Φόρμα αναζήτησης

Η διαφθορά είναι στη γεύση



 

Τίποτε δεν ξεδίπλωσε με πιο γλαφυρό τρόπο τη γύμνια του κράτους (και της κοινωνίας) από την αντίδραση στις αποκαλύψεις του Al Jazeera. Τη στιγμή που (με αφορμή και το βίντεο) η ΕΕ με τον πιο επίσημο πλέον τρόπο κατηγορούσε τη χώρα για παράβαση των ευρωπαϊκών αρχών και υπονόμευση της ευρωπαϊκής ιθαγένειας, αυτοί που εξέλεξαν τον Χριστάκη Τζιοβάνη στη Βουλή και τον Δημήτρη Συλλούρη στην προεδρία της αναλώνονταν σε μια διαμάχη για το ποιος φέρει τη λιγότερη ευθύνη για την κατάντια της χώρας. Και τη στιγμή που γινόταν πλέον ξεκάθαρη η αδιαμφισβήτητη κατάρρευση όλων των θεσμών αλλά και της νομιμότητας, ολόκληρο το πολιτικό σύστημα- σε μια ακόμα επίδειξη αλαζονείας και έλλειψης μέτρου- συζητούσε αν θα αυτοδιαλυθεί η Βουλή ή αν θα πρέπει πρώτα να παραιτηθεί η κυβέρνηση. Επιβεβαιώνοντας πόσο προκλητικό έχει γίνει. Πόσο επικίνδυνο τείνει να καταστεί για τη δημοκρατίας μας.

«Ντρέπεται και η ντροπή» αναφωνούσε ο Γεωργίου του ΑΚΕΛ από το στούντιο του ΡΙΚ την Παρασκευή, υποδεικνύοντας πως αυτή η κυβέρνηση εμπλέκεται στο μεγαλύτερο σκάνδαλο της ιστορίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, σε ένα ακόμα τηλεοπτικό σόου που επιστέγασε μια βδομάδα χαρτοπόλεμου μεταξύ των δύο κομμάτων. «Το ΑΚΕΛ έχει το πλεονέκτημα και το ηθικό εκτόπισμα», εξηγούσε, να καταδικάζει τέτοιες συμπεριφορές. Του το επιτρέπουν, υποδείκνυε, η ενέργειά του να αναγκάσει τον βουλευτή του να παραιτηθεί αλλά και η ιστορία του. Ενώ ο Νίκος Τορναρίτης έκανε λόγο για κάποιους που έκαναν παιχνίδια με τα διαβατήρια σε βάρος της χώρας. Όποιο κι αν ήταν το πρόγραμμα, σημείωσε, κάποιοι θα έβρισκαν τρόπο να διασύρουν τη χώρα. Όλοι ένιωσαν ντροπή από τη διαφθορά, αναζητούσαν ευθύνες. Αλλά μόνο για τους άλλους. Η «αυτοκριτική» σταματούσε εκεί που άρχιζαν οι δικές τους ευθύνες. Μαζί και η ντροπή. Ήταν πραγματικά εξοργιστικό να βλέπει κανείς τον τρόπο με τον οποίο απευθύνονταν προς τον πολίτη. Εκείνη τη σιγουριά, την αλαζονεία. Ένα ζήτημα, που θα έπρεπε να τους είχε οδηγήσει όλους, αν όχι στην έξοδο, τουλάχιστον στη σιωπή, να αντιμετωπίζεται -για μια ακόμα φορά- ως ευκαιρία για άντληση πολιτικών κερδών. Για επιβεβαίωση της δικής τους υπεροχής.

Κυβέρνηση και ΔΗΣΥ επικεντρώθηκαν στο βίντεο του Al Jazeera και στον Χριστάκη Τζιοβανη. Λες και οι ευθύνες εξαντλούνται στους πρωταγωνιστές του βίντεο, και δη στον πρώην βουλευτή του ΑΚΕΛ. Μοίραζαν ευθύνες και ντρέπονταν λες και δεν ήταν η δική τους κυβέρνηση που σχεδίασε και καθόρισε τις παραμέτρους του προγράμματος, λες και δεν είναι δικά του στελέχη -πρώην και νυν- που το διαχειρίστηκαν, λες και δεν ήταν αυτοί που το υπερασπίστηκαν και το στήριξαν -ακόμα και μετά το πρώτο βίντεο- απέναντι σε κάθε δημοσίευμα, διεθνή έκθεση, την ίδια την ΕΕ. Ή λες και δεν ήταν με τις ψήφους του ΔΗΣΥ που ο Συλλούρης εξελέγη πρόεδρος της Βουλής (σε μια μάλιστα επιλογή που καταργούσε τη λαϊκή ετυμηγορία, αφού ο κόσμος του έδωσε τις λιγότερες ψήφους από κάθε άλλο βουλευτή στη Λευκωσία). Μιλούσαν λες και δεν είχαν ανάμειξη στο πρόγραμμα πολιτογραφήσεων και αναφέρονταν στον Δημήτρη Συλλούρη λες και από μόνος του αναρριχήθηκε στην προεδρία της Βουλής.

