Φόρμα αναζήτησης

Η επόμενη μέρα του τίποτε

Μια κυβέρνηση, αν θέλει να πρωτοπορεί, πρέπει να βλέπει τα πιο θετικά μιας κατάστασης και πάνω τους να χτίζει. Οι δύσκολες μέρες φαίνεται να περνούν. Τα σχολεία άνοιξαν αλλά διαφορετικά από πριν. Δώδεκα μαθητές σε κάθε τάξη. Πιο χαλαροί δάσκαλοι. Ήρεμες καθηγήτριες. Ο βραχνάς της ύλης νεκρός. Τα μαθήματα ευχάριστα. Χρόνος για να συζητήσεις και τόσα άλλα που υπό κανονικές (δυστυχώς κανονικές λέμε), συνθήκες φάνταζαν σχιζοφρενικά αδύνατα. Όπως το να μιλήσεις στους μαθητές για τη ζωή των κατοίκων της Γροιλανδίας και να το συνδυάσεις με τη Νεολιθική ιστορία της Κύπρου.

Διότι πριν την πανδημία τα σχολεία ήταν το κέντρο παραγωγής της απόγνωσης. Σήμερα, για λίγες έστω μέρες, λειτουργούν μακράν καλύτερα από το φινλανδικό σύστημα. Με χρόνο για δημιουργία και μια υπερπαιδαγωγική χαλαρότητα.

Μπορεί το κυπριακό κράτος να αντλήσει έμπνευση από αυτή τη λάμψη που ξεπήδησε μέσα από το σκότος; Την απάντηση την ξέρει δυστυχώς ο καθένας. Όχι, δεν μπορεί και ούτε θα τα καταφέρει. Διότι μας βολεύει η πολυπλοκότητα του τίποτε. Διότι μας βολεύει να δείχνουμε την εξουσία με τα δόντια αφού προηγουμένως γλείψαμε να την αποκτήσουμε. Έτσι είναι ο τόπος μας. Οικογένειες κρατούντων, φυλές παράξενων ζώων σε υπουργεία δυσλειτουργικά και μαραμένα.

Προάγγελος της κάθετης πτώσης μιας κάποιας ενδεχόμενης αισιοδοξίας για το καλύτερο είναι και ο αποκλεισμός παιδιών «με αναπηρίες». Μια εντελώς λανθασμένη απόφαση που δικαιολογημένα προκάλεσε και προκαλεί. Θα έπρεπε επί τούτου να είχε παρέμβει αυθόρμητα και αυτόβουλα ο Πρόεδρος. Μα τούτο δεν έγινε κι κανονικά πρέπει να μας προβληματίσει τουλάχιστον. Επίσης έν’ εντυπωσιακή η λύπη των συνοδών τζαι των καθηγητών τούτων των μαθητών. Αυτό επίσης δείχνει κάτι και μάλλον θα πρέπει να προβληματίσει και τους ίδιους για το σκοτεινό μέλλον που έρχεται. Δείχνει το πού είναι η ουσία του επαγγέλματος και ακυρώνει πάσαν άλλη νόσον και μαλακίαν. Ο τίτλος είναι ανθρώπινο σχολείο. Γιατί μια εκπαίδευση που δεν πατά πάνω σε τούτη την πρόταση είναι καταδικασμένη να τρώει από τις λιωμένες σάρκες της.

‘Που την άλλη προσπαθούν να απαγορεύσουν του Νίκου να πιει μια μπίρα στην πλατεία Ελευθερίας. Μάλλον για να μεν την τατσώσει. Εκτός αν σκέφτηκαν τίποτε άλλο πιο σπουδαίο, για όλα είναι η φυλή μας ικανή.

‘Που την άλλη θεωρεί ο υπουργός πως “όσοι δεν τιμούν τη χώρα που τους φιλοξενεί, δεν έχουν ούτε χώρο, ούτε λόγο να παραμένουν”. Πόσο φοβερή πρόταση. Η Κύπρος όλη ξαφνικά έγινε κάτι σαν τον Πανάγιο Τάφο (αλλά όχι τη χαοτική μέρα της Ανάστασης). Πόσο κρίμα. Ένας σοβαρός υπουργός μάλλον θα ρωτούσε τον εαυτό του τι πρέπει να τιμούμε στην Κύπρο. Θα δυσκολευτεί να απαντήσει αν το καλοσκεφτεί. Τζαι αν συνεχίσει να σκέφτεται (πράγμα παντελώς αδύνατο), θα συνειδητοποιήσει πως αν έχει ο τόπος κάτι να τιμά είναι η απέραντα ανοιχτή «στον άλλο» Ιστορία του. Ο πλούτος που κερδίσαμε μέσα στους αιώνες των προσμείξεων και των αναταράξεων. Δηλαδή ο πλούτος κάθε ευρωπαϊκής χώρας. Η τάση «προς την καθαρότητα» νομοτελειακά θα μας οδηγήσει σε περισσότερες βρομιές. Ο θεός να βάλει το χέρι του. Μα ποιος θεός;

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.