Φόρμα αναζήτησης

Χαλάλι σου η Κύπρος!

Με ρωτούν: «Τι μήνυμα πήρες από αυτό το εκλογικό αποτέλεσμα;» Να σας πω. Το μήνυμα που μου έστειλε ο λαός είναι το εξής: «Δεν θέλουμε καβγάδες και τέτοια εμείς στην Κύπρο. Δεν θέλουμε να συγκρουστούμε με την Τουρκία. Θέλουμε να ζούμε φιλικά. Γι’ αυτό, μην ασχολείσαι και πολύ. Να περνάς καλά με την Τουρκία. Να είσαι φίλος μαζί της. Μην φωνάζεις κάθε τόσο ‘σήκω και φύγε κατακτητή’!» Ναι. Αυτό το μήνυμα έλαβα. Τόσο από τους Τουρκοκύπριους όσο και από τους Ελληνοκύπριους. Ένα μήνυμα πιο σκληρό από τους Τουρκοκύπριους που μου έδωσαν χίλιες ψήφους και πιο μαλακό από τους Ελληνοκύπριους που μου έδωσαν τέσσερις χιλιάδες ψήφους. Στο τέλος και τα δύο στο ίδιο πράγμα οδηγούν. Αφού αυτό ζητά ο λαός, δεν υπάρχει κάτι που μπορεί να γίνει! Θα αγκαλιαστούμε όλοι μαζί με την Τουρκία. Αυτό θέλει ο λαός. Θα πάψουμε να την κατηγορούμε. Και όταν συναντηθούμε με τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου, θα τον αγκαλιάσουμε και με τα δυο μας χέρια. Δεν θα του ζητήσουμε ξανά να δώσει πίσω τα εδάφη που κατέκτησε το 1974. Αν τα πήρε, χαλάλι του. Και η Κερύνεια. Και η Μόρφου. Και η Καρπασία. Και η Αμμόχωστος. Χαλάλι σου Τουρκία μου. Χαλάλι σου και το Βαρώσι. Ούτε για τους αγνοούμενους θα σε ξαναρωτήσω. Ούτε για τα αφτιά που έχεις κόψει. Το υπόσχομαι. Δεν θα ξαναπώ κουβέντα ακόμα και για τον άνδρα που είπε «το να σκοτώνω ήταν η τέχνη μου». Δεν θα υπενθυμίσω ξανά τον Σολωμό και τον Ισαάκ. Κατάλαβα και εγώ ότι είναι ποταποί εθνικιστές όσοι τα υπενθυμίζουν αυτά. Χάρις σε εσάς. Ε, εσείς αδέλφια μου, οπαδοί της λύσης και της ειρήνης. Εσείς τους μνημονεύεται καθόλου; Εσείς μνημονεύετε εκείνους που δολοφόνησε η ΕΟΚΑ και η ΤΜΤ και δεν μνημονεύετε όσους σκότωσε ο τουρκικός στρατός. Πάντα το λέγατε και δεν σας πίστευα. Να ξεχάσουμε το παρελθόν, να κοιτάξουμε στο μέλλον. Αποδείχτηκε ότι είχατε δίκαιο. Γι’ αυτό πήρατε ένα μπράβο από τον λαό. Ούτε ένας σας δεν καταδίκασε την διά πυροβολισμού δολοφονία του Σολωμού που σκαρφάλωσε στον ιστό για να κατεβάσει την τουρκική σημαία. Κανένας Τουρκοκύπριος οπαδός της λύσης και της ειρήνης δεν είπε «να συλληφθούν και να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι». Εγώ είπα και αποδείχτηκε ότι είχα άδικο. «Ας μην σκαρφάλωνε στον ιστό ο Σολωμός», είπαν. «Ας μην μάλωνε το Ισαάκ». Κέρδισαν όσοι το είπαν αυτό. Ήταν αρκετοί πέντε χιλιάδες ψήφοι για να βρω την αλήθεια. Κέρδισα ξανά την ταυτότητα του οπαδού της λύσης. Δεν θα μπορούσαν να είχαν θέση οι Σολωμού και Ισαάκ σε ένα σχέδιο λύσης και ειρήνης. Σηκώστε πλέον αυτές τις φωτογραφίες από τα οδοφράγματα. Πέστε στην Ιντερπόλ να μην αναζητεί πια όσους τους πυροβόλησαν. Αυτό είναι ένα από τα μηνύματα που μου έστειλε ο λαός σε αυτές τις εκλογές. Να είσαι οπαδός της λύσης και της ειρήνης! Ξέχνα τον Σολωμού και τον Ισαάκ! Μην γίνεσαι ένα με τους οπαδούς τού «Δεν Ξεχνώ». Αυτοί είναι εχθροί της λύσης και της ειρήνης! Έλα, ενώσου μαζί μας. Πάρε ένα πανό στη Λήδρας. Κράτα το γερά. Σήκωσέ το ψηλά. «Unite Cyprus, solution now». Άσε την Άγκυρα. Κοίτα να ενθαρρύνεις τους ηγέτες.

