Φόρμα αναζήτησης

Ο ευρωπαϊκός τρόπος ζωής

H απόφαση της νέας προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλας φον ντερ Λάιεν, να δώσει τον τίτλο «προστασία του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής» στο χαρτοφυλάκιο της αντιπροεδρίας που ανατέθηκε στον Μαργαρίτη Σχοινά προκάλεσε αντιδράσεις, ακόμη και μέσα στους κόλπους της πολιτικής της οικογένειας, το ΕΛΚ. Το όνομα, τελικά, ίσως τελικά να αλλάξει, αλλά η κ. φον ντερ Λάιεν πέτυχε να ανοίξει μια συζήτηση για την ευρωπαϊκή ταυτότητα. Ποιες είναι οι αξίες, ποιος είναι δηλαδή ο τρόπος σκέψης και δράσης που ενώνει τους λαούς «27» κυρίαρχων κρατών; Και ο ευρωπαϊκός τρόπος ζωής περνά μέσα από το μεταναστευτικό, την ασφάλεια, τα κοινωνικά δικαιώματα, την εκπαίδευση, τη νεολαία και τον πολιτισμό; Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, το μεταναστευτικό δοκιμάζει τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής, καθώς διχάζει τις κοινωνίες μας, οι οποίες προσπαθούν να ισορροπήσουν μεταξύ του ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης σε ανθρώπους που εγκατέλειψαν τις εστίες τους, αλλά και της ανάγκης να μην διαταραχθεί η καθημερινότητα των Ευρωπαίων πολιτών. Δεν υπάρχει εύκολη απάντηση σε αυτό το πρόβλημα, αλλά απαιτείται ένα πλέγμα πολιτικών και κυρίως αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών. Κανένα κράτος, όσο ισχυρό και αν είναι, δεν μπορεί να διαχειριστεί κύματα εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων. Πολύ περισσότερο η μικρή Κύπρος και η αδύναμη Ελλάδα. Η Ευρώπη, όμως, ως σύνολο, έχει τη δυνατότητα να διαχειριστεί αυτή την τρομακτική πίεση στα ανατολικά σύνορά της. Επιπλέον δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η αποτελεσματική διαχείριση του μεταναστευτικού προστατεύει την αξιοπρέπεια των ίδιων των προσφύγων.
Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στην επιστολή διορισμού του κ. Σχοινά αναφέρει ότι «πρέπει να αντιμετωπίσουμε και να μετριάσουμε τους φόβους και τις ανησυχίες σχετικά με τον αντίκτυπο της παράνομης μετανάστευσης στην οικονομία και την κοινωνία μας».

Λαμβάνοντας υπόψη τη συσσωρευμένη εμπειρία του παρελθόντος πρέπει να αποδεχτούμε ότι η διαχείριση των προσφύγων δεν μπορεί να εξαντλείται σε αστυνομικά μέτρα, αλλά απαιτούνται πολιτικές ενσωμάτωσης. Αυτός, ναι, είναι ο ευρωπαϊκός τρόπος σκέψης. Μόνο διώχνοντας τον φόβο, διασφαλίζοντας την ασφάλεια όσων ζουν στην Ένωση, μπορούμε να μιλάμε για όλα τα υπόλοιπα. Στο σημείο αυτό, αναπόφευκτα, ανοίγει ένα άλλο θέμα. Η διασφάλιση της Ευρωπαϊκής Συλλογικής Ασφάλειας απαιτεί ουσιαστική πολιτική παρέμβαση της Ένωσης στη διεθνή σκηνή. Η φωνή μας πρέπει να ακούγεται. Δεν είναι δυνατό ο ευρωπαϊκός τρόπος ζωής να δοκιμάζεται λόγω των πολιτικών των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή ή των γεωπολιτικών φιλοδοξιών της Τουρκίας και της Ρωσίας.