Φόρμα αναζήτησης

Επικοινωνιακά αυτογκόλ και προεδρική ανυποληψία

Η διαχείριση του θέματος με τις αποκαλύψεις της OCCRP από πλευράς της κυβέρνησης ανάδειξε τη σύμφυτη σχέση της διακυβέρνησης Αναστασιάδη με τη συνεχή αναπροσαρμογή επικοινωνιακών παιχνιδιών. Αυτή η μονοδιάστατη κυβερνητική προσέγγιση εκτρέφεται κατά τρόπο οφθαλμοφανή από τη γάγγραινα, όπως εξελίσσεται, της αλαζονείας της εξουσίας η οποία κατοικοεδρεύει μονίμως πλέον στα προεδρικά δώματα. Η επικράτησή της έχει ακυρώσει εντελώς την όποια λογική θα έπρεπε να εμφανίζει η πρακτική κάθε διακυβέρνησης. Στην πραγματικότητα το καθεστώς ενάσκησης της σημερινής κυβερνητικής πολιτικής ή καλύτερα της δράσης και αντίδρασης του Προέδρου και του περιβάλλοντός του αμαυρώνει και ακυρώνει το δικαίωμα ή ακόμη και τη γοητεία του λάθους που μπορεί να κάνει οποιαδήποτε εξουσία στην άσκηση της πολιτικής της.

Ασαφή επιχειρήματα

Αυτό που βιώνει ο νοήμων πολίτης το τελευταίο δεκαπενθήμερο με το κείμενο ενός δημοσιογραφικού οργανισμού που έχει ως βάση των δημοσιευμάτων του έρευνες για το οργανωμένο έγκλημα, τη διαφθορά και το ξέπλυμα βρόμικου χρήματος, είναι πρωτόγνωρο. Αποτελεί ίσως και μια σαφή ένδειξη για το γεγονός ότι σήμερα στο προεδρικό περιβάλλον κυριαρχεί μια ατέρμονη και χωρίς ειρμό αλληλουχία επίπλαστων και ασαφών επιχειρημάτων. Φαινόμενο που αντανακλάται στην αδυναμία των συνεργατών του πρώτα και αργότερα του ίδιου του Προέδρου να αντιμετωπίσουν δημοσιεύματα τα οποία βασίζονται σε γεγονότα και είναι σαφή.

Αντί να επικρατήσει λογική στα προεδρικά δώματα επικρατούν οι άναρθρες κραυγές, είτε αυτές προέρχονται αρχικώς από τους σημερινούς διοικούντες του δικηγορικού γραφείου που φέρει το όνομα του Προέδρου, είτε από τις αντιφατικές ανακοινώσεις του Προεδρικού στις οποίες ακόμη αποφεύγεται να δοθεί απάντηση επί της ουσίας των δημοσιευμάτων. Εκ των γεγονότων, ούτε η άστοχη και βεβιασμένη αντίδραση του δικηγορικού γραφείου ούτε και οι αντιφατικές ανακοινώσεις του εκπροσώπου του Προέδρου είναι σε θέση να αφαιρέσουν από το κάδρο τις ευθύνες ή τις πρακτικές για θέματα που αποτυπώνουν τη δράση του δικηγορικού γραφείου την περίοδο για την οποία κάνει λόγο το δημοσίευμα της OCCRP.

