Φόρμα αναζήτησης

Ευθύνη όλων μας

To ΓεΣΥ δεν λειτουργεί άψογα. Ούτε απρόσκοπτα. Προβλήματα υπάρχουν. Αδυναμίες και κενά εμφανίζονται επί καθημερινή βάσης. Προς το παρόν, τα προβλήματα καταγράφονται και οι λύσεις τους τροχιοδρομούνται. Αυτό άλλωστε είναι και το μεγάλο στοίχημα. Τα προβλήματα να επιλύνονται. Διαφορετικά το ΓεΣΥ δεν θα μπορέσει να εξυπηρετήσει τον σκοπό του. Δεν θα καταφέρει καν να σταθεί αντάξιο των προσδοκιών που έχει δημιουργήσει. Το ζητούμενο, αυτή τη στιγμή, είναι η επίδειξη σοβαρότητας από όλους. Παρόχους και δικαιούχους. Διότι το ΓεΣΥ αφορά όλους. Δεν είναι κτήμα μου, δεν είναι κτήμα σου. Δεν ανήκει στους γιατρούς, ούτε στους φαρμακοποιούς, τους χημικούς, τους ιδιοκτήτες ακτινοδιαγνωστικών κέντρων. Αφορά όλους και απαιτεί την αγαστή συνεργασία όλων. Απλώς σκεφτείτε το ΓεΣΥ ως μια αλυσίδα. Όταν σπάσει ένας από τους κρίκους της η αλυσίδα θα διαλυθεί. Ή θα υπάρχει… μισή. Χρειαζόμαστε ωστόσο ένα ολόκληρο ΓεΣΥ. Ούτε μισό, ούτε λειψό. Ένα ΓεΣΥ του οποίου ο κάθε πάροχος και ο κάθε δικαιούχος θα μπορεί να καρπώνεται τα οφέλη. Το δέσιμο μεταξύ των παρόχων, των δικαιούχων και του ΟΑΥ θα πρέπει να είναι άρρηκτο και οι σχέσεις αμοιβαίες. Τα νούμερα, δυστυχώς, στους πέντε πρώτους μήνες εφαρμογής του ΓεΣΥ δεικνύουν κατάχρηση του συστήματος. Θα ήταν βεβαίως ουτοπικό να ισχυριστεί κανείς ότι δεν αναμενόταν μια τέτοια κατάσταση. Για διαφορετικούς λόγους. Πρώτιστα, επειδή πάρα πολύς κόσμος ανέμενε το σύστημα για να προχωρήσει σε συγκεκριμένες ιατρικές πράξεις ή εξετάσεις. Κατά δεύτερον επειδή κάποιοι πάροχοι –μετρημένοι στα δάχτυλα του χεριού μας, υπάρχουν όμως– είδαν στο νέο σύστημα υγείας την ευκαιρία να πλουτίσουν. Και δεν διστάζουν μέχρι και εξετάσεις που δεν διενέργησαν ποτέ να καταχωρήσουν στο σύστημα για να πληρωθούν γι’ αυτές. Η προστασία του συστήματος υγείας, όμως, δεν είναι δουλειά μόνο του Οργανισμού Ασφάλισης Υγείας. Είναι ευθύνη όλων μας. Οι γιατροί θα πρέπει να σταματήσουν να παραπέμπουν τους ασθενείς με του ψύλλου πήδημα σε εξετάσεις και όλοι εμείς, οι χιλιάδες δικαιούχοι, θα πρέπει να εμπιστευτούμε τον γιατρό μας και την κρίση του. Οι πιέσεις και οι απειλές τύπου «αν δεν μου δώσεις παραπεμπτικό για την τάδε εξέταση θα διαγραφώ από τον κατάλογό σου» δεν χωρούν στο ΓεΣΥ. Ούτε είναι χαρακτηριστικό μιας πολιτισμένης κοινωνίας και πολιτείας που –καθυστερημένα– προσπαθεί να κτίσει ένα νέο σύστημα υγείας. Ο ΟΑΥ από την πλευρά του θα πρέπει τάχιστα να εφαρμόσει ασφαλιστικές δικλίδες στο σύστημα. Υπάρχουν διεθνή πρωτόκολλα, κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες που εφαρμόζονται διεθνώς. Πόσο δύσκολο είναι να υιοθετηθούν στο δικό μας σύστημα υγείας; O προϋπολογισμός του ΓεΣΥ είναι σφαιρικός και κάθε σεντ που δαπανάται στην υγεία είναι επένδυση. Άλλο είναι όμως να ενισχύεις τον προϋπολογισμό με στόχο την αναβάθμιση και την επέκταση των υπηρεσιών υγείας (αυτό είναι το ζητούμενο χρόνια τώρα) κι άλλο να καλύπτεις τρύπες εκατομμυρίων λόγω καταχρήσεων, εκμετάλλευσης και αχρείαστων υπηρεσιών.