Φόρμα αναζήτησης

Χωρίς κανόνες το χάος…

Σάλο προκάλεσε η ενσωμάτωση νέων απαγορεύσεων (;) στους κανονισμούς λειτουργίας των σχολείων. Από τη φετινή σχολική χρονιά μπαίνει -λένε τα χαρτιά- τέλος στα σκουλαρίκια, το μούσι και τα γένια για τα αγόρια. Τα δε κορίτσια απαγορεύεται να παρουσιάζονται στο σχολείο με μακριά βαμμένα νύχια, ψεύτικες βλεφαρίδες, έντονα βαμμένα μαλλιά και μακιγιαρισμένο πρόσωπο. Παραμένει, επίσης, ως στολή το τζιν στο λύκειο. Δεν πρέπει, ωστόσο, να είναι ξεθωριασμένο, σκισμένο, πολύ στενό και… χαμηλόμεσο! Το οργανωμένο κίνημα των μαθητών έχει ήδη προειδοποιήσει με δυναμικά μέτρα την ίδια ώρα που οι γνώμες των εκπαιδευτικών και των γονέων διίστανται. Κάποιοι υποστηρίζουν πως πρέπει να υπάρχουν κανόνες στα σχολεία οι οποίοι θα πρέπει να τηρούνται κατά γράμμα και κάποιοι άλλοι κάνουν λόγο για «σχολεία – μοναστήρια» με οπισθοδρομικές προσεγγίσεις, ακόμη και για κονσερβατισμό. Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Εν έτει 2019 δεν μπορεί το σχολείο, ο καθηγητής, ο δάσκαλος να προάγει και να επιβάλλει τη συντηρητικούρα του παρελθόντος που αποδεδειγμένα, μάλιστα, δεν επέφερε κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα στους στόχους που πρέπει να έχει ένα δημοκρατικό σχολείο. Χωρίς, όμως, κανόνες δεν μπορεί να λειτουργήσει μια κοινωνία. Χωρίς όρια επικρατεί το χάος και η αναρχία. Το πιθανότερο οι νέες αποφάσεις να μην εφαρμοστούν ή να εφαρμοστούν μερικώς. Ο καθηγητής άλλωστε δεν θα θέλει να μαλώνει με τους μαθητές τους για το αν τα μαλλιά τους είναι κάτω από το αυτί ή πάνω από αυτό. Εάν τα νύχια της τάδε μαθήτριας τους είναι τόσο μεγάλα που τη δυσκολεύουν ακόμη και στο γράψιμο. Ή εάν οι βλεφαρίδες της φτάνουν μέχρι και τα φρύδια…

Η αλήθεια πρέπει να λέγεται ωμά και σταράτα. Το σχολείο αποτελεί μια μικρογραφία της κοινωνίας μας, είναι από μόνο του μια μικρή κοινότητα με τους δικούς της κανόνες. Αυτοί, λοιπόν, οι κανόνες, εάν δεν ξεφεύγουν από το πλαίσιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, θα πρέπει να εφαρμόζονται και να τηρούνται. Το κάθε παιδί θα πρέπει να νιώθει ευτυχισμένο με τον εαυτό του, τον πραγματικό του εαυτό, όμως. Το «ψεύτικο» γενικά δεικνύει άλλα βαθύτερα ψυχολογικά ζητήματα στα οποία θα πρέπει να δώσει βάση πρώτιστα η οικογένεια και μετά το σχολείο. Ένα κοριτσάκι 15 ετών δεν χρειάζεται ούτε το ψεύτικο νύχι ούτε την ψεύτικη βλεφαρίδα. Χρειάζεται να αγαπά τον εαυτό του για αυτό που είναι. Και είναι πολλά, αρκεί κάποιος να του το πει (ξανά και ξανά),αρκεί να το πιστέψει. Και το αγόρι δεν χρειάζεται να παρουσιάζεται στο σχολείο με το σκισμένο του τζιν που κάλλιστα μπορεί να το φορέσει τα απογεύματα, τα Σαββατοκύριακα. Δεν τον κάνει πιο μάγκα η τρύπα στο τζιν. Μάγκα τον κάνει ο χαρακτήρας και η προσωπικότητά του. Η αυθεντικότητά του.