Φόρμα αναζήτησης

Εύπεπτo cd, δύσπεπτη πραγματικότητα

Η διανομή στη Βουλή -και φέτος- από το ΥΠΟΙΚ του νομοσχεδίου και των εγγράφων που συνοδεύουν τον κρατικό προϋπολογισμό για το 2020 σε cd (πέραν των 50 αντιτύπων σε χαρτί), είχε τη δική της χαριτωμένη στιγμή, καθώς οι φορητοί υπολογιστές που παραχωρήθηκαν πρόσφατα στους βουλευτές και οι οποίοι είναι συνδεδεμένοι με λογισμικό, με το οποίο μπορούν να έχουν απευθείας πρόσβαση σε όλα τα έγγραφα -σε μια προσπάθεια μείωσης της σπατάλης χαρτιού-, δεν διαθέτουν θήρα υποδοχής cd. Μια «είδηση» αρκετή -λόγω και του στόμφου του κ. Συλλούρη- για να γίνει πλακίτσα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Πλην, όμως, η ουσία την οποία αγνοεί η κοινωνία που αρέσκεται να σχολιάζει τα εύπεπτα, δεν αφορά τον τρόπο διανομής του προϋπολογισμού, αλλά το πώς τον αξιοποιούν οι βουλευτές. Οι πλείστοι δεν μπαίνουν καν στον κόπο να το διεξέλθουν. Ούτε καν μέλη της κοινοβουλευτικής επιτροπής Οικονομικών, που καλούνται να τον εξετάσουν ανά κεφάλαιο, ασχολούνται ιδιαίτερα. «Εσείς ποιοι είσαστε είπαμεν; Τι κάμνετε, δηλαδή;» από τις ερωτήσεις κλισέ βουλευτών χρόνια τώρα, όταν ενώπιόν τους έχουν υπηρεσίες, επιτρόπους, αρχές κ.λπ. Αδιανόητο να μην ξέρεις ή να μην έχεις διαβάσει με τι ασχολείται ένα συμβούλιο, ένας επίτροπος, μια Αρχή, να μην ξέρεις ποιοι είναι οι επικεφαλής τους και να καλείσαι να εξετάσεις συγκεκριμένες δαπάνες που αφορούν τις αρμοδιότητές τους. Εδώ, βέβαια, έχουμε βουλευτές που δεν ξέρουν τη διαφορά ενός νομοσχεδίου, το οποίο κατατίθεται από την κυβέρνηση και από μια πρόταση νόμου που προκύπτει από τους ίδιους, που ρωτάνε τα πλέον κουφά και ζητάνε απαντήσεις από υπουργούς (διαδικασία με διοικητικό κόστος εκτιμώμενο στα 750 ευρώ μίνιμουμ ανά ερώτηση) τύπου:«Παρακαλώ τον αρμόδιο υπουργό όπως μας ενημερώσει για το ποσοστό της σημερινής πληρότητας του κάθε φράγματος»! Για να επιστρέψουμε στα του προϋπολογισμού είναι και τα σωρηδόν σταυρώματα κατά τη ψήφισή του κάθε χρόνο. Πρόκειται για τη δέσμευση -που έγινε μόδα- ενός κονδυλίου (οριζόντια όπου συναντάται ή σε μια συγκεκριμένη περίπτωση) γεγονός που συνεπάγεται πως πριν διενεργηθεί οποιαδήποτε δαπάνη θα πρέπει να δώσει την έγκρισή της η Επ. Οικονομικών, αφού της προσκομιστούν όλα τα στοιχεία που τυχόν ζητήσει. Ποιος ο σκοπός αλήθεια που σταυρώνουν π.χ. τα «άλλα έργα» υπουργών (η νέα ονομασία για τα τσιεκκούθκια) αναγκάζοντας κάθε λίγο λειτουργούς να στέλλουν επιστολές για αποδέσμευση 1.000 ευρώ για το γεφύρι του τάδε χωριού ή για το φεστιβάλ παλουζέ άλλου (είναι πολλά τα παραδείγματα), αφού δεν μπαίνουν καν στο κόπο να ασχοληθούν με την ευρύτερη πολιτική για τέτοια θέματα; Γιατί κουβαλάνε αβέρτα λειτουργούς στη Βουλή, απλώς για να πουν οκ στο άψε σβήσε; Προς τι εν τέλει τα εκατοντάδες σταυρώματα που πονοκεφαλιάζουν την ήδη βεβαρυμένη Επιτροπή Οικονομικών, ολόχρονα;

ΥΓ: Πολλές φορές κλαίγονται οι βουλευτές πως έχουν καταντήσει η συτζιά του μαύρου (ενδιαφέρουσα παρεμπιπτόντως η ιστορία για το από πού βγήκε η έκφραση) και ο εύκολος στόχος. Μα πώς να μην είναι αφού -με κάποιες εξαιρέσεις- το μόνο που κάνουν, εκτός από το να εκτίθενται με λαϊκιστικές παρεμβάσεις, ανόητες ερωτήσεις και «έντεχνες» προτάσεις νόμου, είναι να πατούν στην ολομέλεια όποιο κουμπάκι τους δώσει εντολή ο αρχηγός τους;