ανεπανόρθωτα ως η αδιάλλακτη πλευρά.

Η Τουρκία

Η τουρκική πλευρά βεβαίως δεν ήταν εύκολος αντίπαλος, κυρίως σε ό,τι αφορά την άσκηση διπλωματίας. Μέσα από το επιθετικό και σταθμισμένο συναπάντημα Χριστοδουλίδη – Τσαβούσογλου, ο Κύπριος ΥΠΕΞ επιχείρησε να στείλει το μήνυμα διεθνώς και στην κυπριακή κοινή γνώμη ότι ο κ. Τσαβούσογλου αρνήθηκε να κάνει χειραψία… οπότε δεν θέλει λύση. Από την άλλη ο Τούρκος ΥΠΕΞ του ανταπέδωσε τα πυρά υποστηρίζοντας ότι η ε/κ πλευρά δεν ξέρει τι λύση θέλει, επικαλέστηκε δε συζήτηση περί συνομοσπονδίας με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη στην παρουσία Χριστοδουλίδη και παρέπεμψε σε πρακτικά. Ο Τούρκος ΥΠΕΞ βέβαια, όπως έκανε και ο Ταγίπ Ερντογάν από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης, παρέπεμψε πέρα από τα πρακτικά και σε μια σειρά δημόσιων δηλώσεων του κ. Αναστασιάδη. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι αλήθεια ότι αναλόγως ακροατηρίου κάνει λόγο για ομοσπονδία (ισχυρή, χαλαρή ή αποκεντρωμένη), κάνει λόγο για συνομοσπονδία, ακόμα (σε κλειστά ακροατήρια) μιλά και για δύο κράτη, ενώ σε ό,τι αφορά τη διακυβέρνηση της ομοσπονδίας οι θέσεις του ποικίλλουν από προεδρικό σύστημα με εκ περιτροπής προεδρία μέχρι συμβολικό Ε/Κ Πρόεδρο και εκ περιτροπής πρωθυπουργό. Όταν μάλιστα μέσα από τη συζήτηση τα πράγματα φτάσουν στο «αμήν», οι τοίχοι του Προεδρικού αν είχαν μιλιά θα μας μετέφεραν και την τελική θανατηφόρα ατάκα: Μα δεν καταλαβαίνετε ότι επήλθε η διχοτόμηση; Τι πρόβλημα έχετε με τα δύο κράτη; Δεν κατανοείτε ότι η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία μάς έχει τελειώσει;

Με λίγα λόγια, με βάση όσα ακούσαμε και μάθαμε, δεν νομίζουμε ότι η ε/κ πλευρά κατάφερε να εκθέσει την τουρκική στη Νέα Υόρκη. Απεναντίας, η κυπριακή διπλωματία και κατ’ επέκταση η Κυπριακή Δημοκρατία σε μια επίδειξη δήθεν δημόσιας διπλωματίας μάλλον απέτυχαν.

Ολίγη σοβαρότης

Παρ’ όλα αυτά, την Παρασκευή ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας συναντήθηκε με τον Αντόνιο Γκουτέρες στη Νέα Υόρκη και επανέλαβε την ετοιμότητά του για επανέναρξη των συνομιλιών απ’ εκεί που έφυγε στο Κραν Μοντανά. Η ε/κ πλευρά ευελπιστεί μάλιστα και σε μια τριμερή με τον Μουσταφά Ακιντζί στην παρουσία του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ για ολοκλήρωση των όρων αναφοράς. Στη συνέχεια υπάρχει και η πιθανότητα της σύγκλησης μιας άτυπης πενταμερούς.

