Φόρμα αναζήτησης

Η ακροδεξιά βία να αντιμετωπιστεί αποφασιστικά

Την προηγούμενη εβδομάδα κυριάρχησε η είδηση για τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Νέα Ζηλανδία, όπου 50 άνθρωποι δολοφονήθηκαν, ενώ δεκάδες άλλοι τραυματίστηκαν σε δύο τεμένη στην Κράιστσερτς.

Η άνοδος του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της ακροδεξιάς βίας αποτελεί σήμερα μια λυπηρή πραγματικότητα τόσο στην ΕΕ, όσο και στον κόσμο. Κάτι που βλέπουμε καθημερινά όχι μόνο μέσα από τραγωδίες όπως αυτή της Νέας Ζηλανδίας ή της Νορβηγίας πρίν περίπου 7 χρόνια. Το βλέπουμε και στην πολιτική καθημερινότητα. Στην Αυστραλία βουλευτής της δεξιάς καταδίκασε τη μεταναστευτική πολιτική της Νέας Ζηλανδίας ως αυτό που προκάλεσε την επίθεση. Όχι τους νεοναζί τρομοκράτες που σκόρπισαν τον θάνατο. Στην ΕΕ ακροδεξιά κόμματα συμμετέχουν πλέον σε κυβερνήσεις, όπως την Αυστρία την Ουγγαρία, την Ιταλία, ενώ πολλά από τα κόμματα της δεξιάς του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος κινούνται επικίνδυνα προς την ακροδεξιά υιοθετώντας τη ρητορική της και την πολιτική της.

Δεν είναι η μεταναστευτική πολιτική που προκαλεί την άνοδο της ακροδεξιάς πουθενά στον κόσμο. Το πρόσφορο έδαφος για την άνοδο της ακροδεξιάς στην ΕΕ το έφεραν τα κοινωνικά προβλήματα, τα οποία προκάλεσαν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές λιτότητας που επιβλήθηκαν στους λαούς ως δήθεν απάντηση στην οικονομική κρίση. Αυτές οι πολιτικές οδήγησαν στον κίνδυνο της φτώχιας ένα στους τέσσερις νέους και ένα στους πέντε συνταξιούχους στην ΕΕ των 28.

Το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, μετά από πρωτοβουλία της Ομάδας της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς (GUE/NGL),  ενέκρινε πρόσφατα ψήφισμα ενάντια στην άνοδο της ακροδεξιάς βίας στην ΕΕ. Είναι ένα ξεκάθαρο κείμενο ενάντια στην μισαλλοδοξία. Μεταξύ άλλων καταδικάζει τις επιθέσεις των νεοφασιστικών και των ακροδεξιών ομάδων ενάντια σε δημοκράτες, αντιφασίστες. Καταδικάζει τις δολοφονίες των Φύσσα (σημειώνεται στο κείμενο πως η Χρυσή Αυγή βρίσκεται στο δικαστήριο ως εγκληματική οργάνωση), της Jo Fox (βουλευτού των εργατικών στο ΗΒ) αλλά και τις επιθέσεις ενάντια στη ευρωβουλευτή της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς (GUE/NGL) Ελεονόρα Φορένσα και του βοηθού της Αντόνιο Περίλλο, τις επιθέσεις σε ΛΟΑΤΚΙ άτομα (περιλαμβανομένης της  δολοφονίας Ζακ Κωστόπουλου) και σε μετανάστες και αιτητές ασύλου. Επίσης κατακρίνει την έλλειψη σοβαρής δράσης ενάντια στις ακροδεξιές ομάδες, η οποία «κατέστησε δυνατή την επέλευση της σημερινής ανόδου της ξενοφοβίας στην Ευρώπη». Τέλος, το Ευρωκοινοβούλιο εκφράζει την ανησυχία του για την νεοφασιστική βία και την ατιμωρησία με την οποία δρουν νεοφασιστικές ομάδες σε κράτη- μέλη της Ένωσης, καλώντας τα να λάβουν περαιτέρω μέτρα για την πρόληψη, την καταδίκη και την αντιμετώπιση της ρητορικής και των εγκλημάτων μίσους, περιλαμβανομένων και των σωμάτων ασφαλείας των κρατών-μελών.

Στην Κύπρο τα αποτελέσματα της δράσης της ακροδεξιάς τα ζήσαμε και τα ζούμε μετά το δίδυμο έγκλημα του φασιστικού πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής και κατοχής. Βλέπουμε απομεινάρια της ακροδεξιάς να αναδιοργανώνονται σήμερα κάτω από τα ίδια συνθήματα, με πιο τρανό το παράδειγμα του ΕΛΑΜ – του παραρτήματος της Χρυσής Αυγής στην Κύπρο. Με επιθέσεις κατά μεταναστών και Τουρκοκυπρίων, με εθνικιστική ρητορική και τη νοσταλγία τους για τον Γρίβα και την αναβίωση της δράσης την ΕΟΚΑ Β’, συνθέτουν τη θλιβερή παρουσία τους στην κυπριακή κοινωνία. Είναι νοσταλγοί του Χίτλερ και του ναζισμού. Όπως ανάφερε ο «φύρερ» τους Μιχαλολιάκος είναι η «σπορά των ηττημένων του ‘45». Αλλά ενώ το παίζουν πατριώτες τα πρώτα τους στελέχη είναι φυγόστρατοι.

Ευθύνες όμως για το φαινόμενο της ανόδου της ακροδεξιάς έχουν τόσο μερίδα των ΜΜΕ τα οποία το αποσιωπούν, ή προσπαθούν να το υποβαθμίσουν, όσο και όσοι από τη μια παρουσιάζονται πολιτικά μετριοπαθείς και από την άλλη διαχρονικά συγκαλύπτουν τη δράση της ακροδεξιάς. Τέτοιες ευθύνες έχει και Κυβέρνηση ΔΗΣΥ-Αναστασιάδη , η οποία αποδίδει τιμές σε πραξικοπηματίες, ενώ εκπρόσωποι της δηλώνουν πως δεν υπάρχει πρόβλημα με την άκρα δεξιά. Αντίθετα υιοθετούν την ρητορική και τα συνθήματα της.

Αυτό που χρειάζεται είναι η συνέχιση της πάλης και της ενεργής συμμετοχής ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές λιτότητας. Η Αριστερά είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να λειτουργήσει ριζοσπαστικά, διεκδικητικά, υπερασπιζόμενη τα δικαιώματα των εργαζομένων, και να μετατοπίσει την πολιτική συζήτηση στα πραγματικά κοινωνικά προβλήματα. Είναι η μόνη πολιτική δύναμη που έχει τη δυνατότητα να οδηγήσει στη ρήξη με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές λιτότητας στην ΕΕ και να σταθεί ανάχωμα για να αντιμετωπιστεί αποφασιστικά η ακροδεξιά, ο ρατσισμός και η ξενοφοβία.