POWERED BY

Φόρμα αναζήτησης

Γιατί ο ΔΗΣΥ δεν μπορεί να αποτελεί επιλογή



Στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία οι εκλογές αποτελούν μια σπάνια ευκαιρία που δίδεται στον πολίτη να συμμετέχει στη διαμόρφωση των όσων τον αφορούν. Αποτελούν επίσης τη μόνη ουσιαστική ευκαιρία που έχει να ελέγξει και να κρίνει τη διακυβέρνηση της χώρας. Να επιβραβεύσει μια κυβέρνηση που θεωρεί ότι λειτουργεί ορθά, εξυπηρετεί το κοινό συμφέρον, και να τιμωρήσει όσα τον ενοχλούν και τον προσβάλλουν. Το ερώτημα λοιπόν αυτών των εκλογών είναι κατά πόσο αυτή η διακυβέρνηση θα πρέπει να επιβραβευθεί ή να τιμωρηθεί.

Τι έχει να προτάξει αυτή η μονοκομματική κυβέρνηση τα τελευταία 8 χρόνια; Είναι η κυβέρνηση που στιγματίστηκε περισσότερο από κάθε άλλη από φαινόμενα διαφθοράς. Διαφθορά που δεν αφορούσε μεμονωμένες περιπτώσεις ούτε περιοριζόταν σε ένα κομμάτι της εξουσίας, αλλά έλαβε θεσμικό χαρακτήρα. Αγγίζοντας τον ίδιο τον Πρόεδρο και το Υπουργικό. Είναι ξεκάθαρο ότι η κυβέρνηση καθόρισε, συντήρησε και στήριξε ένα πρόγραμμα πώλησης διαβατηρίων το οποίο συνειδητά λειτουργούσε χωρίς κανονισμούς. Όπως είναι ξεκάθαρο πλέον πως από αυτό επωφελήθηκαν το δικηγορικό γραφείο και ο στενός οικογενειακός περίγυρος του Προέδρου καθώς και στελέχη της κυβέρνησης. Επί θητείας της η Κύπρος βρέθηκε στη μαύρη λίστα του ΟΟΣΑ και η ΕΕ ξεκίνησε διαδικασία επί παραβάσει κατά της χώρας. Το 10% περίπου των υποθέσεων απάτης και διαφθοράς κατά των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ που έχει ενώπιόν της η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία συνδέονται με την Κύπρο. Και η κυβέρνηση οργανώνει ημερίδα πρόληψης και καταπολέμησης της διαφθοράς.

Είναι επίσης η κυβέρνηση που με τις μεθοδεύσεις της επίσπευσε και οριστικοποίησε από το Κραν Μοντανά και μετά το οριστικό κλείσιμο του Κυπριακού. Ως αποτέλεσμα των χειρισμών της, το Κυπριακό βρίσκεται σήμερα στη χειρότερη φάση του, έχοντας απολέσει κάθε προοπτική. Η Τουρκία και η τ/κ κοινότητα προωθούν πλέον τα δύο κράτη, ο γ.γ. του ΟΗΕ δηλώνει ότι θα τετραγωνίσουμε τον κύκλο και η κυβέρνηση σχεδόν πανηγυρίζει για το γεγονός ότι δεν έκλεισε οριστικά η συζήτηση για λύση στη βάση ΔΔΟ. Αυτή που μέχρι πρόσφατα αμφισβητούσε. Επί αυτής της κυβέρνησης η χώρα βίωσε φαινόμενα αυταρχικής συμπεριφοράς και πρωτόγνωρης έπαρσης και ασυδοσίας. Με τον Πρόεδρο να επιμένει για ένα μεγάλο διάστημα ότι δεν υπάρχει τίποτε μεμπτό να ταξιδεύει οικογενειακώς για διακοπές με ιδιωτικά τζετ ανθρώπων που αιτούνταν πολιτογράφηση γι’ αυτούς και μέλη της οικογένειάς τους, με την Αστυνομία να εισβάλλει στο σπίτι ατόμου μετά από καταγγελία της υπουργού Δικαιοσύνης για προσωπική της υπόθεση και τον ΥΠΕΣ να χαρακτηρίζει σχετική τη νομιμότητα. Ίσως καμιά κυβέρνηση δεν επιχείρησε με τόσο έντονο τρόπο να ελέγξει τα Μέσα, δεν αμφισβήτησε και δεν έλεγξε σε τέτοιο βαθμό τους ανεξάρτητους θεσμούς. Μπορεί λοιπόν με βάση τα πιο πάνω το κυβερνών κόμμα να αποτελεί σήμερα επιλογή;