Αλήθεια, όμως, γιατί χρειάζονται όλες αυτές οι διαδικασίες αφού η ε/κ πλευρά επιμένει ότι πρέπει να ξεκινήσουμε απ’ εκεί που φύγαμε πριν δύο χρόνια;

Ο ΥΠΕΞ Νίκος Χριστοδουλίδης μετά από δύο χρόνια παλινδρομήσεων της πλευράς μας ανακάλυψε, σύμφωνα πάντα με τη συνομιλία που είχε με τον Τσαβούσογλου, ότι επιτέλους «γνωρίζουμε τι θα διαπραγματευθούμε». Μάλιστα αποφάνθηκε, πάντα συνομιλώντας με τον κ. Τσαβούσογλου, ότι «δεν χρειάζεται η άτυπη πολυμερής διάσκεψη», αλλά αυτό που μόνον χρειάζεται είναι να συμφωνήσει η τουρκική πλευρά στους όρους αναφοράς. Δηλαδή να συμφωνήσουμε ότι θα πάμε σε μια τελική συζήτηση του Κυπριακού με παραμέτρους την κοινή δήλωση του 2014, τις συγκλίσεις των τελευταίων 10 χρόνων στο Κυπριακό και το πλαίσιο Γκουτέρες όπως αυτό κατατέθηκε στις 30 Ιουνίου 2017 στο Κραν Μοντανά.

Αλλά και αυτοί οι όροι αναφοράς δεν είναι και πάλι μια ανοησία αν λάβουμε σοβαρά υπόψη την ε/κ θέση ότι αυτό που χρειάζεται είναι «να ξεκινήσουμε απ’ εκεί που φύγαμε στο Κραν Μοντανά»; Στα αλήθεια όταν ο γενικός γραμματέας ξεκίνησε να καλεί έναν-έναν τους ηγέτες στη σουίτα του πριν το βράδυ του δείπνου της 6ης Ιουλίου 2017 δεν είχε υπόψη του και τους τρεις όρους αναφοράς τους οποίους αναζητούμε ξανά σήμερα; Πώς στ’ αλήθεια φτάσαμε στο Κραν Μοντανά αν δεν είχαμε ως μπούσουλα το κοινό ανακοινωθέν του 2014, τις συγκλίσεις και το πλαίσιο Γκουτέρες;

Όλα στο τραπέζι

Με λίγα λόγια, όλα βρίσκονται στο τραπέζι. Αυτό που πραγματικά αναζητείται είναι μόνο ένα πράγμα. Η ύπαρξη πολιτικής βούλησης. Δυστυχώς δεν υπάρχει. Η Τουρκία σε κάθε περίπτωση προσπαθεί να αποκαθηλώσει την αξιοπιστία του Προέδρου Αναστασιάδη ότι δεν ξέρει τι θέλει, κι ας μην έχουμε αυταπάτες επ’ αυτού. Η Τουρκία σε αυτό το σημείο δυστυχώς έχει κερδίσει πόντους, παρά το ότι οι θέσεις της είναι ασαφείς και εν πολλοίς ετσιθελικές. Από την άλλη η κυπριακή διπλωματία επιδιώκει να παρουσιάσει την τουρκική πλευρά αδιάλλακτη, θέση που μάλλον έχουμε δυσκολίες να περάσουμε σε τρίτους τα τελευταία 2 χρόνια. Αυτήν την τραγική διαπίστωση είμαστε σίγουροι ότι τη συμμερίζεται και ο Νίκος Χριστοδουλίδης, εξ ου και επιχείρησε αυτό που επιχείρησε στη Νέα Υόρκη. Διπλωματικά ομιλούντες, προσπάθησε με έναν άτσαλο τρόπο να δεσμεύσει ή να εκθέσει τον Τσαβούσογλου, θα μπορούσε όμως κανείς να πει ότι στόχος του ήταν επίσης να πείσει και διεθνώς και στο εσωτερικό μέτωπο ότι η Κυπριακή Δημοκρατία, παρά τις επαμφοτερίζουσες τοποθετήσεις του Νίκου Αναστασιάδη τα δύο τελευταία χρόνια, παραμένει δεσμευμένη στη λύση διζωνικής ομοσπονδίας. Τελικά, η απόπειρα χειραψίας του Νίκου Χριστοδουλίδη έμεινε μετέωρη.

 

 

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.