Φόρμα αναζήτησης

Φάνηκε το τέλος του δρόμου Ταγίπ

Τέλειωσε Ταγίπ. Τέλειωσε και η δική σου υπόθεση. Ακόμα κάθεσαι στη θέση σου, αλλά φάνηκε το τέλος του δρόμου. Θα φύγεις και εσύ. Κανένας δόλος που έκανες, καμία πλαστογραφία, κανένα ψέμα, καμία απειλή και καταπίεση δεν μπόρεσε να σε σώσει. Δεν θα μπορέσει να σε σώσει. Κοίτα, έζωσαν τον λαιμό σου νεκρές ψυχές. Σε σφίγγουν ασφυκτικά. Ένα φάντασμα μπροστά σου σε όποιο δωμάτιο του παλατιού με τα χίλια δωμάτια κι αν μπεις. Ούτε από τον Μπεκίρ έχεις ησυχία. Ούτε από τον Αλί Κορκμάζ. Πού είναι η αστυνομία σου που έριχνε συμπιεσμένο νερό σε εκείνο την ωραία γυναίκα με τα κόκκινα; Είμαι περίεργος τι κάνουν απόψε εκείνοι που κτυπούσαν με τα κλομπ τις μητέρες του Σαββάτου. Εκείνοι που έκαναν ηλεκτροσόκ στα γεννητικά όργανα των κρατουμένων τους οποίους έγδυσαν τελείως γυμνούς στα δωμάτια των βασανιστηρίων βάζοντάς τους στο κεφάλι μια σακούλα. Όλοι οι κόλακες δημοσιογράφοι. Οι θρασείς δικαστές. Αλήθεια, ο γαμπρός, τι κάνει ο γαμπρός; Ο γνωστός σου γαμπρός; Ξερίζωσε τα μαλλιά του, το κεφάλι του ο πρώτος μάρτυρας του ισλάμ; Τέλειωσε Ταγίπ. Τέλειωσε και η δική σου υπόθεση. Φάνηκε το τέλος του δρόμου. Κοίτα, άλλωστε τέλειωσε η υπόθεση όλων. Και του Σαντάμ. Και του Χόσνι Μουμπάρακ. Και το Μπεσίρ. Και του Μόσρι. Μόνο εσύ είχες μείνει σε αυτό τον χάρτη. Και να που τέλειωσες και εσύ. Δεν χόρτασες με μια φορά ξύλο. Τις έφαγες άλλη μια φορά. Ένα πολύ πιο ισχυρό χαστούκι από το πρώτο. Πώς να βγεις στο μπαλκόνι να μιλήσεις σε αυτή την κατάσταση. Πέρασαν εκείνες οι μέρες. Τώρα δεν είναι ώρα για βρυχηθμούς. Είναι ώρα για νιαουρίσματα!

Έχεις στην πλάτη σου τα βάσανα χιλιάδων ανθρώπων. Πώς θα σωθείς από τις ψυχές αυτών των οποίων προκάλεσες τον θάνατο; Τόσα χρόνια έκανες τον καταπιεσμένο λαό να ασφυκτιά. Τον έπνιξες. Η δική σου φυγή είναι η αναγέννηση όλων σε αυτό τον κόσμο. Θα στήσουν γιορτή. Δεν ακούς και εσύ απόψε τις κραυγές χαράς που βγάζουν πίσω από τα σίδερα οι χιλιάδες αθώοι άνθρωποι τους οποίους φυλάκισες άδικα; Κλαίνε από χαρά. Πού είναι εκείνοι οι δικαστές που δεν γνωρίζουν νόμους και άλλα παρόμοια; Τώρα θα ζητήσουν συγχώρεση; Θα εξομολογηθούν; Δεν ξέρω ποια μπουλντόζα θα σηκώσει τα ερείπια που απέμειναν από εσένα. Αν αυτή η χώρα μπορεί να φαγωθεί, μόνο τόσο πολύ μπορεί να φαγωθεί. Τι θα κάνεις; Θα διαφύγεις; Ή μήπως θα παζαρέψεις με εκείνους που σε κατέβασαν από τον θρόνο; Για να μην σε αγγίξουν, να σου τη χαρίσουν. Όπως του στρατηγού σου του Κενάν. Εκείνος ζωγράφιζε με τα ματωμένα του χέρια. Το ίδιο θα κάνεις και εσύ;

