Φόρμα αναζήτησης

Ευρω-μικροκομματικά

Δεν το πίστευα όταν το είδα. Κι όμως, ένα ζήτημα της ευρωπαϊκής επικαιρότητας βρέθηκε στην εσωτερική πολιτική ατζέντα μετά τη δήλωση του Νιαζί Κιζίλγιουρεκ για τη νέα σύνθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και την απάντηση του Λευτέρη Χριστοφόρου. Ήταν μια καλή αρχή, ακόμα και αν η συζήτηση έμεινε στην κομματική αντιπαράθεση και δεν μπήκε στην ουσία…

Η Ούρσουλα φον ντερ Λάινεν έχει από την πρώτη στιγμή ευκαιρίες να ασχοληθεί με το μεταναστευτικό. Η νέα, πιο συναινετική, κυβέρνηση στην Ιταλία ανοίγει τον δρόμο για να βρεθεί για να υπάρξει συμφωνία για τη διαχείριση των μεταναστών και των προσφύγων που διασώζονται στη Μεσόγειο. Και με αφορμή μια τέτοια συμφωνία, θα μπορούσε ακόμα και να δρομολογηθεί η επανεξέταση των κανονισμών του Δουβλίνου και η υιοθέτηση επιτέλους μιας πανευρωπαϊκής προσέγγισης για την επανεγκατάσταση μεταναστών. Ώστε αυτοί οι άνθρωποι να αντιμετωπίζονται με σεβασμό στα δικαιώματα και στην αξιοπρέπειά τους, και να έχουν νόμιμους τρόπους μετανάστευσης που να μην τους εξαναγκάζουν να γίνονται θύματα των διακινητών.

Από τους όρους εντολής του Μαργαρίτη Σχοινά και από τις δηλώσεις της Φον ντερ Λάινεν προκύπτει πως τα πιο πάνω λαμβάνονται υπόψη. Όμως η νέα Πρόεδρος φαίνεται να εστιάζει περισσότερο στο να καθησυχάσει τους Ευρωπαίους ψηφοφόρους πως αντιλαμβάνεται την ανησυχία τους ότι χάνουν θέσεις εργασίας λόγω της μετανάστευσης, υποστηρίζοντας πως θεωρεί ότι το πρόβλημα δεν ξεκινά από την Ακροδεξιά αλλά από τη βαθύτερη αιτία της ανασφάλειας που προκαλούν οι αλλαγές στη δημογραφία.

Όμως η δυνατότητα να υπάρξει μια μετρημένη προσέγγιση σε αυτή τη βάση χάνεται όταν μετανάστευση, ένταξη και εργασιακή ασφάλεια μπαίνουν στο ίδιο καλάθι (μαζί με την ασφάλεια και την τρομοκρατία!) με τον τίτλο «προστασία του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής». Βάζοντας δηλαδή ακροδεξιές ταμπέλες και συγκείμενα σε ένα χαρτοφυλάκιο που θα μπορούσε δυνητικά να θέσει στο επίκεντρο τον σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια όλων.
Το σχόλιο του Νιαζί Κιζίλγιουρεκ δεν διέφερε από την κριτική που έχει διατυπωθεί από σημαντικούς ευρωβουλευτές των Σοσιαλδημοκρατών, των Φιλελευθέρων και των Πρασίνων που ζητούν αλλαγή του ονόματος (ή ακόμα και της φύσης) του χαρτοφυλακίου, μέχρι τον ίδιο τον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ ο οποίος διαφώνησε με τη διασύνεση που επιχειρεί η διάδοχός του. Ο κ. Κιζίλγιουρεκ πρόσθεσε πως λείπει ένα χαρτοφυλάκιο για την παιδεία και τον πολιτισμό, και πως περισσότερη ανάγκη υπάρχει για επικέντρωση στην εμβάθυνση της δημοκρατίας και της κοινωνικής ένταξης.

Ο Λευτέρης Χριστοφόρου θα μπορούσε εκ μέρους του ΔΗΣΥ και του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος να απαντήσει στον κ. Κιζίλγιουρεκ, στο ΑΚΕΛ και την Αριστερά αναδεικνύοντας τα στοιχεία του χαρτοφυλακίου Σχοινά που θα μπορούσαν να αποτελούν τις λύσεις. Ή ακόμα και να υιοθετήσει ή έστω να αξιοποιήσει την αυτοκριτική του ίδιου του Γιούνκερ.

Δυστυχώς ο κ. Χριστοφόρου επέλεξε να μείνει σε ένα αυστηρά μικροκομματικό πλαίσιο, επαναλαμβάνοντας την προκάτ ατάκα κάθε κόμματος που έχει βρεθεί ποτέ σε σχέση ισχύος πως η αντιπολίτευση μηδενίζει.

Ήταν μία ακόμα χαμένη ευκαιρία Κύπριοι πολιτικοί να μιλήσουν για θέματα μεγαλύτερα των συνόρων μας. Ήταν όμως μια αρχή.