Φόρμα αναζήτησης

Η Κύπρος αλλάζει μόνο τον χειμώνα*

Κάθε κρίση είναι και μια ευκαιρία, λένε. Έτσι και η πανδημία, μαζί με την ανάγκη διαφύλαξης της υγείας, αναδείχθηκε από την πλειοψηφία ως η τέλεια αφορμή για να οργανωθούμε από την αρχή. Να βάλουμε στην άκρη τα κακώς έχοντα, να αλλάξουμε νοοτροπίες, να προχωρήσουμε σε μεταρρυθμίσεις, να στραφούμε σε ένα νέο βιώσιμο οικονομικό μοντέλο, να φτιάξουμε το σύστημα υγείας μας, τους θεσμούς, τον πολιτικό μας πολιτισμό. Αυτές τις αυταπάτες έσπευσε να διαψεύσει- με κάθε δυνατό τρόπο- ολόκληρο το σύστημα. Σπεύδοντας από την αρχή να προσγειώσει όσους ρομαντικούς τόλμησαν να ελπίσουν στην πραγματικότητα.

Η κυβέρνηση έκανε το εύκολο, που ήταν ο περιορισμός του πολίτη και η επιβολή curfew. Αναγνωρίζοντας στην ουσία την αδυναμία ενός προβληματικού συστήματος υγείας να ανταποκριθεί (πόσω μάλλον σε ακραίες καταστάσεις), προχώρησε σε μια αναγκαστική κίνηση για να περιορίσει τον ιό, που πανηγύρισε ως μια τεράστια επιτυχία. Απ’ εκεί και πέρα, χρειάστηκε δύο σχεδόν μήνες για να εφαρμόσει της εξ αποστάσεως διδασκαλία, για την οποία υποτίθεται προετοιμαζόμασταν για χρόνια με το ανάλογο κόστος (με έναν μεγάλο αριθμό μαθητών να μένει ακόμα και σήμερα εκτός), και μόλις δύο μέρες για να αφήσει στην άκρη εξαγγελίες για στροφή στη βιώσιμη και πράσινη ανάπτυξη και, μέσω Νίκου Νουρή, να μας ενημερώσει πως οι μηχανές του Υπουργείου Εσωτερικών δουλεύουν στο φουλ για να εξετάσουν αιτήσεις στο πλαίσιο του επενδυτικού μας προγράμματος. Αυτού που πριν κάποιους μήνες αναγκαστήκαμε να βάλουμε στο περιθώριο, αφού πρώτα είχε φέρει τη χώρα σε μετωπική σύγκρουση με ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα και να πρωταγωνιστεί στα πρωτοσέλιδα όλων των σοβαρών ξένων εντύπων και στην έκθεση της Διεθνούς Διαφάνειας ως η «ανοιχτή πόρτα» της Ευρώπης στους εγκληματίες και δικτάτορες. Και που κάποιες βδομάδες πριν, ο Χάρης Γεωργιάδης μας ενημέρωνε ότι αφήναμε για τα καλά πίσω μας, επειδή «η αξιοπιστία της χώρας αξίζει πολύ περισσότερο από την πώληση μιας ακόμη έπαυλης».

Κόμματα και Βουλή εγκαινίασαν το lockdown σε με ημικεκλεισμένη των θυρών συνεδρία για να περάσουν σχέδια προαγωγών για τους στρατιωτικούς, και τσακώθηκαν και από πάνω, τήρησαν μονόλεπτο σιγή για έναν άνθρωπο που με απόφαση δικαστηρίου κατάκλεψε το κράτος, με τους μισούς στη συνέχεια να δηλώνουν παραπλανημένοι, και γιόρτασαν την επαναφορά στην «κανονικότητα» βουλιάζοντας το νομοσχέδιο για τις εγγυήσεις που θα διοχέτευε ρευστό στις επιχειρήσεις, πλειοδοτώντας στο ποιος θα προσφέρει περισσότερα στους πληγέντες της πανδημίας, προσφέροντάς τους στο τέλος το απόλυτο τίποτε.

