POWERED BY

Φόρμα αναζήτησης

Η δημοκρατία δεν αναστέλλεται



«Αυτή τη στιγμή έχουμε να διαχειριστούμε μια πρωτόγνωρη κατάσταση: την πανδημία. Και να διασφαλίσουμε το υπέρτατο ανθρώπινο δικαίωμα, που είναι αυτό της ανθρώπινης ζωής. Κανένας πολίτης δεν γίνεται να παίρνει τον νόμο στα χέρια του και να καταντήσουμε μια ζούγκλα….», δήλωσε η Αννίτα Δημητρίου στο ΡΙΚ με αφορμή τις διαδηλώσεις. «Βεβαίως- έσπευσε να διευκρινίσει- κάθε άνθρωπος έχει το αναφαίρετο επίσης δικαίωμα της συνάθροισης, να διαμαρτύρεται ή να εκφράζει την άποψή του. Κι αυτό δεν το αμφισβητεί κανείς. Οφείλουμε όμως- εξήγησε- να προσμετρήσουμε ότι…υπάρχει μια απαγόρευση. Και δεν μπορεί κάθε πολίτης να παίρνει τον νόμο στα χέρια του.»

Ποιος, όμως, κατάντησε τη χώρα μια ζούγκλα; Και πώς το δικαίωμα στη διαμαρτυρία ή στην άποψη είναι αναφαίρετο, δεν αμφισβητείται, όταν όσοι συμμετέχουν σε διαδηλώσεις συλλαμβάνονται ή δέχονται επίθεση και η Αστυνομία εισβάλλει σε σπίτια πολιτών για parody accounts; Αν δεν ασκήσει σήμερα ο κόσμος το αναφαίρετο, σύμφωνα με την ίδια, δικαίωμά του να διαμαρτυρηθεί- εν μέσω αυτής της διαφθοράς και του κρατικού αυταρχισμού όπως αυτός αποτυπώθηκε και στη διαδήλωση της 13ης Φεβρουαρίου- τότε πότε, κατά την Αννίτα Δημητρίου, θα πρέπει να το πράξει;

Διότι δεν ξέρω αν το αντιλαμβάνονται εκεί στο κυβερνών κόμμα, αλλά ζούμε σε μια χώρα όπου για μια πορεία διαμαρτυρίας στην οποία οι εντολές, σύμφωνα με την υπουργό Δικαιοσύνης και τον αρχηγό Αστυνομίας, είναι να επιδειχθεί περισσή ανοχή, το κράτος κατεβάζει διμοιρίες αστυνομικών με αντιοχλαγωγικές εξαρτήσεις, γκλοπ και αντιδιαδηλωτικό όχημα που χρησιμοποιείται για καταστολή οχλαγωγιών, και διαδηλωτές χωρίς ουσιαστικό λόγο- πέραν του ότι επέλεξαν ειρηνικά να διαμαρτυρηθούν- καταλήγουν σε κλούβες ή τραυματίες. Όπου στην ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης βρίσκεται ένα άτομο που ακόμα και σήμερα, μετά από όλη αυτή την κατακραυγή, αδυνατεί να αντιληφθεί ότι τίθεται σοβαρό θέμα ηθικής και πολιτικής τάξης όταν η υπουργός, αξιοποιώντας τη θέση της ως προϊσταμένης της Αστυνομίας, αντί να προσφεύγει όπως κάθε πολίτης στο αστικό δικαστήριο για μη ποινικά αδικήματα, καλεί στο γραφείο της τον αρχηγό του σώματος για να κάνει καταγγελία που την αφορά προσωπικά (ή οποία στη συνέχεια μπουκάρει στο σπίτι πολίτη). Κι όπου η Αστυνομία σε ένορκη δήλωσή της για εξασφάλιση εντάλματος έρευνας επικαλείται ως επιβαρυντικό στοιχείο έναντι του ατόμου το οποίο ζητά να διερευνήσει το ότι αυτό προβαίνει σε διάφορα σχόλια κατά της πολιτικής ζωής του τόπου. Και αυτού του είδους συμπεριφορές- που θέτουν υπό ξεκάθαρο περιορισμό την ελευθερία της έκφρασης- καθιστούν τον κάθε πολίτη υπόλογο στην εξουσία, θεωρούνται σχεδόν φυσιολογικές. Όχι μόνο δεν οδηγούν σε παραιτήσεις, αλλά ούτε σε απολογία.

