Φόρμα αναζήτησης

Χειρουργεία χωρίς αναισθησιολόγους

Της Έμυς Δρουσιότου – Κασουλίδου 

Είμαι από τους αρχαιότερους ιατρούς αναισθησιολόγους που είδα την εξέλιξη της ενδονοσοκομειακής ιατρικής στην Κύπρο σε επίπεδα ισάξια προηγμένων χωρών.

Τώρα με την πρώτη φάση του ΓεΣΥ χάρηκα πολύ που όλοι μπορούν

  • Να επιλέγουν τον ιατρό τους εντός ή εκτός νοσοκομείου,
  • Να τους παραπέμπει εύκολα στους ειδικούς και
  • Να τους συνταγογραφούν τα φάρμακά τους δωρεάν ή με μικρό κόστος.

Χάρηκα επίσης που πολλοί συνάδελφοι παθολόγοι απέκτησαν ξαφνικά πολλούς ασθενείς και πολλά εισοδήματα, χωρίς ιδιαίτερο κόπο ή έξοδα.

Τώρα ήρθε η δεύτερη φάση του ΓεΣΥ. Ετοίμασα τα χαρτιά μου για να τα καταθέσω στον ΟΑΥ, αλλά δεν είδα τίποτα να αναφέρεται στους ιατρούς αναισθησιολόγους.

Είναι 17 Ιουνίου, 2020 και ακόμα περιμένω.

Κατάλαβα ότι ο ΟΑΥ έχει κανονίσει χειρουργεία χωρίς αναισθησιολόγους. Δεν θεώρησαν ορθό να κάνουν καμία συμφωνία μαζί μας πριν την έναρξη της δεύτερης φάσης του ΓεΣΥ.

Προς το παρόν κάνουν συνέχεια συμφωνίες με τον κυβερνητικό τομέα, που έχει τις συντεχνίες πίσω του για να εξισώσουν κυβερνητικές και ιδιωτικές αμοιβές, παρόλα τα έξοδα που έχει ο ιδιωτικός τομέας.

Η αλήθεια είναι ότι όταν ένας γιατρός έρχεται από σπουδές έχει δύο επιλογές:

  1. Να διοριστεί στην ασφάλεια του μισθού του κυβερνητικού τομέα, χωρίς κανένα έξοδο, στην ανωνυμία μεν αλλά στην ασφάλεια δε της θέσης του, που δεν τρίζει ποσώς ούτε στο όποιο ιατρικό λάθος, ούτε στην όποια απαράδεκτη συμπεριφορά προς ασθενείς. Εργάζεται μισή ημέρα, έχει διακοπές και άδειες ασθενείας, σύνταξη και ιδίως τις συντεχνίες να παλεύουν για αυτόν καλή ώρα τώρα με τον ΟΚΥπΥ.
  2. Η άλλη επιλογή είναι να νοιώθει σίγουρος για τον εαυτό του, να μείνεις ως ιδιώτης και να επιβαρυνθεί τα έξοδα ιατρείου ή μετοχών σε ιδιωτικό νοσηλευτήριο, γραμματέα, ηλεκτρονικού υπολογιστή και ιατρικών εργαλείων που χρειάζεται κα που πρέπει να ανανεώνει συνεχώς.

Όταν ήρθα στην Κύπρο από τις σπουδές μου το 1982 όλοι είχαν μικρές κλινικές δικές τους, με όλα τα έξοδα και προσωπικό υπό την δική τους μισθοδοσία.

Οι αναισθησιολόγοι, που τότε ήμασταν στην κυριολεξία «τρεις και ο κούκος» καλύπταμε όλη την Λευκωσία. Είχαμε μεν τις τιμές μας καθορισμένες αλλά πολλοί συνάδελφοι χειρούργοι μετά δυσκολίας έβαζαν το χέρι στην τσέπη να μας πληρώσουν, γιατί είτε δεν τους έβγαιναν τα έξοδα είτε δεν τους πλήρωνε αρκετά ο ασθενής.

Ευτυχώς πέρασαν εκείνες οι εποχές, έγιναν οι πολυκλινικές με τα λογιστήρια τους που μας πληρώνουν τις καθορισμένες μας τιμές, πάντα με αποδείξεις, μιας και εμείς είμαστε οι μόνοι ιατροί που δεν πληρωνόμαστε από τον ασθενή απευθείας, άρα δεν υπάρχει ενδεχόμενο απόκρυψης των πραγματικών εισπράξεων μας.

Με τα χρόνια γίναμε πολλοί ευτυχώς και έτσι με «πολλές μάχες» παλέψαμε μαζί για τις τιμές μας, με τις πρωτοεμφανισθείσες ασφαλιστικές εταιρείες.

