Φόρμα αναζήτησης

ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ ποντάρουν σε λάθος άλογο;

Μετά από τρεις μήνες απραξία δεν υπάρχει επιχείρηση στην Κύπρο που να μην χρειάζεται ρευστό για να επανεκκινήσει. Γιατί, ωστόσο, δεν πέρασε η πρόταση για παροχή κρατικών εγγυήσεων; Ορθά η κυβέρνηση και ο υπουργός Οικονομικών εξήγγειλαν και οδήγησαν ενώπιον της Βουλής αυτό το πρωτόγνωρο για τα κυπριακά δεδομένα πρόγραμμα στήριξης επιχειρήσεων μέσω κρατικών εγγυήσεων ύψους αρχικά 2 δισ. ευρώ. Επρόκειτο για ένα οικονομικό πρόγραμμα παροχής εύκολου και γρήγορου χρήματος σε επιχειρήσεις για να μπορέσουν υπό καθεστώς επαρκούς ρευστότητας να επανακάμψουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα από τη νάρκη της τρίμηνης αναστολής εργασιών. Χαριτολογώντας μάλιστα κάποιοι οικονομολόγοι και αναλυτές περιέγραφαν την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης (σε συνδυασμό με τα μέτρα στήριξης μισθών που εξήγγειλε το Υπουργείο Εργασίας) ως στροφή του Νίκου Αναστασιάδη και της κυβέρνησής του προς τον Σοσιαλισμό, στερώντας με αυτόν τον τρόπο κάθε δυνατότητα αντιπολίτευσης ακόμα και από το ΑΚΕΛ. Η αποδοχή αυτών των μέτρων εξάλλου διαφάνηκε μέσα από τις συνεχείς δημοσκοπήσεις των τελευταίων ημερών, με τη δημοφιλία των υπουργών Οικονομικών και Εργασίας να φτάνει το 80%.

Η απόσυρση

Γιατί το σχέδιο αυτό της κυβέρνησης δεν πέρασε από τη Βουλή; Ως πρώτη δικαιολογία χρησιμοποιείται το ΔΗΚΟ, το οποίο διαβουλεύτηκε απευθείας με την κυβέρνηση. Ο υπουργός Οικονομικών αποδέχθηκε 15 τροποποιήσεις του Νικόλα Παπαδόπουλου, μεταξύ των οποίων μείωση του αρχικού ποσού εγγυήσεων από 2 δις. σε 1,5 δις., μείωση των εγγυήσεων για δανεισμό σε μεγάλες εταιρείες με άνω των 250 ατόμων, με ταυτόχρονη μείωση και του ύψους δανεισμού από 2 ετήσια μισθολόγια (γύρω στα 12 εκατ.) αυτών των εταιρειών σε ένα (6 εκατ.). Το θέμα για το ΔΗΚΟ κόλλησε στην παρουσία και τον έλεγχο εκ των προτέρων κάθε συναλλαγής του κράτους από τον γενικό ελεγκτή Οδυσσέα Μιχαηλίδη. Τουλάχιστον πέντε βουλευτές του ΔΗΚΟ, με επικεφαλής τον Ζαχαρία Κουλία, δήλωσαν ότι δεν επρόκειτο να ψηφίσουν το νομοσχέδιο στη Βουλή χωρίς το δικαίωμα του Οδυσσέα να ελέγχει εκ των προτέρων το κράτος για τις παρεχόμενες εγγυήσεις. Με αυτήν τη θέση συμπορεύτηκε τελικά και ο Νικόλας, δείχνοντας ότι δεν μπορεί να ελέγξει το κόμμα του.

Στην πραγματικότητα επρόκειτο για έναν παραλογισμό. Το κράτος δίνει τις εγγυήσεις αλλά το ποιος θα πάρει δάνειο αυτό είναι απόφαση της κάθε τράπεζας, η οποία έχει τα δικά της κριτήρια. Με λίγα λόγια, ο γενικός ελεγκτής θα αποφάσιζε σε ποιους θα έδινε η τράπεζα δάνεια με κρατικές εγγυήσεις; Υποκαθιστώντας με αυτόν τον τρόπο και την κυβέρνηση αλλά και τις τράπεζες! Ο κ. Κουλίας και η ομάδα των πέντε βουλευτών του ΔΗΚΟ αποφάσισαν ότι ο γενικός ελεγκτής θα λειτουργεί ως ο απόλυτος άρχων της χώρας και δη της οικονομίας, γιατί όπως λέχθηκε στον γράφοντα «αν δεν είναι ο Οδυσσέας τουλάχιστον να κατσιαρίζει, αυτοί θα φάνε τα λεφτά μαζί με τους γνωστούς μεγαλοκαρχαρίες φίλους τους». Είναι σωστό ότι ο κ. Οδυσσέας Μιχαηλίδης γενικά «κατσιαρίζει» αλλά μόνο για κάποιους μικρούς και ευάλωτους πολιτικά απατεώνες. Από τη στιγμή που διορίστηκε δεν τον είδαμε να τα βάζει με κανέναν μεγαλοκαρχαρία.