Ευχαριστώ όσους με ψήφισαν, αλλά ευχαριστώ πιο πολύ όσους δεν με ψήφισαν. Μου είπαν ότι βρίσκομαι σε λάθος δρόμο. Μην επιμένεις περισσότερο σε αυτό το λάθος, μου είπαν. Ξέχνα το Βαρώσι! Ξέχνα τη σημαία στο βουνό! Ξέχνα τους αγνοούμενους! Ξέχνα την παλιά μορφή της Κερύνειας! Ξέχνα τις εποχές χωρίς σχέδια! Ξέχνα τους πρόσφυγες! Μην ξαναμιλήσεις για κατοχή. Αγκάλιασε την Τουρκία. Αγάπα την Τουρκία. Αγκάλιασέ την και με τα δυο σου χέρια. Ιδού, την αγκαλιάζω. Αχ ψυχή μου Τουρκία. Χαλάλι σου η Κύπρος. Δεν θα έχω παράπονο στο εξής. Ούτε για τον στρατό, ούτε για τον πληθυσμό που μας έστειλες. Για τους πορτοφολάδες, για τους βιαστές, για τους ληστές, για τους κλέφτες, για τα πακέτα σου και τις οδηγίες σου. Είμαι πολίτης, πολίτης παράδειγμα. Το μαχαίρι μπήγεται στην καρδιά σου στον βορρά. Αλλά μεταφέρει την ψήφο σου σε κόμμα στον νότο. Θα τη μεταφέρω και εγώ στο εξής. Ένα μήνυμα που έλαβα από τον λαό είναι και αυτό: Να βασανίζεσαι από την κατοχή! Να ψηφίζεις ένα κόμμα στον νότο! Άσοι είναι αυτοί άσοι! Ξέρω τα όριά μου εγώ. Δεν θα αντιταχθώ στον λαό. Δεν μπορώ να αντιταχθώ στη βούλησή του. Θα αγαπάς την Τουρκία, μου λέει. Θα την αγαπώ. Να αναζητάς και το δικό της δίκαιο, μου λέει. Θα το αναζητώ. Τράβηξα και εγώ τις κόκκινες γραμμές μου, όπως όλοι οι οπαδοί της λύσης και της ειρήνης ανάμεσά μας. Ουδέποτε χωρίς εγγυήσεις! Δεν γίνεται χωρίς εκ περιτροπής προεδρία. Δεν γίνεται καθόλου χωρίς πολιτική ισότητα. Αυτό το λένε ομοσπονδία. Δεν χορταίνεται η γεύση του. Χαλάλισα το δικαίωμά μου στη μητέρα πατρίδα. Κάντε το και εσείς. Και όσοι δεν το έκαναν. Αυτό είναι το τελευταίο μήνυμα που έλαβα!