Φόρμα αναζήτησης

Εγκλωβισμένοι στην ε/κ κοινότητα

Οι πιο πρόσφατες προσπάθειες του Δήμου Αμμοχώστου να δηλώσει παρών, θέτοντας εκ νέου επί τάπητος το αίτημα για απόδοση της πόλης στους νόμιμους κατοίκους της, και οι απελπισμένες και θυμωμένες τοποθετήσεις τινών Αμμοχωστιανών αναφορικά με την πολιτική εμπειρία τους των τελευταίων 45 χρόνων δεν θα έχουν κανένα αντίκρισμα αν δεν αμφισβητήσουν την κυρίαρχη ελληνοκυπριακή πολιτική ιδεολογία που επιμένει να μην αναγνωρίζει στην τουρκοκυπριακή κοινότητα δικαίωμα συμμετοχής στην Κύπρο. Οι Ελληνοκύπριοι ερωτοτροπούν για δεκαετίες με τον εκμηδενισμό της τ/κ ταυτότητας με αποκορύφωμα την περίοδο 1963-64, οπότε εκατοντάδες Τουρκοκύπριοι πολίτες δολοφονήθηκαν από Ε/Κ, ως επί το πλείστον αστυνομικούς. Οι περισσότεροι Τ/Κ που έπεσαν θύματα της ε/κ βουλιμίας για κυριαρχία στο νησί δεν πέθαναν σε οδομαχίες μεταξύ παραστρατιωτικών ομάδων, αλλά δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ, άοπλοι και πεταμένοι ακολούθως σε πηγάδια. Οι εκτοπισθέντες πλήρωσαν βαρύ τίμημα από εκείνη τη φασιστική περίοδο, που κορυφώθηκε δέκα χρόνια μετά, με το πραξικόπημα. Σε αντίθεση με τις ΑΚΕΛικές διδαχές, ο φασιστικός χαρακτήρας της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν εξαντλείται στην κατάλυσή της από τους πραξικοπηματίες, αλλά εντοπίζεται στον πυρήνα της, στους ιδρυτές της και στους αγωνιστές της ΕΟΚΑ που δεν εισχώρησαν σε καμία ΕΟΚΑ Β’, αλλά πίστευαν το 1963-64 ότι συνέχιζαν τον αντιαποικιακό αγώνα τους από εκεί που έμεινε το 1959, αυτή τη φορά σκοτώνοντας συμπατριώτες τους.
Η ίδια ιδεολογία εκμηδενισμού της τ/κ κοινότητας (τουλάχιστον σε όσο νησί έχει απομείνει στους Ε/Κ) καθόρισε και τη στάση του Σπύρου Κυπριανού το 1978, όταν δεν δέχθηκε να προσέλθει σε συνομιλίες υπό την πίεση των επικεφαλής του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Λεμεσού, οι οποίοι δεν ήθελαν νόμιμο ανταγωνισμό από μια Αμμόχωστο που θα επαναλειτουργούσε. Τηρουμένων των αναλογιών, τα ίδια συμφέροντα πολλαπλασιαζόμενα αντιστάθηκαν στην ίδια προοπτική το 2004, και τα ίδια συμφέροντα ανακουφίστηκαν βλέποντας τον Νίκο Αναστασιάδη να τίθεται επικεφαλής τους το 2016.
Το ερώτημα πλέον, 45 χρόνια μετά, είναι τι κάνουν όσοι πρόσφυγες (ως επί το πλείστον Αμμοχωστιανοί και Μορφίτες) ζουν και αναπνέουν με την ελπίδα να επιστρέψουν στις πόλεις τους.
Μία ακόμα διαμαρτυρία στο ε/κ κράτος, η πλειοψηφία των πολιτών του οποίου (της πλειοψηφίας των προσφύγων περιλαμβανομένης) έχει συμβιβαστεί με τη διχοτόμηση, δεν θα έχει αποτέλεσμα.
Η απάντηση (αργά ή γρήγορα) δεν μπορεί παρά να εντοπιστεί στην εγκατάλειψη του κράτους από όσους αισθάνονται ότι το κράτος αυτό και οι συμπολίτες τους τους έχουν πολλαπλώς προδώσει, φορτώνοντάς τους τα βάρη ενός πολέμου, από τον οποίο, όπως προκύπτει μέχρι σήμερα, χαμένη είναι μόνο μια μερίδα των εκτοπισθέντων. Αυτοί που είχαν περιουσίες εκατομμυρίων και έλαβαν 2.000 λίρες στεγαστική βοήθεια στις αρχές της δεκαετίας του 1980 και έξω από την πόρτα.
Άπατρις δεν μπορεί να είναι κανείς, ακόμα και αν το θελήσει. Είμαστε όλοι Κύπριοι. Τα δικαιώματα κάποιων εξ ημών όμως, όπως κυλά η Ιστορία, μπορούν να αναγνωριστούν μόνο από τους «παράνομους» Τ/Κ.
Μια πόλη που θα κατοικείται από Ε/Κ υπό τ/κ διοίκηση, όσο εξωφρενικό και αν ακούγεται σήμερα, είναι η πιο πιθανή επιλογή ενώπιον των εκτοπισθέντων, όπως αποδεικνύει η υπόθεση Σκουρίδη. Φτάνει οι Αμμοχωστιανοί να το αντιληφθούν και να το τολμήσουν. Υπό τα υφιστάμενα δεδομένα, ένας τέτοιος στόχος δεν θα ήταν απλώς εύλογος και δικαιολογημένος, αλλά και το καλύτερο προζύμι για την επικράτηση της ειρήνης.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.