Tα δικαστήρια μάς υπενθύμισαν ότι η αναξιοπιστία και ανεξαρτησία της δικαιοσύνης δεν είναι το μόνο πρόβλημά της. Έχει και πρόβλημα αντίληψης τού ποιος, στο τέλος της ημέρας, είναι ο ρόλος της. Σε μια χώρα όπου κανείς δεν φυλακίστηκε για τα οικονομικά σκάνδαλα, για το μαύρο βαν που κυκλοφορούσε στη χώρα και ανενόχλητο παρακολουθούσε όποιον ήθελε, για τον Συνεργατισμό, τα κόκκινα δάνεια, τα παράνομα ξενοδοχεία σε περιοχές Natura, τα στημένα, το δικαστήριο καταδίκασε σε φυλάκιση πολίτη για παραβίαση του curfew. Επειδή κανείς δεν μπορεί να παρουσιάζεται ότι είναι υπεράνω του νόμου, όπως εξήγησε ο δικαστής. Και η Αστυνομία, μετά τη σύλληψη πολίτη εν μέσω της πανδημίας επειδή, κάποιος απαντώντας σε μήνυμά του στο Fb, εξύβρισε (όπως θεώρησε) τον αρχηγό του σώματος, έγινε για μια ακόμα φορά σημείο αναφοράς για όλους τους λάθος λόγους με την εμφάνιση βίντεο όπου αστυνομικοί βίαια ακινητοποιούν νεαρούς δίπλα στη θάλασσα για να τους φορέσουν χειροπέδες επειδή αντιμίλησαν. Την ίδια περίοδο μας ενημέρωσε ότι στέκεται δίπλα στα 15 μέλη του σώματος εναντίον των οποίων διατάχθηκε δίωξη για αμέλεια για την υπόθεση Μεταξά και πως δεν χρειάζεται να τεθούν σε παραίτηση. Είναι αθώοι, εξήγησε ο αρχηγός, μέχρι να κριθούν ένοχοι.

Είδαμε υπουργό να δηλώνει πως η νομιμότητα είναι σχετική, δημάρχους να φωτογραφίζονται εν μέσω πανδημίας να κοινωνούν στην Αραδίππου, ιατρούς να βγάζουν ανακοινώσεις (προτάσσοντας μάλιστα την επαγγελματική τους ιδιότητα) για να ενημερώσουν πως η θεία κοινωνία είναι το σώμα και το αίμα του Χριστού, άρα δεν υπόκειται στη λογική και στα διατάγματα, μητροπολίτες να καλούν τον κόσμο να αγνοήσει τις κυβερνητικές οδηγίες, συνδικαλιστές να επιβεβαιώνουν πως ο δημόσιος τομέας υπάρχει για να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα των δημοσίων υπαλλήλων. Την ώρα που ο πολίτης σχεδόν με ευλάβεια έστελνε το μήνυμά του για να βγει από το σπίτι, θεωρώντας πως έτσι δημιουργούσε τις προϋποθέσεις, όπως του υπόσχονταν, για μια νέα αρχή, κάθε ένας από τους θεσμούς, με κάθε ευκαιρία, έστελνε το δικό του: πως τίποτε δεν αλλάζει. Μέσα σε δύο μήνες σε εγκλεισμό, προλάβαμε να επιβεβαιώσουμε όλα τα κατάλοιπα του κράτους μας από το ’60.

Μπαίνουμε σε αχαρτογράφητα νερά, λένε, η ζωή μας δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια. Αυτό όμως δεν είναι αλήθεια. Αν μη τι άλλο, σ’ έναν κόσμο «που αλλάζει» και «ποτέ δεν θα είναι ο ίδιος», εμείς ξέρουμε και πού οδηγούμαστε και τι να αναμένουμε. Στη νέα κανονικότητα, που το μόνο που αλλάζει είναι ο έλεγχος που εκχωρούμε στο κράτος, κρατάμε τα κακά και προχωράμε. Έχοντας μπροστά μας μια ξεκάθαρη πλέον εικόνα. Και ως μόνη ελπίδα πως η χώρα ίσως να αλλάζει μόνο τον χειμώνα.

*Ο τίτλος είναι εμπνευσμένος από την υπέροχη ταινία «Η μαφία σκοτώνει μόνο το Καλοκαίρι», η οποία διηγείται τη ζωή ενός αγοριού τη δεκαετία του ’70 στην Ιταλία, όπου η μαφία και η πολιτική διαφορά βασιλεύουν. Στην ανησυχία του αγοριού πως η μαφία ίσως σκοτώσει και τον ίδιο, ο πατέρας του τον καθησυχάσει λέγοντάς του πως «η μαφία σκοτώνει μόνο το Καλοκαίρι»

antopoly@cytanet.com.cy

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.