Η πρακτική

Για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια των τελευταίων επτά χρόνων διακυβέρνησης Αναστασιάδη αναφύονται, μέσα σε ελάχιστο μάλιστα χρονικό διάστημα, όλες μαζεμένες οι εγγενείς αδυναμίες των ανθρώπων του Προεδρικού με επικεφαλής τον ίδιο τον Νίκο Αναστασιάδη. Ακούσαμε αυτές τις μέρες για συνωμοσία ορισμένων ΜΜΕ στη Λευκωσία, εκείνων βεβαίως που δεν υπέκυψαν στις εξωθεσμικές «παραινέσεις» για να αγνοήσουν ένα δημοσίευμα που αφορά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και που στηρίζεται μόνο σε στοιχεία που εξ υπαρχής ξεκαθαρίζεται στο δημοσίευμα πως οι όποιες ενέργειες του γραφείου δεν συνεπάγονται παρανομία και ανομία. Ακούσαμε ακόμη αυτές τις μέρες για εγκάθετους δημοσιογράφους, για συνωμοσία της αντιπολίτευσης η οποία ζητούσε από την πρώτη στιγμή να υπάρξει ξεκαθάρισμα από τον Πρόεδρο για να πάρουν τα γεγονότα μια ομαλή πορεία, και της οποίας κατά τον Πρόεδρο «το πάθος της είναι να τον απομακρύνει από την εξουσία» ωσάν αυτό να είναι παράλογο και έγκλημα καθοσιώσεως, μια αντιπολίτευση να φιλοδοξεί την αλλαγή διακυβέρνησης ενός κράτους. Βιώσαμε ακόμη, ΜΜΕ και ορισμένοι δημοσιογράφοι, δημόσιες απειλές για αγωγές από μέρους του δικηγορικού γραφείου που φέρει το όνομα του Προέδρου. Πρωτοφανές φαινόμενο για το περιβάλλον ενός Προέδρου ο οποίος σε όλον τον πρότερο πολιτικό του βίο είχε επιδείξει τις αδιαπραγμάτευτες ευαισθησίες του στην υπεράσπιση του δικαιώματος έκφρασης γνώμης των λειτουργών των Μέσων και ουδέποτε κινήθηκε νομικά σε βάρος οποιουδήποτε για δημοσιεύματα που τον επέκριναν στο παρελθόν, όσο σκληρή και αν ήταν η κριτική που του ασκήθηκε.

Αυτό και μόνο το γεγονός οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα πως ο Νίκος Αναστασιάδης, συνεπικουρούμενος και από κάποιους εκ των συνεργατών του, σταδιακώς έχει απολέσει το χάρισμα-όπλο του, της ανοχής αλλά χάνει σταδιακά και τις αντοχές του να κυβερνήσει αυτόν τον τόπο ορθολογιστικά χωρίς παρωπίδες και κυρίως χωρίς εξάρσεις που τον καθιστούν ανυπόληπτο στα μάτια της κοινωνίας.

Χωρίς ακόλουθους…

Στον συρφετό της προεδρικής μεταλλαγμένης νοοτροπίας, της εμπέδωσης μιας καθεστωτικής αντίληψης του τρόπου ενάσκησης της εξουσίας, της πίεσης που ασκείται στα ΜΜΕ πολλές φορές χωρίς σχεδιασμό αλλά με αυθόρμητες παρεμβάσεις, ο Πρόεδρος δεν έχει συνοδοιπόρους την ηγεσία του Δημοκρατικού Συναγερμού. Ο ΔΗΣΥ όλο αυτό το διάστημα επιχειρεί να μετριάσει με τις δημόσιες τοποθετήσεις του τις εντυπώσεις όσων συζητούνται από τις αποκαλύψεις του διεθνούς δημοσιογραφικού οργανισμού. Κρατά βεβαίως τα προσχήματα αλλά δεν οδηγεί τη συζήτηση στο εσωτερικό μέτωπο στα άκρα. Η ψύχραιμη αντιμετώπιση των εξελίξεων από πλευράς του ΔΗΣΥ είναι η διαπίστωση πως κάθε κύμα ακρότητας για παρόμοιας φύσης ζητήματα γυρίζει μπούμερανγκ και την πληρώνει το κόμμα και μάλιστα με σοβαρό κόστος. Εξάλλου οι εσωτερικές ατζέντες στον κυβερνητικό σχηματισμό κάνουν όλους, ακόμη και ορισμένα μέλη της κυβέρνησης, να είναι διπλά προσεκτικά στη διαμόρφωση των δημόσιων θέσεών τους.