Το ΑΚΕΛ

Το κόμμα της Αριστεράς δεν είχε πρόβλημα με τις κρατικές εγγυήσεις ούτε επέμενε ιδιαίτερα με την εμπλοκή του γενικού ελεγκτή. Περισσότερο ήθελε διασύνδεση της παροχής ρευστότητας με το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να διασφαλίσει ότι τα χρήματα με μετρήσιμα κριτήρια θα πήγαιναν για τις ανάγκες των εργαζομένων και όχι γενικώς στα ταμεία μιας επιχείρησης. Η μόνη αδυναμία αυτής της πρότασης είναι ότι (σε συνδυασμό και με το πρόγραμμα στήριξης μισθών) μετέτρεπε το κράτος σε τραπεζίτη και το Υπουργείο Εργασίας στη μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας. Εμμέσως πλην σαφώς το ΑΚΕΛ ζητούσε ανασύσταση του Συνεργατισμού με κρατικές εγγυήσεις, χωρίς ωστόσο να μπορεί να απαντήσει στο πού θα βρει τα κεφάλαια. Από την άλλη, βέβαια, και χωρίς συμφωνία του ΔΗΚΟ πόσο μακριά από την πρόταση αυτή του ΑΚΕΛ θα κινηθεί η κυβέρνηση με βάση το νέο σχέδιο που έχει ξεκινήσει να ετοιμάζει, αφού πρόκειται για ένα σχέδιο βασικά κρατικών επιδοτήσεων το οποίο αν δεν υπερβαίνει τον προϋπολογισμό δεν χρειάζεται καν να περάσει από τη Βουλή; Πολλοί λοιπόν είναι αυτοί που πιστεύουν ότι αν ο Αβέρωφ Νεοφύτου αντί να επιλέξει ως συνομιλητή του τον Νικόλα Παπαδόπουλο επέλεγε τον Άντρο Κυπριανού, τα πράγματα θα ήταν ίσως καλύτερα. Όχι βεβαίως με εμπλοκή των τραπεζών αλλά μέσω γρήγορων και άμεσων κυβερνητικών επιδοτήσεων. Από τον Άντρο Κυπριανού και το ΑΚΕΛ ωστόσο δεν μπορεί να προσβλέπει σε τίποτα περισσότερο από μια πρόσκαιρη και υπό όρους συμπόρευση.

Οι πολιτικές

Πίσω από τις επιλογές Αβέρωφ, να επενδύσει στο ΔΗΚΟ του Νικόλα, είναι ηλίου φαεινότερο ότι δεν κρύβεται μόνο η έγνοια του για τις επιχειρήσεις αλλά ένας μακροπρόθεσμος εκλογικός σχεδιασμός που φθάνει έως και τις προεδρικές εκλογές.

 

  • Σε πρώτο στάδιο ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ ή Αβέρωφ και Νικόλας συνεργάζονται για να σώσουν την οικονομία (αυτή η συνεννόηση χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον και στο παρελθόν). Τα δύο αυτά κόμματα πάνε στις βουλευτικές με ισχυρό πολιτικό και οικονομικό αφήγημα και βγαίνουν ενισχυμένα. Ο Νικόλας Παπαδόπουλος εκλέγεται πρόεδρος της Βουλής.

 

  • Σε δεύτερο στάδιο ο Αβέρωφ πάει σε προεδρικές το 2023 θεωρώντας ότι μπορεί να πείσει τον Νικόλα να τον στηρίξει από τον πρώτο γύρο των εκλογών. Αν έχει τον Νικόλα στο πλευρό του κανένας δελφίνος εντός ΔΗΣΥ δεν θα μπορέσει να τον αμφισβητήσει. Σε διαφορετική περίπτωση, αν δηλαδή κατέβει μόνος και αναμένει συμμαχίες στον δεύτερο γύρο, ίσως κριθεί ότι το κόμμα διαθέτει καλύτερες περιπτώσεις υποψηφίων για δύο γύρους προεδρικών.

