POWERED BY

Φόρμα αναζήτησης

«Η αντιδραστική κενολογία δεν είναι προοδευτισμός» της Ρένας Χόπλαρου



Κριτική να κάνουμε όση θέλουμε. Ποτέ όμως αυτή η κατάντια. Ποτέ ο όποιος πολιτικός αντίπαλός μας δεν πρέπει να χάνει το πρόσωπό του και να παύει να είναι άνθρωπος. Έχουν τεράστια ευθύνη οι Οικολόγοι που έβαλαν στο ψηφοδέλτιό τους κάποιον που τρέφεται από τις χυδαιότητες που εκστομίζει μέσω του πληκτρολογίου του. Έναν φανατικό, χωρίς αυτοσυγκράτηση στον δημόσιό του λόγο. Εάν κάνει αυτά τώρα, αναρωτιέμαι πώς θα συμπεριφέρεται εάν πάρει εξουσία στα χέρια του.

Προφανώς ο Μ. Παρασκευάς δεν αποτελεί μοναδική περίπτωση. Υπάρχουν και άλλοι πολιτικοί χώροι που έχουν στο παρελθόν βάλει υποψήφιους άτομα που αντλούν την όποια δημοφιλία τους από τις μισαλλόδοξες και τις βορβορώδεις δημόσιες παρεμβάσεις τους. Ας πάνε τουλάχιστον όλοι στο ΕΛΑΜ που είναι ο φυσικός τους πολιτικός χώρος.

Υπάρχει και το ψυχαναλυτικού ενδιαφέροντος φαινόμενο ορισμένοι δημοσιολογούντες να αρέσκονται στη χρήση εκφράσεων του λιμανιού, αισθανόμενοι ότι έτσι δείχνουν «απελευθερωμένοι» και «αντισυμβατικοί». Αυτός ο κακοφορμισμένος ανδρισμός φαίνεται γελοίος ακόμα κι όταν τον συναντούμε σε εφήβους. Γιατί θα πρέπει να τον δεχτούμε ως νόρμα στην πολιτική μας ζωή υποβιβάζοντας την αξιοπρέπειά μας; Όσο για τις ανατρεπτικές του ιδιότητες, ας κρατήσουμε μικρό καλάθι. Ιστορικά, η χυδαιότητα στον πολιτικό λόγο ταυτίζεται με αυταρχικές, αντιδραστικές και ολοκληρωτικές πράξεις.

Από αυτή την άποψη, τα τελευταία χρόνια, με την επικράτηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, έχουν ανοιχτεί νέες δυνατότητες για όσους θέλουν να φέρουν τεχνηέντως τα άκρα στο κέντρο της πολιτικής ζωής. Ας μην ξεχνούμε ότι στην ισχυρότερη δημοκρατία του πλανήτη κυβέρνησε για τέσσερα χρόνια ένας Πρόεδρος που πολιτεύτηκε με ψέματα, απειλές και λιβέλλους. Στην κυπριακή διαδικτυακή σφαίρα γίνεται μεγάλος ανταγωνισμός για το ποιος θα γράψει την πιο αγανακτισμένη και υβριστική ατάκα ως διαμαρτυρία εναντίον του συστήματος. Το κλασικό κόλπο των ακραίων είναι να πατούν σε βάσιμα ερωτήματα και ανησυχίες και μετά να θολώνουν τον εξτρεμισμό και την κενότητα των λύσεων που προτείνουν για υπαρκτά προβλήματα κερδοσκοπώντας πάνω στο θυμικό των πολιτών.

Ο χυδαίος λόγος δεν ανήκει στη δημοκρατική διαμαρτυρία. Είναι πάντα εν δυνάμει φασιστικός. Είναι διαφορετικό αυτό που μπορούμε να πούμε σε προσωπικό επίπεδο, πάνω στα νεύρα μας, από αυτό που μπορούμε να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να γράψει ως δημόσιο πρόσωπο. Όπως υποστηρίζει και ο Γάλλος ιστορικός πολιτικών ιδεών Πιερ-Αντρέ Ταγκιέφ, στην πολιτική ο λόγος είναι πράξη. Η ολοένα μεγαλύτερη έκθεση σε τέτοιου είδους περιεχόμενο δεν ευαισθητοποιεί, δεν αυξάνει την κριτική σκέψη, τη διάθεση για αλλαγή. Το μόνο που κάνει είναι να αυξάνει την ανοχή στη βία. Εθίζει στη βία. Τη φυσικοποιεί, την κάνει κομμάτι της καθημερινότητας των πολιτών. Πρώτα σε επίπεδο λόγου, και μετά, με την ανάληψη της εξουσίας, σε επίπεδο πράξης. Θα αντιτείνει κάποιος: Μα καλά, μπορεί ένας γραφικός να γίνει τόσο επικίνδυνος; Η ιστορία, ειδικά όταν αναφέρεται σε εποχές κρίσεων, δυστυχώς απαντά καταφατικά. Ας απομονώνουμε λοιπόν, με κάθετο τρόπο, αυτές τις περιπτώσεις. Ας μην τους δίνουμε χώρο, ακόμα και με διάθεση πειραματισμού ή εκδίκησης για τα στραβά τους συστήματος.

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.