Φόρμα αναζήτησης

Εξαπατημένοι ένθεν και ένθεν

Από την έρευνα κοινής γνώμης που παρουσίασε χθες το βράδυ το ΡΙΚ1, τρία νούμερα εντυπωσιάζουν: 57% των Ελληνοκυπρίων θεωρεί ως σημαντικότερο πρόβλημά του το Κυπριακό, 56% απαντά θετικά στην προοπτική συμβίωσης Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων και 58% εκτιμά ότι τα πράγματα στο νησί (γενικά) ακολουθούν λανθασμένη πορεία. Η εγγύτητα των τριών πλειοψηφικών αριθμών και η συνάφεια των αναφορών τους αν καταγράφουν κάτι, είναι την απόσταση μεταξύ των βιωμάτων των πολιτών και του λόγου που παράγουν οι ηγεσίες τους. Διότι όσο και αν δοξολογούν κόμματα και Ελληνοκύπριοι ηγέτες την Κυπριακή Δημοκρατία για την ασφάλεια που παρέχει στους πολίτες της, άλλο τόσο αποσιωπούν την απροθυμία τους να προστατεύσουν τα δικαιώματα των πολιτών τους. Τέτοια δικαιώματα είναι τα ιδιοκτησιακά, τα οποία όσον αφορά τις κατεχόμενες ε/κ περιουσίες χωρίς συμφωνημένη λύση του Κυπριακού ακολουθούν την πορεία της με κάθε πρόσφορο μέσο αποξένωσης, παγιώνοντας έτσι τη διαμόρφωση δύο εθνικά καθαρών κρατικών οντοτήτων με μια γραμμή στη μέση.

Και ενώ μια σειρά ενεργειών χαμηλής πολιτικής του κυπριακού κράτους προς αυτή την κατεύθυνση δείχνουν (οι συλλήψεις αθλητών ή καθηγητών που φτάνουν στο αεροδρόμιο Λάρνακας με προορισμό τα κατεχόμενα, το περσινό αίτημα της Βουλής προς ημικρατικό οργανισμό να διακόψει συμβόλαια καλλιτεχνών που συμμετέχουν σε εκδηλώσεις στα κατεχόμενα, ακόμα και η άρνηση της κυβέρνησης να παραχωρήσει αποζημίωση απώλειας χρήσης για τους ιδιοκτήτες κατεχόμενης ε/κ περιουσίας) ότι στο παρόν παραμένει ανεξήγητη η απροθυμία του κράτους να συνδράμει στις αιτήσεις που καταθέτουν Ελληνοκύπριοι στην Επιτροπή Ακίνητης Ιδιοκτησίας της Τουρκίας.
Το Κτηματολόγιο, ενώ εκδίδει εκτιμήσεις της αξίας των κατεχόμενων περιουσιών, αρνείται να προσκομίσει μαρτυρία στην Επιτροπή Ακίνητης Ιδιοκτησίας (ΕΑΙ) υπέρ των Ε/Κ αιτητών. Ως εκ τούτου, η ΕΑΙ είναι σε θέση να παραμερίσει την εκτίμηση του κράτους και να λάβει υπόψη μόνο την εκτίμηση των τ/κ «αρχών». Θέμα αναγνώρισης της «ΤΔΒΚ» δεν θα υφίστατο αν λειτουργός του Κτηματολογίου εμφανιζόταν ενώπιον της ΕΑΙ, διότι ως υπέδειξε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η ΕΑΙ είναι τουρκική. Η στάση του Κτηματολογίου τους μόνους που επηρεάζει είναι τους εκτοπισθέντες οι οποίοι δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσουν μεγαλύτερες αποζημιώσεις για τις περιουσίες τους, καταλήγοντας εξαπατημένοι και από την κατοχική Τουρκία και από το νόμιμο κράτος τους.

Σε αυτό το απογοητευτικό περιβάλλον, όπως το εισπράττει 38% των Ε/Κ σύμφωνα με τη δημοσκόπηση του ΡΙΚ, ο Πρόεδρος, που εξελέγη με πρόγραμμα την επίλυση του Κυπριακού βάσει της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, δηλητηριάζει με κάθε δήλωσή του την πορεία προς μια τέτοια λύση.
Και η κριτική σε μια τέτοια πολιτική συμπεριφορά προέρχεται μόνο από το ΑΚΕΛ, το οποίο με τη σειρά του, όσο και αν ομνύεται στην «υπεύθυνη» στάση του, δεν παύει να είναι η πολιτική δύναμη που πέταξε στα σκουπίδια την προ-προηγούμενη ευκαιρία για επίλυση του προβλήματος, 15 χρόνια προηγουμένως.
Και ο ΔΗΣΥ, η άλλη «υπεύθυνη δύναμη», δεν τολμά ούτε καν μία έμμεση διαφωνία με τον Πρόεδρο να διατυπώσει, σπαταλώντας τον λόγο του στο ΓεΣΥ, στο ΡΙΚ και στην πολεοδομική άδεια ενός εργοστασίου. Κάπως έτσι όμως απαξιώνεται η πολιτική. Μένοντας στο κυβερνών κόμμα, η περιφρόνηση των πολιτών καταγράφηκε ήδη χθες κατά την παρουσίαση του οράματος για την Κύπρο του 2030. Ο ΔΗΣΥ προσβλέπει σε μια Κύπρο γεμάτη «καινοτομίες» και «επιχειρηματικότητες» και «ενέργεια», αλλά δεν λέει ούτε μία λέξη για ό,τι πραγματικά ενδιαφέρει τους πολίτες. Αν δηλαδή η Κύπρος το 2030 θα είναι ολόκληρη ή μισή. Και αν είναι μισή, όπως όλα δείχνουν, τι θα γίνει με τα δικαιώματα των Ε/Κ στα κατεχόμενα;