 Ο αδύναμος κρίκος

Κάποιοι στο ΑΚΕΛ θεωρούν θετική εξέλιξη τη διαφωνία του ΔΗΚΟ γιατί με αυτόν τον τρόπο αποτρέπεται μια συμπόρευση ΔΗΣΥ με το κόμμα του Νικόλα. Το κόμμα αυτό βέβαια με τη στάση του έχασε μια ακόμα μεγάλη ευκαιρία να αποδείξει ότι έχει απομακρυνθεί από τις εμμονές και αγκυλώσεις που είχε στο παρελθόν για τη διαχείριση της οικονομίας. Σε κάποιον βαθμό και το επιτελείο Νικόλα βλέπει ότι το πολιτικό παιχνίδι με το ΑΚΕΛ μπορεί να τον ευνοήσει, ακόμα και σε σενάριο προεδρικών εκλογών. Το ερώτημα βεβαίως που πρέπει να απαντηθεί είναι αν το ΔΗΚΟ στις βουλευτικές εκλογές του 2021 θα μπορέσει να διατηρήσει τον ρυθμιστικό του ρόλο, τουτέστιν ποσοστό που να ξεπερνά το 12%. Αυτήν τη στιγμή όλα συνηγορούν στο περί του αντιθέτου και όλα δείχνουν ότι τα δύο μεγάλα κόμματα ίσως ποντάρουν σε λάθος άλογο. Το κόμμα είναι σήμερα μοιρασμένο στα δύο, με τέσσερις τουλάχιστον βουλευτές να βρίσκονται υπ’ ατμόν. Το Κίνημα Αλληλεγγύη που ενίσχυσε τα ποσοστά του ΔΗΚΟ στις ευρωεκλογές σίγουρα κατέρχεται αυτόνομα στις βουλευτικές, ο υπόλοιπος ενδιάμεσος έχει εξαφανιστεί, το ΕΛΑΜ φαίνεται να συγκρατεί τα ποσοστά του και επιπλέον η ΔΗΠΑ του Μάριου Καρογιάν προκαλεί στο ΔΗΚΟ ακατάσχετη αιμορραγία. Το μεγαλύτερο πρόβλημα ωστόσο του ΔΗΚΟ είναι οι παθογένειές του. Όταν σε αυτό το κόμμα ακόμα κάνουν κουμάντο λαϊκιστές όπως οι Κουλίας, Μυλωνάς, Ορφανίδης και Πιττοκοπίτης, οι οποίοι δείχνουν ότι μπορούν να ρυμουλκούν τον Νικόλα Παπαδόπουλο, δεν μπορεί να έχει μέλλον.

Με λίγα λόγια, η τακτική του Αβέρωφ Νεοφύτου να αγκυλωθεί στο ΔΗΚΟ για να περάσει τα νομοσχέδια στήριξης της οικονομίας μπορεί να αποδειχθεί εντελώς λανθασμένη και χωρίς μεσοπρόθεσμο πολιτικό βάθος. Η τακτική αυτή μπορεί ακόμα να πλήξει ανεπανόρθωτα την κυπριακή οικονομία. Είναι δε κρίμα αν συμβεί κάτι τέτοιο γιατί ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ πέτυχε το ακατόρθωτο, πειθαναγκάζοντας τις τράπεζες να αποδεχτούν το κυβερνητικό σχέδιο, εκβιάζοντας τες ακόμα και δημόσια, αλλά απέτυχε στην υλοποίηση του εφικτού που ήταν να πείσει το ΔΗΚΟ. Τέλος, το ΑΚΕΛ αν στηρίζεται σε μια λογική συμπόρευσης με το ΔΗΚΟ ίσως μετά τον Μάιο του 2021 διαπιστώσει ότι του λείπουν πολλά κουκιά.

Εν κατακλείδι, οι τακτικισμοί όλων των κομμάτων κατέδειξαν ότι η συναίνεση για την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος είναι ακόμα ζητούμενο. Με τέτοιους πολιτικαντισμούς η χώρα αυτή δεν μπορεί να πάει μπροστά.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.