POWERED BY

Φόρμα αναζήτησης

«Η Μεγαλόνησος εκπέμπει SOS» του Θεόδωρου Θεοδώρου



«Η Τουρκία του 2021 δεν είναι η Τουρκία του 2016, όταν και έγινε ο τελευταίος, μέχρι στιγμής, γύρος των διερευνητικών επαφών», δήλωσε τις προάλλες ο Έλληνας ΥΠΕΞ Νίκος Δένδιας αναφερόμενος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις χωρίς να κρύβει την απαισιοδοξία του για τις προοπτικές επίλυσης του Κυπριακού. «Η ρητορική προερχόμενη από Τούρκους αξιωματούχους, αλλά και από τον Τουρκοκύπριο ηγέτη κ. Τατάρ, δεν είναι ενθαρρυντική», δήλωσε χαρακτηριστικά.

«Η Αθήνα, πάντα σε απόλυτο συντονισμό με τη Λευκωσία, θα συμμετάσχει σε άτυπη πενταμερή διάσκεψη εφόσον τη συγκαλέσει ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ. Η θέση μας είναι γνωστή και σταθερή, δηλαδή διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία», κατέληξε ο Έλληνας ΥΠΕΞ.

Με τον κ. Δένδια θα πρέπει να είμαστε συγκαταβατικοί. Ίσως λόγω αποστάσεως ή λόγω φόρτου εργασίας, να μην ήταν ενήμερος για τη συνέντευξη του Αρχιεπισκόπου, για τη συζήτηση περί «νέου ρεαλισμού» και γενικά για την περιρρέουσα ατμόσφαιρα ότι η δική μας πλευρά προβληματίζεται για λύση δύο κρατών. Αν τα γνώριζε όλα αυτά ίσως να μην μιλούσε για τη «ρητορική προερχόμενη από τον Τουρκοκύπριο ηγέτη κ. Τατάρ» και θα περιοριζόταν στη «ρητορική των Κυπρίων». Ακόμα το «σε συντονισμό με τη Λευκωσία» σίγουρα θα το απέφευγε.

Ορθότατη διαπίστωση, η Τουρκία σίγουρα δεν είναι η Τουρκία του 2016. Μήπως όμως θα έπρεπε να διερωτηθεί αν η ελληνοκυπριακή πλευρά είναι αυτή του 2016; Ακόμα, όταν αναφέρεται σε διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, δεν διερωτάται γιατί ο Ελληνοκύπριος ηγέτης, σπάνια αναφέρεται στη μορφή λύσης;

Η στάση της σημερινής ελληνικής κυβέρνησης, όσον αφορά το Κυπριακό, θα πρέπει να αναλυθεί στη βάση των δύο σχολών σκέψης που επικράτησαν διαχρονικά στη Νέα Δημοκρατία. Η φιλοσοφία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και αυτή του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Η πρώτη, αυτή του πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού, έχει βασική παράμετρο το «συναποφασίζουμε» ενώ η δεύτερη το «η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάς συμπαρίσταται».

Το σκεπτικό της φιλοσοφίας του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ότι δηλαδή Ελλάδα και Κύπρος θα πρέπει να συναποφασίζουν, εστιαζόταν στο γεγονός ότι το Κυπριακό δεν είναι μόνο δικοινοτικό θέμα μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων αλλά και ελληνοτουρκικό πρόβλημα. «Πάντα μου επίστευα ότι το μόνο αληθινά μεγάλο πρόβλημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων είναι το Κυπριακό», δήλωνε τον Απρίλιο του 2014.

Η άλλη σχολή θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα φοβικό σύνδρομο που ακολουθούσε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή για τις Συμφωνίες Ζυρίχης Λονδίνου. Ο Μακάριος, αν και ήταν πλήρως ενήμερος και σύμφωνος, κατάφερε έντεχνα να παρουσιάσει τη συγκατάθεσή του ως αποτέλεσμα της πίεσης που του ασκήθηκε από τον τότε Έλληνα πρωθυπουργό. Χαρακτηριστική η δήλωση του Καραμανλή. «Με τον Μακάριο υπογράψαμε τα ίδια κείμενα, αυτός είναι ήρωας και εθνάρχης, εγώ προδότης».