Το δε ΑΚΕΛ συμπεριφερόταν λες και στο βίντεο πρωταγωνιστούσαν στελέχη όλων των υπόλοιπων κομμάτων εκτός από το δικό του. Διαβάζοντας τις ανακοινώσεις και ακούγοντας τις τοποθετήσεις στελεχών του ήταν λες και οι αποκαλύψεις τους δικαίωσαν. Επιβεβαίωσαν τη διαφθορά των κυβερνώντων και του προεδρικού περίγυρου και τη δική τους ηθική υπεροχή. Αναφέρονταν στις ευθύνες της κυβέρνησης, κατάγγελλαν το φαγοπότι, χωρίς καμιά αναφορά στον δικό τους βουλευτή, ο οποίος στο βίντεο παρουσιαζόταν απ’ όλους τους συμμετέχοντες ως το άτομο-κλειδί για να παρακάμψει κάποιος το σύστημα, διασφαλίζοντας πως κάθε απατεώνας που είχε κάποια εκατομμύρια για να «επενδύσει» θα μπορούσε να λάβει το κυπριακό διαβατήριο. Η συμμετοχή ενός στελέχους δεν είναι λόγος για να κριθεί ολόκληρο το κόμμα διεφθαρμένο, υποστήριξε ο Χρίστος Χριστοφίδης. Θα έπρεπε όμως να ήταν λόγος αν μη τι άλλο για να αναδιπλωθεί. Γιατί η εικόνα δεν άφηνε τίποτε στη φαντασία. Και γιατί ο συγκεκριμένος δεν ήταν απλά στέλεχος του κόμματος αλλά βουλευτής για την εκλογή του οποίου μάλιστα το 2016 δούλεψε ολόκληρος ο κομματικός μηχανισμός. Ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής. Προβαλλόταν ως μέγας χορηγός του κόμματος. Και γιατί η αντίδραση του ΑΚΕΛ μετά το βίντεο κάθε άλλο παρά θα έπρεπε να του επιτρέπει να επικαλείται ηθικό πλεονέκτημα. Όπως και η ιστορία του. Δεν βρέθηκε στην πολιτική αρένα της χώρας σήμερα. Έχει στις πλάτες του το μεγαλύτερο ίσως σκάνδαλο στην ιστορία της χώρας, τη Δρομολαξιά. Γι’ αυτό κι όφειλε αν μη τι άλλο να ήταν λιγότερο προκλητικό.

Για μια ακόμα φορά είδαμε να καταγράφονται ξεκάθαρες ευθύνες αλλά γι’ αυτές να μην υπάρχει ανάληψη από κανέναν. Κανένα μέτρο, κανένας φραγμός. Αν’ αυτού παρακολουθήσαμε το πολιτικό κατεστημένο να χρησιμοποιεί πάλι το βήμα της Βουλής για να κάνει το κομμάτι του. Κι ενώ η ίδια η «συμμορία» ανασκουμπωνόταν, ψάχνοντας τα νέα παράθυρα στο επόμενο πρόγραμμα (πριν καν τερματιστεί το υφιστάμενο), κι ενώ κυβέρνηση και Βουλή επιχειρούσαν να ξεπλύνουν ένα ακόμα σκάνδαλο για να συνεχίσουν από εκεί που έμειναν, ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας -έχοντας πλέον μπροστά της όχι ενδείξεις αλλά ξεκάθαρα δεδομένα- χωριζόταν σε στρατόπεδα, μετρώντας και σβήνοντας ευθύνες, αναλόγως κομματικής προέλευσης. Επιβεβαιώνοντας πως δεν είναι η διαφθορά που ενοχλεί αλλά το ποιος συμμετέχει σε αυτήν. Κι αφήνοντας τον καθένα να διερωτάται κατά πόσο υπάρχει πάτος τελικά σε αυτή τη χώρα. Κι αν υπάρχει, πού τελικά βρίσκεται.

 

antopoly@cytanet.com.cy

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.