Φόρμα αναζήτησης

Εμείς θέλουμε, εσείς μπορείτε;

Και τώρα περιμένουμε το καλοκαίρι, λένε οι πληροφορίες στα ρεπορτάζ για το Κυπριακό, αυξάνοντας τις ανησυχίες και την απογοήτευση του κόσμου. Και κάπως έτσι παρατείνεται για ποιος ξέρει ακόμα πόσο μια ιστορία που αποτελεί πρώτης τάξης παράδειγμα -παγκόσμιου βεληνεκούς- για το γίνεται όταν συνδυάζονται η απροθυμία των εγχώριων και των ξένων πολιτικών ελίτ, η αποτυχία των διεθνών οργανισμών και η αδιαφορία των πολιτών.

Οι πρώτοι δύο παράγοντες δεν σηκώνουν και πολλή συζήτηση, εκτός αν μας ενδιαφέρει ποιος φταίει περισσότερο: εμείς ή η Τουρκία, ο Ντενκτάς, ο Έρογλου, ο Τάσσος ή ο Νίκαρος, ή μήπως οι ξένοι διπλωμάτες που τόλμησαν να είναι υπερενθουσιώδεις και να θέλουν λύση περισσότερο από εμάς.

Είναι όμως αδιάφοροι οι πολίτες; Άντε, ας πούμε πως δεν πιστεύουμε τα αποτελέσματα της έρευνας της Παγκόσμιας Τράπεζας που δείχνουν πως τον περασμένο Δεκέμβριο, με το Κυπριακό να βρίσκεται σε μια από τις χειρότερές του φάσεις, 66% των Ε/Κ και 72% των Τ/Κ απάντησαν πως θέλουν λύση, 48% των Ε/Κ και 59% των Τ/Κ θα ψήφιζαν «ναι» σε ένα σχέδιο συμφωνημένο από τους ηγέτες, και πως χωρίς τους αναποφάσιστους (17% Ε/Κ, 9% Τ/Κ) τα ποσοστά αλλάζουν σε 64% των Ε/Κ και 66% των Τ/Κ.

Πιστεύουμε όμως τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων που μετέδωσαν την περασμένη εβδομάδα το ΡΙΚ και ο ΑΝΤ1; Στη δημοσκόπηση του ΡΙΚ, το Κυπριακό ήταν το πιο σημαντικό πρόβλημα για το 57% των Ε/Κ, αλλά το 88% πιστεύει πως δεν είμαστε πιο κοντά σε λύση σε σχέση με πέρσι. Στη δημοσκόπηση του ΑΝΤ1, 36% θεωρεί ένα από τα κύρια προβλήματα το Κυπριακό, το 40% θεωρεί πως η κατάσταση στο Κυπριακό είναι χειρότερη σε σχέση με πέρσι και το 30% θεωρεί πως ο επόμενος χρόνος θα είναι χειρότερος.

Στη δημοσκόπηση του ΡΙΚ, το 56% απάντησε πως θα ήταν καλύτερα οι δύο κοινότητες να ζουν μαζί, και το 39% να ζουν χωριστά. Σε σχέση με τον Νοέμβριο, το πρώτο ποσοστό αυξήθηκε κατά 3% και το δεύτερο μειώθηκε κατά 2%.

Υπάρχει νόημα να γίνεται αυτή η συζήτηση. Γιατί αυτό που θέλουν οι ψηφοφόροι δεν το πέτυχαν οι πολιτικοί που εκλέγουν. Οι οποίοι πολιτικοί όχι μόνο έχουν αποτύχει (ίσως αυτή τη φορά οριστικά), αλλά δεν κάνουν την παραμικρή προσπάθεια για αυτοκριτική ή δημιουργική σκέψη.

Δηλαδή, αν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης νιώθει ότι απέτυχε να γωνιάσει την Τουρκία, ας εξηγήσει γιατί. Και ας μας πει πώς θα ανατρέψει την κατάσταση. Αν θεωρεί πως η λύση είναι ανέφικτη, ας το πει ανοιχτά και ας μην πουλά ψέματα στους ψηφοφόρους για τις εκτιμήσεις και τις προθέσεις του. Και αυτό ισχύει για όλα τα κόμματα που άλλα λεν κι άλλα κάνουν στο Κυπριακό, και το μεταχειρίζονται ως ρητορικό εργαλείο και όχι ως πρακτικό ζήτημα άσκησης πολιτικής.