Φόρμα αναζήτησης

«Γιατί ψήφισα τον Τραμπ»



Ο Στιβ και η Μανουέλα είναι Αμερικανοί πολίτες. Και οι δύο με μεταναστευτικό ιστορικό. Ο Στιβ, μετανάστης τρίτης γενιάς από την Ιταλία και η Μανουέλα πρώτης γενιάς από την Ουρουγουάη. Ζουν σε μια εξαιρετική πόλη της Φλόριντα, το Φορντ Λότερντεϊλ, όπου συγκεντρώνεται η βιομηχανική και επιχειρηματική ζωή ολόκληρης της πολιτείας. Εργάζονται πάρα πολλά χρόνια στους ίδιους εργοδότες στη βάση οκτάωρου και πενθήμερου. Το εισόδημά τους αρκεί για να έχουν άνετη ζωή για τα δεδομένα των ΗΠΑ.

Είναι φιλόξενοι, θερμοί με τους γύρω τους, καλοί φίλοι.

Έχουν τρία παιδιά, τα οποία (παρά τους διάφορους μύθους περί αμερικανικής γονικής αδιαφορίας) φροντίζουν όπως φροντίζουμε κι εμείς τα δικά μας, έχουν τις ίδιες ανησυχίες, τις ίδιες έγνοιες και τα ίδια έξοδα.

Αυτοί οι πολύ φυσιολογικοί άνθρωποι έδωσαν την ψήφο τους στον Ντόναλντ Τραμπ. Το «φυσιολογικοί» φανταστείτε να το διαβάζετε υπογραμμισμένο, για να καταρριφθεί και ο μύθος ότι οι ψηφοφόροι του Ντόναλντ Τραμπ είναι περιθωριακοί, άβουλοι, αμόρφωτοι, απαίδευτοι!

Επειδή η προσωπική μου άποψη για τον Αμερικανό Πρόεδρο δεν διαφέρει από την άποψη που έχουν οι περισσότεροι στη χώρα μας και όχι μόνο, η ερώτηση «μα σοβαρά ψηφίσατε τον τρελό;» μόλις συνειδητοποίησα ότι οι φίλοι μου ήταν ψηφοφόροι του Τραμπ, μπορεί να ακούστηκε αγενής και απότομη.

Απότομη και άμεση ήταν και η πρώτη αντίδραση: «Ένας τρελός που υποσχέθηκε να βάλει προτεραιότητα την ποιότητα της ζωής μας, που υποσχέθηκε ότι δεν τον ενδιαφέρει να τον βλέπει η υφήλιος ως πλανητάρχη, δεν τον ενδιαφέρει να κινεί τα πιόνια της διεθνούς σκακιέρας για να τον καμαρώνει ολόκληρη η Γη και να τον βρίζουν οι Αμερικάνοι».

Ακολούθησε ολόκληρη ανάλυση. Με ρώτησαν αν ξέρω πόσα χρεώνουν ο τέως και οι πρώην Πρόεδροι των ΗΠΑ, οι σύζυγοι και τα παιδιά τους τις ομιλίες τους σε διάφορες εκδηλώσεις, σε πανεπιστημιακές σχολές (η αλήθεια είναι ότι κυκλοφορούν κάτι εξωφρενικά ποσά), αν ξέρω για τις επενδυτικές και επιχειρηματικές τους δραστηριότητες μετά τη θητεία τους. Για την οικογενειοκρατία, την κομματικο-πολιτική διαφθορά, το κατεστημένο.

Μου είπαν πόσο κουράστηκαν οι Αμερικανοί πολίτες να πρέπει να νιώθουν περήφανοι για τον ρόλο που διαδραματίζουν οι ΗΠΑ σε χώρες που δεν έχουν ιδέα σε ποιο σημείο του χάρτη βρίσκονται. «Σοβαρά, γιατί να πρέπει να ασχολούμαι εγώ στην άλλη μεριά του πλανήτη με το τι συμβαίνει στη Συρία ή στη Λιβύη, τη στιγμή μάλιστα που ως πολίτης αυτής της χώρας δεν νιώθω ευχαριστημένος από την ποιότητα ζωής μου;».

Οι φίλοι μου δεν είναι κομματικοί οπαδοί. Δεν είναι τοποθετημένοι, ούτε θέλουν να ασχολούνται με την πολιτική. Τους ενδιαφέρει να έχουν δουλειά, να αμείβονται ανάλογα με το τι παράγουν, να έχουν ποιοτική ζωή και καλό μέλλον για τα παιδιά τους. Στοιχεία που συνθέτουν το «αμερικανικό όνειρο», το οποίο όπως υποστήριξαν άρχισε να μην μοιάζει πια με «όνειρο». Και γι’ αυτό ρίχνουν ευθύνη στην πολιτική διαφθορά, στο ότι το πολιτικό κατεστημένο ασχολείται και νοιάζεται μόνο για να πλουτίσει ή για την υστεροφημία του, ώστε να μπορεί στη συνέχεια ο κάθε ένας να «πουλά» ακριβά τον εαυτό του σε συνέδρια και συνάξεις και να βγάζει βιβλία που να γίνονται best seller.

«Ξέρουμε ότι ο Τραμπ απέχει όσο η Γη από το φεγγάρι από το να προσπαθεί –έστω– να κρατά τους στοιχειώδεις κανόνες της πιο απλής και καθημερινής επικοινωνίας, πόσω δε μάλλον της πολιτικής συμπεριφοράς, με αποτέλεσμα να φέρεται γελοιωδώς, να εκτίθεται και να προκαλεί. Όμως η ψήφος μας είναι και ψήφος διαμαρτυρίας. Μας θύμωσε το αμερικανικό πολιτικό κατεστημένο. Και είπαμε… τουλάχιστον ο Τραμπ είναι χορτασμένος από εκατομμύρια…».

Η συζήτηση αυτή έγινε προ τριετίας. Δεν έχω ιδέα αν και σε αυτές τις εκλογές θα τον ψηφίσουν.

Συνοψίζοντας, αυτή είναι η άποψη του Στιβ και της Μανουέλας και όχι η πολιτικο-εκλογική ανάλυση της επικράτησης του Ντόναλντ Τραμπ στις προηγούμενες εκλογές. Ταυτόχρονα όμως, είναι και μια κοινωνιολογική εμβάθυνση, έστω με το ελάχιστο αυτό δείγμα ψηφοφόρων του Προέδρου των ΗΠΑ.

Προσπάθησα να καταστήσω σαφές σε αυτό το κείμενο το απόλυτα φυσιολογικό του χαρακτήρα και της ζωής αυτών των ανθρώπων, προφανώς γιατί κι εγώ ανέμενα ότι οι ψηφοφόροι του Τραμπ θα ήταν μόνο τίποτε εθνικιστές, ακραίοι, ρατσιστές, καουμπόηδες.

Τελικά μπορεί να είναι και Αμερικανοί με μεταναστευτικό ιστορικό, μορφωμένοι, που ζουν σε καλές γειτονιές πλούσιων πόλεων, με δομημένη σκέψη και ισορροπημένη συμπεριφορά.

Τίποτα δεν είναι άσπρο ή μαύρο και κυριότερα… αυτά μπορεί να προκαλέσει η πολιτική διαφθορά και η ανακύκλωση του πολιτικού κατεστημένου!

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.