Φόρμα αναζήτησης

ΟΠΕΚ: Η κυβέρνηση επιλέγει συνειδητά τη Διχοτόμηση

Το ΔΣ του ΟΠΕΚ, αξιολογώντας συνολικά τη συμπεριφορά της ελληνοκυπριακής ηγεσίας κατά τα δύο τελευταία χρόνια και κυρίως τους τελευταίους μήνες, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η επιλογή της αδράνειας απέναντι στη ραγδαία παγίωση της διχοτόμησης δεν μπορεί να εξηγηθεί διαφορετικά, παρά μόνο ως συνειδητή επιλογή.

Ενώ ο Πρόεδρος και ο υπουργός Εξωτερικών περί άλλα τυρβάζουν:

  1. Οι εργασίες του ενός τουρκικού γεωτρύπανου («Πορθητής») συνεχίζονται κανονικά ανοιχτά της Πάφου.
  2. Το δεύτερο τουρκικό γεωτρύπανο («Deepsea Metro II») αρχίζει εργασίες νοτιοανατολικά της Αμμοχώστου. Με αυτόν τον τρόπο επιβάλλεται de facto ένα αυθαίρετο καθεστώς «διαμοιρασμού» και της ΑΟΖ. Και μάλιστα κατά τρόπο που θα ήταν κατάφωρα άδικος για τους Ελληνοκυπρίους, ακόμη και αν είχαμε επιλέξει ως «λύση» τη διχοτόμηση. Αυτό συμβαίνει τώρα.
  3. Επί του εδάφους, η συμπεριφορά του τουρκικού κατοχικού στρατού δίνει καθημερινά το μήνυμα: «Χωρίς διαδικασία για λύση, η παρουσία μας θα είναι μόνιμη και αισθητή».
  4. Ο κατοχικός στρατός δίνει παράλληλα το μήνυμα ότι θεωρεί ήδη λήξασα την παρουσία και τον ρόλο της Unficyp. Τα γεγονότα στη Δένεια είναι μόνον η κορυφή του παγόβουνου. Το ίδιο ακριβώς μήνυμα δίνουν με σαφείς δηλώσεις τους στελέχη χωρών του Συμβουλίου Ασφαλείας, και ιδιαίτερα Αμερικανοί αξιωματούχοι: «Χωρίς διαδικασία διαπραγματεύσεων η Unficyp αποχωρεί πολύ σύντομα».
  5. Σε πολιτικό επίπεδο, η παρουσία της Άγκυρας στην κατεχόμενη Κύπρο γίνεται καθημερινά πιο ασφυκτική, χωρίς προσχήματα. Το ίδιο και ο οικονομικός έλεγχος.
  6. Οι δυνάμεις που ευνοούν «λύση δύο κρατών» ροκανίζουν καθημερινά τις δυνάμεις της λύσης ΔΔΟ στην τουρκοκυπριακή κοινότητα. Ο εκλεκτός αυτής της πολιτικής Κουτρέτ Οζερσάι αναδεικνύεται σε βασικό αντίπαλο του Μουσταφά Ακιντζί. Και φιλοδοξεί να τον αντικαταστήσει σε οκτώ μήνες. Η ηγεσία μας κάνει ότι χρειάζεται για να τον διευκολύνει.

Το ΔΣ του ΟΠΕΚ θεωρεί ότι δεν υπάρχει πλέον πιθανότητα αυτόβουλης αλλαγής στρατηγικής εκ μέρους του Προέδρου και του υπουργού Εξωτερικών. Συνειδητά αδρανούν, δεν κάνουν καμιά προσπάθεια αντιστροφής της κατάστασης, ούτε και προσπαθούν να πείσουν οποιονδήποτε διεθνή παράγοντα ότι επιθυμούν λύση. Αρκούνται σε βολικές και ανώδυνες «καταγγελίες» της τουρκικής αδιαλλαξίας. Η μόνη περίπτωση για αλλαγή πλεύσης από την ηγεσία είναι η κοινωνία να δώσει ένα σαφές μήνυμα απόρριψης αυτής της στρατηγικής.