Το 2008 καθορίσαμε τιμές:

  • Για κάθε επέμβαση,
  • Για διπλές επεμβάσεις και
  • Για απλές ή πολύπλοκες επεμβάσεις που διαρκούν ώρες (Συμφωνήθηκαν τιμές ανά ώρα)

Υπενθυμίζω ότι και η τελευταία οικιακή βοηθός όταν εργάζεται υπερωριακά πληρώνεται τουλάχιστον 5 ευρώ την ώρα.

Οι τιμές του 2008 επικαιροποιήθηκαν το 2015, ωστόσο λόγω κρίσης στην πράξη δεν υλοποιήθηκαν.  Παρόλο που οι ασφαλιστικές εταιρείες αύξησαν πολλές φορές τα ασφάλιστρά τους προς τους πελάτες τους, όπως γνωρίζω από ιδίαν πείρα.

Ερχόμαστε τον πολυπόθητο ΟΑΥ ο οποίος σύναψε συμφωνίες με όλες τις ειδικότητες ιατρών πλην των αναισθησιολόγων. Μας ζητήθηκε μόνο:

  • Να μειώσουμε τις τιμές του 2008 κατά 15% και ακόμα 6% λόγω κορωνοϊού.
  • Να μην υπάρχει επιπρόσθετη αμοιβή όσες ώρες και να διαρκέσει μια επέμβαση,
  • Να μην πληρωνόμαστε ξεχωριστά αλλά να επιστρέψουμε στην εποχή του 1980 που περιμέναμε την αυτονόητη αμοιβή μας από τον χειρούργο ή το νοσηλευτήριο, την οποία μετά δυσκολίας λαμβάναμε.

Είμαστε οι αφανείς ήρωες, το ρόλο των οποίων κανείς δεν ξέρει στην επέμβαση, πόσο εξαρτάται η ζωή των ασθενών από εμάς και φυσικά αυτό φαίνεται το αγνοούν πλήρως Υπουργός Υγείας και ΟΑΥ.

Γι αυτό τον λόγο σκέφτομαι σοβαρά να μην εργαστώ σε αυτό το σύστημα υπό αυτές τις συνθήκες και να ξαναζήσω τον τρόπο αμοιβής της δεκαετίας του 1980.

Πραγματικά, η δεύτερη φάση του ΓεΣΥ είναι απαράδεκτη. Για ποια ισότητα  μιλούν όταν οι αμοιβές για ίδιες επεμβάσεις αλλάζουν ανά νοσηλευτήριο λόγω του μεγέθους του;

Όταν ο ΟΑΥ χαίρεται μεν και ανακοινώνει  αριθμούς  εγγεγραμμένων ιατρών και δεν τους προειδοποίησε ή δεν ενδιαφέρθηκε τι θα απογίνουν αυτοί οι «χαρούμενο» ιατροί αφού το ΓεΣΥ τους απαγορεύει να χειρουργούν στο νοσηλευτήριο στο οποίο εργάζονταν για χρόνια εφόσον αυτό δεν έχει εισαχθεί στο ΓεΣΥ ενώ τα υπόλοιπα είναι υπερφορτωμένα για να τους δεχτούν.

Ποια είναι τότε η ελευθερία επιλογής ιατρού και νοσηλευτηρίου με αυτό το μπάχαλο;

Δεν μπορεί ένα νοσηλευτήριο που στοίχισε σε ιδιώτες εκατομμύρια να είναι σε ίση μοίρα με το νοσοκομείο και να απαιτείται όπως μπει στο ΓεΣΥ.

Σπούδασα 14 χρόνια στη Γαλλία, στη χώρα της Δημοκρατίας και όλα τα νοσηλευτήρια είχαν και τμήματα ιδιωτικής ιατρικής, κάτι που συμβαίνει σε όλη την Ευρώπη και την Ελλάδα.

Είναι δικαίωμα κάθε πολίτη της Δημοκρατίας να μπορεί χρησιμοποιεί τα χρήματά του όπως θέλει για την υγεία του, για να μην περιμένει, για να τύχει καλύτερης προσοχής και να μην καταλήξει σε ένα σύστημα που μπορεί στο τέλος να καταντήσει χαώδες. Να έχει το γιατρό του, είτε αυτός συμβλήθηκε ή όχι με το ΓεΣΥ και να μπορεί αυτός να τον εισάγει στο νοσηλευτήριο της επιλογής του είτε αυτό μπήκε ή όχι στο ΓεΣΥ. Να δικαιούται ως πολίτης της Δημοκρατίας να πληρώσει ή αυτός  ή η ασφάλεια του, όπως γίνεται σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Όσο για τους συνάδελφους αναισθησιολόγους, αν δεν πάρουν τα αυτονόητα, αν ο ΟΑΥ συνεχίσει να αδιαφορεί για την ύπαρξη και τα αιτήματά μας, δεν έχουν παρά να κάνουν πλήρη αποχή από τα χειρουργεία του ΓεΣΥ μιας και αυτό επέλεξαν οι υπεύθυνοι των διαπραγματεύσεων, δηλαδή χειρουργεία χωρίς αναισθησιολόγους.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.