Εγώ είμαι Κύπριος. Τα γράφω αυτά στην εφημερίδα την οποία αποκάλεσες «ξεφτιλισμένη». Και σκέφτομαι τους καημένους του κόλακες οπαδούς σου. Δεν είναι παράξενο που ανάμεσά τους υπάρχουν ακόμα και «επαναστάτες» που θεωρούν τον εαυτό τους αριστερό; Εκείνοι που σε χειροκροτούσαν όταν καταπίεζες τον λαό της Τουρκίας και της Συρίας. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα σου ρίξουν την πρώτη πέτρα μετά που θα φύγεις. Πάντα δονούν τη γύρω περιοχή με κραυγές φωνάζοντας «πέθανε ο βασιλιάς, ζήτω ο βασιλιάς». Και δυστυχώς, και ο νέος βασιλιάς χαϊδεύει και αγαπά τέτοιους κόλακες. Γράφουν άρθρα στις εφημερίδες. Και το παράξενο, βρίσκουν και ανόητους αναγνώστες που διαβάζουν αυτά τα άρθρα.

Εγώ είμαι Κύπριος και ξέρω. Δεν υπάρχει τίποτα να χαρώ για την Κύπρο σε αυτό το στοίχημα. Μόνο για τη δική σου φυγή χαίρομαι. Οι πιο ευτυχισμένες μέρες της ζωής μου είναι εκείνες κατά τις οποίες γκρεμίζεται ένας φασίστας δικτάτορας. Ξέρω ότι δεν θα υπάρχει κανένα καλό για την Κύπρο και από εκείνους που θα έρθουν στη θέση σου! Ίσως και να είναι χειρότεροι από εσένα. Στα τσακίδια άρβυλα. Ενόσω δεν απαλλασσόμαστε από εσάς, δεν θα μπορέσουμε να βγούμε στο φως σε αυτό το νησί. Από εδώ και μπρος δεν νομίζω ότι θα πραγματοποιηθούν τα όνειρά μου. Ξέρεις τι θέλω; Να αφεθούν ελεύθεροι όλοι οι δημοσιογράφοι, οι ακαδημαϊκοί και οι πολιτικοί κρατούμενοι, και κυρίως ο Σελαχαττίν Ντεμιρτάς και οι σύντροφοί του που βρίσκονται στη φυλακή. Να αποτραβηχτεί η Τουρκία από τη Συρία. Να αποσύρει και τα πλοία της από τα χωρικά ύδατα της Κύπρου. Να μην μας εμποδίζει να βρούμε λύση με τους Ελληνοκύπριους, παραιτούμενη από τις υπερβολικές απαιτήσεις της για λύση. Να επιστρέψει αμέσως το Βαρώσι στους παλιούς του ιδιοκτήτες. Δεν γίνεται όμως. Τίποτα απ’ αυτά δεν γίνεται. Θέλω πολύ να απαλλαχτεί η Τουρκία από τα νύχια των μουλάδων, των χατζήδων και των χοτζάδων και να γίνει μια σύγχρονη πεφωτισμένη χώρα. Να κλείσουν τα σχολεία για ιμάμηδες. Να γίνουν και πάλι τα μαθηματικά υποχρεωτικό μάθημα. Αλλά νομίζω ότι ακόμα και αυτό δεν θα γίνει. Διότι και ο συμπαθητικός χιουμορίστας και γελαστός νέος ιδιοκτήτης της Κωνσταντινούπολης καυχιέται ότι βάζει χωριστά τις γυναίκες από τους άνδρες.

Και πάλι δεν κάνει διαφορά τώρα. Τέλειωσε Ταγίπ. Τέλειωσε και η δική σου υπόθεση. Φάνηκε το τέλος του δρόμου. Δεν φτάνει πλέον για να σε σώσει ακόμα και εκείνο το παλάτι με τα χίλια δωμάτια. Κρέμασε λευκό μαντίλι στο μπαλκόνι. Μην μιλάς!