Δυστυχώς στο Κυπριακό η Νέα Δημοκρατία δεν έχει τίποτα το σημαντικό να παρουσιάσει. Αντίθετα, όλοι θυμούνται τη στάση που τήρησαν στο σχέδιο Ανάν με επιστέγασμα την απαράδεκτη ποντιοπιλατική συμπεριφορά του τότε πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή στη διάσκεψη στο Μπούρκενστοκ της Ελβετίας τον Μάρτιο του 2004.

Στην αντίπερα όχθη, στο τότε ΠΑΣΟΚ, η πρωθυπουργία του Κώστα Σημίτη, μαζί με τον Γλαύκο Κληρίδη, κατάφερε το μεγαλύτερο επίτευγμα του σύγχρονου ελληνισμού, την ένταξη της Κύπρου στην Ενωμένη Ευρώπη.

Ό σημερινός πρωθυπουργός είτε το θέλει είτε όχι δεν μπορεί να αποφύγει τη δίνη του Κυπριακού. Η ευθύνη του είναι διπλή. Ως πρωθυπουργός θα πρέπει να αναλάβει της ευθύνες του ως εμπλεκόμενο μέρος αλλά και ως ο ηγέτης της Νέας Δημοκρατίας θα πρέπει να ανατρέψει τη μέχρι τώρα ανύπαρκτη συμβολή της παράταξής του στον αγώνα του κυπριακού ελληνισμού για επανένωση.

Τις επόμενες βδομάδες παίζεται ίσως η τελευταία πράξη του κυπριακού δράματος. Παράλληλα όμως είναι και η τελευταία ευκαιρία για τη Νέα Δημοκρατία και προσωπικά για τον Έλληνα πρωθυπουργό να φανεί αντάξιος των παρακαταθηκών του πατέρα του, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Να ζητήσει επιτακτικά να συναποφασίσει ολόκληρος ο ελληνισμός. Να ζητήσει άμεσα ξεκαθάρισμα αναφορικά με όλες αυτές τις εθνικά απαράδεκτες θέσεις περί προβληματισμών για το εάν το taksim (διχοτόμηση) είναι ο επιδιωκόμενος στόχος και να καταγγείλει τέτοιες μεθοδεύσεις διαχωρίζοντας τη θέση του.

Διαφορετικά θα μείνει στην Ιστορία ως ο Έλληνας πρωθυπουργός επί των ημερών του οποίου χάθηκε η μισή Κύπρος, η δε Νέα Δημοκρατία ως η ελληνική παράταξη, επί διακυβέρνησης της οποίας καταγράφηκε ακόμα μια χαμένη πατρίδα.

Σε τέτοια περίπτωση αυτό που βίωσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, σχετικά με τις Συμφωνίες Ζυρίχης Λονδίνου, θα είναι μηδαμινό μπροστά στο πώς θα καταγράψει η Ιστορία τις ημέρες του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ο κυπριακός ελληνισμός δεν έχει «πού αλλού την κεφαλήν κλίναι». Είναι συνεπώς εθνική υποχρέωση της ελληνικής κυβέρνησης να σταματήσει άμεσα αυτόν τον εθνικό ξεπεσμό που παρατηρείται στην Κύπρο γιατί τυχόν λύση δύο κρατών ή συνομοσπονδίας όχι μόνο δεν θα περιορίσει τις εντάσεις αλλά αντίθετα θα έχει ως αποτέλεσμα αυτές να επεκταθούν σε ολόκληρο τον ελληνισμό με απρόβλεπτες συνέπειες.

Η Μεγαλόνησος εκπέμπει SOS. Ο κυπριακός λαός είναι δυστυχώς σήμερα έρμαιο μιας πρωτοφανούς παραπλάνησης, παραπληροφόρησης και δημαγωγίας. Οι δημαγωγοί έχουν δηλητηριάσει τον απλό Ελληνοκύπριο και τον έχουν καταστήσει έτοιμο να συναινέσει στη διαγραφή της μισής του πατρίδας. Δυστυχώς δεν αντιλαμβάνεται ότι «ο θρίαμβος των δημαγωγών είναι βραχύβιος. Τα ερείπια όμως είναι αιώνια», όπως έλεγε ο Charles Peguy, Γάλλος ποιητής και συγγραφέας.

 

*O Θεόδωρος Θεοδώρου.

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.