Φόρμα αναζήτησης

Για τον Μακαριότατο

Του Μιχάλη Παπαπέτρου

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο προκαθήμενος της Εκκλησίας της Κύπρου πρωταγωνιστεί σε δραστηριότητες που καμία σχέση έχουν με την εκκλησιαστική αποστολή και από τους ελάχιστους κανόνες συμπεριφοράς, που αναμένονται από τους θρησκευτικούς ταγούς. Οι αποκαλύψεις του «Πολίτη» για τα όσα περιβάλλουν τη χορήγηση κυπριακής ιθαγένειας στον Μαλαισιανό μεγαλοαπατεώνα, απλώς κορυφώνουν ένα έργο που βιώνουμε εδώ και δεκαετίες, με την εκκλησία να εκφεύγει της πνευματικής της αποστολής και να μετατρέπεται σε επιχειρηματία που εμπλέκεται σε ύποπτες συναλλαγές και σε φορέα υπόθαλψης απατεώνων, με το αζημίωτο φυσικά. Τα παραδείγματα πάμπολλα, με επίσης πρόσφατο, το σκάνδαλο με τα αρχαία στη Γεροσκήπου.

Στην προκειμένη περίπτωση, ο Αρχιεπίσκοπος χρησιμοποίησε το κύρος του αξιώματός του για να βοηθήσει έναν μεγαλοαπατεώνα, στην προσπάθεια του τελευταίου να αποφύγει τη δίωξη από πολλές χώρες και οργανισμούς για υπεξαίρεση που υπερβαίνει το 1 δισεκατομμύριο. Και όταν λέμε «κύρος του αξιώματος», εννοούμε, επίσης, την πολιτική στήριξη που ο κ.κ. Χρυσόστομος παρέχει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ιδιαίτερα από την εποχή που αυτός απαρνήθηκε τον εαυτό του και ενέδωσε στις αντιομοσπονδιακές σειρήνες του πρώτου.

Όλα τα πιο πάνω έγιναν με το αζημίωτο. Η επιταγή των 300.000 ευρώ προς την Αρχιεπισκοπή, σε συνδυασμό με την εκκλησιαστική μεσολάβηση υπέρ του απατεώνα, φανερώνουν τον ευτελισμό, όχι μόνον της δημόσιας ζωής, αλλά και της Εκκλησίας. Ο Αρχιεπίσκοπος, εν προκειμένω, ενήργησε ως ατζέντης εξασφάλισης κυπριακού διαβατηρίου και μάλιστα με εξαιρετικά μεγάλη αμοιβή. Όλα τα άλλα περί ιερατικής σχολής, αποτελούν τον σανό, για να μασήσουν οι αφελείς και οι πολλαπλώς συνυπεύθυνοι. Και υπάρχουν πολλοί συνυπεύθυνοι:

Πρώτον: Όσα πολιτικά κόμματα και πρόσωπα ανέχονται και επιδοκιμάζουν τις πολιτικές δραστηριότητες και παρεμβάσεις της Εκκλησίας της Κύπρου, που υπό τον μανδύα της προαγωγής του εθνικού συμφέροντος, εμπλέκεται σε δοσοληψίες, που κάθε ευυπόληπτος πολίτης θα απέφευγε. Και που επίσης στηρίζουν, έστω και έμμεσα τις πιο πάνω άθλιες πολιτικάντικες παρεμβάσεις, κουβαλώντας στην Αρχιεπισκοπή αρχηγούς κρατών, υπουργούς και άλλους αξιωματούχους για να εντρυφήσουν στη σοφία του προκαθήμενου, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι έτσι καταπατούν βάναυσα τον διαχωρισμό κράτους και Εκκλησίας, που αποτελεί βασική αρχή της ΕΕ.

Δεύτερον: Πού βρίσκονται και τι λένε οι άλλοι επίσκοποι; Με τη σιωπή και την ανοχή τους, καθίστανται συνυπεύθυνοι και μετατρέπουν το θέμα, σε θέμα της Εκκλησίας και όχι απλώς του Αρχιεπισκόπου.

Προχθές στην τηλεόραση ο κ.κ. Χρυσόστομος είχε χάσει το σύνηθες αγέρωχο ύφος του. Σαν βρεγμένη γάτα, προσπάθησε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Όμως, ιδού στάδιο δόξης λαμπρόν. Αφού κανένας δεν αρνείται τη σκοτεινή προέλευση αυτών των χρημάτων, ο Μακαριότατος οφείλει να δηλώσει αμέσως ότι τα αποποιείται και είτε να τα επιστρέψει, είτε να τα θέσει σε ειδικό τραπεζικό λογαριασμό εις πίστην των όσων έχουν λαμβάνειν με δικαστικές αποφάσεις, από τον Μαλαισιανό.

Αυτό είναι το ελάχιστο που μπορεί να κάνει. Και που εύχομαι να αποτελέσει την απαρχή ενός νέου εκκλησιαστικού ήθους, χωρίς μικροαπατεωνιές και συναλλαγές της αρπαχτής.