Φίλοι επικαλούνται διάφορα επιχειρήματα. Άλλο κυβέρνηση και άλλο ΔΗΣΥ, λένε. Πότε όμως, πέρα από κάποιες εξάρσεις λαϊκισμού του Αβέρωφ Νεοφύτου, διαφοροποιήθηκε από την κυβέρνηση; Δεν είναι ο ΔΗΣΥ που τα τελευταία 8 χρόνια έκανε πλάτες και άνοιγε δρόμους σε αυτούς που οδηγούσαν τη χώρα στην απόλυτη διαφθορά και ανυποληψία; Που ως κομμάτι της Βουλής έχτιζε συνεχώς παράθυρα για κατάχρηση του προγράμματος; Που ακόμα και μετά το βίντεο του Αλ Τζαζίρα καλούσε τα υπόλοιπα κόμματα να μην δώσουν υπόσταση σε μια αμφιβόλου προθέσεων έρευνα; Ακόμα και στο Κυπριακό που κάποιοι επικαλούνται τις «ξεκάθαρες» θέσεις του Αβέρωφ Νεοφύτου, δεν είναι ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ που ενώ μιλούσε για τσουνάμι που έρχεται αναδείκνυε τους Νίκο Νουρή και Ελένη Σταύρου σε πρωταγωνιστές της μάχης των ευρωεκλογών και ως κεντρικό ζήτημα έθετε τη μη εκλογή Τ/Κ στο Ευρωκοινοβούλιο (δεδηλωμένου υποστηρικτή της ΔΔΟ) πριν αρχίσει να ανησυχεί ότι απομακρυνόμαστε από τη λύση;

Στον ψηφοφόρο εναπόκειται, ισχυρίζονται άλλοι, ψηφίζοντας και βάζοντας στη Βουλή τους σωστούς υποψήφιους να αλλάξουν τη φυσιογνωμία του κόμματος. Ούτε αυτό όμως ισχύει. Στην ομάδα του ΔΗΣΥ μπήκαν αρκετοί νέοι πολιτικοί, οι οποίοι μάλιστα εξέφρασαν κατά καιρούς προοδευτικές, φιλελεύθερες θέσεις. Δεν άλλαξε όμως φυσιογνωμία το κόμμα. Ούτε ανατράπηκε η απόλυτη σχεδόν ταύτιση με την κυβέρνηση. Περισσότερο λειτούργησαν ως πηγή άντλησης ψήφων για το κόμμα, παρά ως διαφορετική (και καθοριστική) πολιτική φωνή. Άλλωστε αυτό το παιχνίδι ο ΔΗΣΥ το παίζει χρόνια. Και θα το παίζει για όσο του βγαίνει. Βάζει διάφορες γραμμές και μετά παρουσιάζει την επιλογή ως μια μάχη επικράτησης στο κόμμα. Αυτό έγινε και στις ευρωεκλογές βάζοντας τον Νίκο Τορναρίτη για να αντλήσει ψήφους από τους ψηφοφόρους της λύσης, εκλέγοντας τελικά Λευτέρη Χριστοφόρου και Λουκά Φουρλά.

Για ένα μεγάλο διάστημα ο ΔΗΣΥ αποτέλεσε ένα κόμμα που φιλοξένησε το πιο προοδευτικό και φιλελεύθερο κομμάτι της κοινωνίας. Πλέον, όμως, ο κόσμος οφείλει να κρίνει τον ΔΗΣΥ όχι για το τι ήταν, τι θα ήθελε να είναι ή τι δηλώνει ότι είναι, αλλά για το τι πραγματικά είναι. Και ο ΔΗΣΥ δεν είναι πλέον το κόμμα του Κληρίδη, του Μαρκίδη, του Κασουλίδη, του Χρήστου Στυλιανίδη. Σήμερα ΔΗΣΥ είναι ο Πρόδρομος, ο Νουρής, ο Βίκτωρας, η Ελένη Σταύρου. Είναι αυτή η εικόνα που εκπέμπει η κυβέρνηση. Η εθνικιστική Δεξιά και το βαθύ κράτος. Και θα συνεχίσει να είναι για όσο το φιλελεύθερο κομμάτι της κοινωνίας του το επιτρέπει. Είναι γι’ αυτό που ο ΔΗΣΥ δεν μπορεί να αποτελεί επιλογή. Όχι γιατί δεν υπάρχουν καλές επιλογές στο ψηφοδέλτιό του, αλλά επειδή η επιλογή τους ακριβώς να συμμετάσχουν στο ψηφοδέλτιο του κόμματος στη σημερινή του μορφή τούς ακυρώνει ως επιλογή. Διότι ψήφος σε αυτούς είναι επιβράβευση της σημερινής κυβέρνησης. Και επειδή επιβράβευση της σημερινής διακυβέρνησης είναι κατάργηση της ουσίας της Δημοκρατίας. Διότι αν μια τέτοια διακυβέρνηση επιβραβευθεί, τότε τι αλήθεια απομένει; Σε τι καλύτερο μπορεί να προσβλέπει ο πολίτης;

 

Antopoly@cytanet.com.cy

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.