Φόρμα αναζήτησης

Δυσβάσταχτο το κόστος της κακής φήμης

Η όλη ιστορία με τα διάφορα διαβατήρια άφησε τη χώρα εκτεθειμένη και αυτό συνεπάγεται κόστος. Στο καπάκι, ήρθε και η ταινία «The Laundromat» στο Netflix που «μας έδωκε» μαζί με τον Παναμά, τις Σεϋχέλλες και άλλα όμορφα αλλά άγονα μέρη. Λίγο πολύ, η ταινία λέει πως και εδώ φυτρώνουν μόνο εταιρείες φαντάσματα. Και όλα αυτά τα «ωραία», λίγο πριν δοθεί στη δημοσιότητα η αξιολόγηση της Moneyval, της μόνιμης επιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης που ασχολείται με τα μέτρα που λαμβάνονται κατά του ξεπλύματος χρήματος. Καλή μας τύχη.

Την τύχη βέβαια θα τη χρειαστούν περισσότερο από όλους οι επιχειρηματίες του χρηματοοικονομικού τομέα. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που προσπαθούν να καταστήσουν τη χώρα ένα πραγματικό κέντρο επιχειρηματικής δραστηριότητας. Ναι, υπάρχουν και αυτοί. Πραγματικοί επιχειρηματίες και όχι «φαντάσματα» που θα κληθούν να πληρώσουν το κόστος από το κακό όνομα που έχει η Κύπρος. Κόσμος που βλέπει τους συνεργάτες του στο εξωτερικό να του γυρίζουν την πλάτη και τους πελάτες να μετρούν τα δάχτυλά τους μετά από χειραψία. Κύριοι, έχουμε πρόβλημα.

Συνδέσαμε το όνομα της χώρας με απατεωνιές, πειρατείες και ξέπλυμα βρόμικου χρήματος. Το κόστος διαχείρισής του μπορεί να αποδειχθεί δυσβάσταχτο. Θα πρέπει να υπάρξει αμέσως διαχείριση της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί με ψυχραιμία, στοχευμένα μέτρα και σωστή επικοινωνία. Η θύελλα στην οποία έχουμε βρεθεί μας ξεπερνά. Δεν είμαστε ούτε το Λονδίνο ούτε το Ντέλαγουερ των ΗΠΑ. Δεν είμαστε ούτε καν Λουξεμβούργο και ας κάπως έτσι θέλουμε να φανταζόμαστε τον εαυτό μας, μετά την ένταξή μας στην ΕΕ.

Απομείναμε μισό νησί, σοβαρά εκτεθειμένο στους εκβιασμούς της Τουρκίας, τοποθετημένο σε μία από τις πιο κακόφημες περιοχές του πλανήτη, τη Μέση Ανατολή. Το ευρωπαϊκό μας διαβατήριο παραείναι πολύτιμο για να το ξεφτιλίζουμε. Δεν μπορούμε να το καταχρώμαστε και να βγάζουμε γλώσσα σε υποδείξεις. Να λέμε αυτά που λέμε μεταξύ μας και στις Βρυξέλλες και αλλού. Πρέπει να έχουμε αίσθηση του μεγέθους μας και της θέσης μας τόσο στην ΕΕ, όσο και στον πλανήτη. Να ξέρουμε τις πραγματικότητές μας δηλαδή.

Στρατηγική

Είναι θέμα στρατηγικής και πολιτικής να ξέρουμε τι είδους χρηματοοικονομικό κέντρο μπορούμε και θέλουμε να είμαστε. Τι δουλειές θέλουμε και με ποιους θέλουμε και μπορούμε να κάνουμε. Δεν γίνεται να χτυπούμε στα τυφλά. Οι τράπεζες να μην δέχονται πλέον ούτε τις νόμιμες καταθέσεις, να διώχνουν σοβαρούς πελάτες και να παγώνουν λογαριασμούς πραγματικών εταιρειών και την ίδια ώρα η χώρα να ξεφτιλίζεται διεθνώς για μια χούφτα ευρώ.

Θα τα βρει μπροστά του ο επόμενος υπουργός Οικονομικών όλα αυτά. Μαζί με τους βελτιωμένους δείκτες, την ανάκαμψη και το πλεόνασμα, θα πάρει και την καυτή πατάτα της κακής φήμης. Ενδεχομένως και μιας προβληματικής αξιολόγησης από τη Moneyval. Θέλω πραγματικά να δω πώς θα κάνουμε σοβαρές δουλειές και πώς θα βρούμε σοβαρές επενδύσεις μετά από αυτό. Ακόμη και χωρίς Brexit, ύφεση της παγκόσμιας οικονομίας και εμπορικούς πολέμους, το γκριζάρισμα της οικονομίας μας θα μας στοιχίσει.

Θα πρέπει ο επόμενος υπουργός Οικονομικών να έχει το θάρρος να θέσει το θέμα ωμά και ξεκάθαρα, τόσο στον πολιτικό, όσο και στον επιχειρηματικό κόσμο της Κύπρου. Θα πρέπει στο υπουργείο να ξεκινήσουν από τώρα να σκέφτονται πώς θα χειριστούν το θέμα διεθνώς. Να γίνει παραδεκτό τουλάχιστο πως η εμπιστοσύνη και η αξιοπιστία προς τη χώρα έχουν κλονιστεί και να σταματήσουν να λένε πως μας αδικούν.

Για καιρό χρησιμοποιούσαμε τη δικαιολογία για τις πρακτικές του παρελθόντος, και το αφήγημα πως το αφήσαμε πίσω μετά την κρίση. Κράτησε όσο κράτησε αυτό. Το νέο μας αφήγημα θα πρέπει να συνάδει με την επικαιρότητα όπως αυτή διαμορφώνεται μέσα και από τις πράξεις μας. Ας μην πυροβολούμε το πόδι μας περιμένοντας πως κάποιος εκεί έξω θα μας λυπηθεί. Δεν είναι αίμα που θέλουν να δουν. Στοιχειώδης σοβαρότητα είναι το ζητούμενο στη δική μας περίπτωση.