Ότι σε τέτοια επίπεδα αυταρχισμού και ανελευθερίας έχουν οδηγήσει τη χώρα, όπου ο Πρόεδρος, οι υπουργοί και η Αστυνομία κρίνουν κατά πόσον έχουν ξεπεραστεί τα όρια της δεοντολογίας ή της σάτιρας. Ζωγράφος-εκπαιδευτικός διώκεται πειθαρχικά επειδή τον ελεύθερό του χρόνο ζωγράφισε τον Χριστό όπως ο ίδιος τον αντιλαμβάνεται, που δεν συνάδει με τον τρόπο που τον αντιλαμβάνονται ο Αρχιεπίσκοπος και το Υπουργείο Παιδείας, χρήστες ΜΚΔ συλλαμβάνονται για την κοινοποίηση διαδηλώσεων, η Αστυνομία δημιουργεί γραμμή για χαφιέδες, και ο υπουργός Εσωτερικών δηλώνει δημοσίως ότι η νομιμότητα είναι σχετική. Και όμως, η βουλευτής ανησυχεί ότι θα καταντήσουμε ζούγκλα αν οι πολίτες αψηφήσουν τα διατάγματα για να ασκήσουν το (αναφαίρετο κατά την ίδια) δικαίωμά τους στη διαμαρτυρία. Ενώ η Αστυνομία χτυπά στο ψαχνό πολίτες, μπουκάρει στα σπίτια τους επειδή υπουργός ενοχλείται από έναν λογαριασμό που τη διακωμωδεί και τα ατομικά δικαιώματα εκχωρούνται πλέον από την κυβέρνηση. Όπου και όποτε η ίδια κρίνει.

Η εύρυθμη όμως λειτουργία του κράτους, της δημοκρατίας μας, δεν απειλείται από τους διαδηλωτές. Απειλείται από την ίδια την κυβέρνηση που θεωρεί ότι μπορεί στο όνομα της πανδημίας να αναστέλλει κάθε ατομικό δικαίωμα για 11 μήνες χωρίς συζήτηση. Με αναίδεια και έπαρση. Όπως απειλείται και από απόψεις όπως τις δικές της. Ότι διατάγματα και απαγορεύσεις δεν μπορούν να αμφισβητούνται. Ή σαν αυτές του Δημήτρη Δημητρίου, κατά τον οποίο κάθε επίκριση προς τα μέτρα ή και την ίδια την κυβέρνηση αποτελεί απόδειξη υποβάθμισης του δικαιώματος στη ζωή. Όπου καμιά αντίθετη άποψη πέραν αυτής της κυβέρνησης δεν μπορεί να είναι ανεκτή. Και όσοι αμφισβητούν μέτρα και ενέργειές της κατατάσσονται στους αντιεξουσιαστές και τους «επικίνδυνους».

Σ’ ένα τέτοιο περιβάλλον, όπου το κράτος καθημερινά επιβεβαιώνει πόσο ανίκανο είναι να διαχειριστεί την εξουσία που το ίδιο (με αφορμή την πανδημία) έχει δώσει στον εαυτό του, πόσο επικίνδυνο τείνει να καταστεί για την ελευθερία της κοινωνίας, όπου ο περιορισμός της έκφρασης λαμβάνει κάθε μορφή, και όπως γράφει και ο Αρκάς έχει γίνει πολύ επικίνδυνο να είσαι με τους άλλους, σε αυτό το περιβάλλον η άσκηση του δικαιώματος της διαμαρτυρίας δεν πρέπει να επιτρέπεται να ασκηθεί. Επιβάλλεται να ασκηθεί. Με όλα τα μέτρα που απαιτεί η πανδημία, αλλά ταυτόχρονα και με όλους τους τρόπους. Γι’ αυτό ήμουν χθες στη διαδήλωση. Γι’ αυτό θα είμαι και σε κάθε μία που θα ακολουθήσει.

 

antopoly@cytanet.com.cy

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.