POWERED BY

Φόρμα αναζήτησης

«Για να αποφύγουμε το τείχος» του Χρήστου Πουργουρίδη



 

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κ. Σαρλ Μισέλ και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν επισκέπτονται την προσεχή βδομάδα την Τουρκία και στις επαφές τους με την ηγεσία της χώρας σίγουρα θα συζητηθεί και η παρούσα φάση του Κυπριακού. Λίγες μέρες αργότερα η κ. Λουτ θα επισκεφθεί το νησί μας για νέες διαβουλεύσεις προετοιμασίας ενόψει της άτυπης συνάντησης για το Κυπριακό στη Γενεύη. Μετά την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ, ο ρόλος της Ευρώπης στην άτυπη συνάντηση δεν είναι καθόλου καθαρός. Ούτε καν σίγουρη πρέπει να θεωρείται η συμμετοχή εκπροσώπου της ΕΕ σε αυτήν. Η Τουρκία έχει τώρα ισχυρές επιφυλάξεις για τη συμμετοχή εκπροσώπου της ΕΕ και συνεχίζει να επιμένει σε λύση δύο κρατών. Έχουν δηλαδή παρουσιαστεί αλλαγές που μάλλον καθιστούν τις προσπάθειες εξεύρεσης λύσης πιο δύσκολες για να μην πω εξαιρετικά δύσκολες. Οι παλινδρομήσεις του Προέδρου Αναστασιάδη έχουν συμβάλει τα μέγιστα στη σημερινή σκοτεινή κατάσταση πραγμάτων γύρω από το Κυπριακό. Άναψε με τους ακροβατισμούς του στην Τουρκία το πράσινο φως για να θέτει στο τραπέζι των συνομιλιών απαράδεκτες και εν πολλοίς αποκρουστικές απαιτήσεις. Πολύ φοβούμαι, διαβάζοντας πίσω από τις γραμμές των όσων λέει, αλλά κυρίως από την ποιότητα των ανθρώπων που αποτελούν τον στενό κύκλο των συνεργατών του, ότι δεν πρόκειται να δούμε καμία βελτιωτική αλλαγή. Συνήθως όλοι μας – ως άτομα, ομάδες ή κοινωνία- βολευόμαστε ή αισθανόμαστε άνετα σε μια γνώριμη, κατεστημένη κατάσταση, σε έναν γνωστό τρόπο σκέψης ή συμπεριφοράς και δεν επιθυμούμε να ξεβολευτούμε από κάτι νέο. Αυτό γίνεται πολύ εύκολα κατανοητό αν σκεφτείτε την εξής ερώτηση: «Ποια παπούτσια σας είναι πιο βολικά; Τα παλιά ή τα ολοκαίνουργια;» Προφανώς τα παλιά. Βολευόμαστε όλοι με τα παλιά μας παπούτσια και συχνά δεν τολμάμε το νέο ή την αλλαγή, η οποία στην αρχή μας προξενεί φόβο, αβεβαιότητα και ανησυχία. Βολευτήκαμε όλοι με την Κυπριακή Δημοκρατία που την καταδυναστεύουμε εμείς οι Ε/Κ και φοβόμαστε να τη μοιραστούμε με την άλλη κοινότητα. Ένα άλλο εμπόδιο για τη βελτιωτική αλλαγή πολύ πιο ουσιαστικό από το προηγούμενο και συνάμα ύπουλο με την έννοια ότι μας συμβαίνει χωρίς να το συνειδητοποιούμε. Αυτό είναι η αδράνεια. Συνήθως οι αλλαγές στο περιβάλλον μας και στη ζωή μας δεν είναι συνταρακτικές, αλλά μικρές ή οριακές, και είτε δεν τις αντιλαμβανόμαστε είτε τις αγνοούμε εξαιτίας των πολλαπλών ερεθισμάτων και ενασχολήσεων της καθημερινότητας. Δυστυχώς, όμως, αυτές οι μικρές αλλαγές συχνά συσσωρεύονται η μία πάνω στην άλλη, όπως οι πέτρες, και γίνονται τείχος. Με βάση αυτήν τη μεταφορά θα μπορούσα σχηματικά να πω πως υπάρχουν τρεις κατηγορίες ανθρώπων: πρώτον, εκείνοι που δεν αντιλαμβάνονται το τείχος και, όπως τρέχουν, πέφτουν πάνω του και «τραυματίζονται θανάσιμα». Δηλαδή, όταν αντιλαμβάνονται πως είναι αναγκασμένοι να αλλάξουν πορεία, είναι πια αργά. Η δεύτερη κατηγορία ανθρώπων αντιλαμβάνεται την τελευταία στιγμή το τείχος και, με μεγάλη δυσκολία και κάποια «τραύματα» το αποφεύγει και επιβιώνει. Υπάρχει και μια τρίτη κατηγορία ανθρώπων, που ενώ πηγαίνουν βόλτα λένε: «Ωραίος χώρος εδώ. Ας φτιάξουμε ένα τείχος για να πέσουν οι άλλοι πάνω του». Σε ποια κατηγορία θα κατατάσσατε τον Πρόεδρο Αναστασιάδη δεν ξέρω. Σίγουρα δεν ανήκει στην τρίτη κατηγορία. Σ’ αυτήν την κατηγορία ανήκουν ο Ερντογάν και οι προκάτοχοι που έχτιζαν τοίχους πάνω στους οποίους τρώγαμε τα μούτρα μας. Το τελευταίο τείχος χτίστηκε με την εκδρομή / βόλτα στην Αμμόχωστο… Πολύ δύσκολα θα το αποφύγουμε. Αν η Ιστορία θα κατατάξει τον Πρόεδρο Αναστασιάδη στην πρώτη κατηγορία ή στη δεύτερη δεν το ξέρω. Μάλλον αυτό θα εξαρτηθεί από την έκβαση της συνάντησης στη Γενεύη. Για πολλά χρόνια, πολλοί άλλοι και μαζί με αυτούς κι εγώ, του φωνάζουμε: άλλαξε ή μάθε, προτού αναγκαστείς να αλλάξεις ή να μάθεις. Είναι κρίσιμο για τη ζωή μας που υποδεικνύαμε, άλλοτε με πολλή αγάπη κι άλλοτε με πολλή αυστηρότητα, επειδή, συνήθως, όταν αναγκαζόμαστε είναι πλέον αργά. Εκείνος όμως συνέχισε την πορεία του νομίζοντας ότι σκέφτεται, ενώ στην πραγματικότητα διευθετούσε τις προκαταλήψεις και τα πιστεύω του. Χωρίς ποτέ να φέρνει στο μυαλό του τη σοφή ρήση του Πασκάλ «δεν θα πέθαινα ποτέ για τα πιστεύω μου, επειδή μπορεί να είναι λανθασμένα».

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.