Φόρμα αναζήτησης

Από σύντροφοι να πνίγει ο ένας τον άλλον



Και τι πράγματα θυμάμαι καθώς παρακολουθώ τον πόλεμο Αζερμπαϊτζάν-Αρμενίας που αναζωπυρώθηκε. Σημαίνει ότι η 77χρονη σοσιαλιστική εκπαίδευση δεν μπόρεσε με τίποτα να κάνει άνθρωπο κανέναν. Στην πρώην Σοβιετική Ένωση σάμπως και όλοι έψαχναν ευκαιρία για να πιάσουν τον άλλο από τον λαιμό. Μετά τη διάλυση των Σοβιέτ το 1991, παντού εμφανίστηκαν λίμνες αίματος. Ξαφνικά έγιναν εχθροί εκείνοι που ζούσαν αδελφικά μεταξύ τους για χρόνια μέσα στο σοσιαλιστικό σύστημα, εκείνοι που χαιρετιόντουσαν αποκαλώντας ο ένας τον άλλο σύντροφο. Οι Γεωργιανοί με τους Αμπχάζιους. Οι Τσετσένοι με τους Ρώσους. Οι Αζέροι με τους Αρμένιους. Οι Ουζμπέκοι με τους Αχίσκα. Οι Ουκρανοί με τους Ρώσους. Ξέσπασε αιματηρός πόλεμος. Είχε δίκιο σε αυτά που έλεγε ο Ουζμπέκος οδηγός ταξί που με έπαιρνε μια χιονισμένη χειμωνιάτικη μέρα από την Τασκένδη στο Τσιμκέντ. Ήταν ακριβώς οι μέρες που άρχιζε ο πόλεμος Αζέρων-Αρμενίων. Μου είχε πει το εξής: «Αν ήταν ο Στάλιν τώρα θα έβλεπες. Να δούμε αν τούτοι θα μπορούσαν να μαλώνουν μεταξύ τους. Θα καθάριζε αυτή την υπόθεση από τη ρίζα της μέσα σε ένα βράδυ». Δεν θα μπορούσε ποτέ να επιτραπεί να γίνει κάτι τέτοιο στη Σοβιετική Ένωση. Άλλωστε, κανείς δεν τολμούσε να σηκώσει κεφάλι. Η χώρα ήταν ένα ενιαίο σύνολο. Ήταν ελεύθερη η διακίνηση στην Ένωση που είχε 15 δημοκρατίες. Τα σύνορα είχαν καθοριστεί μόνο στον χάρτη. Δεν υπήρχαν φρουροί και άλλα παρόμοια στα σύνορα. Δηλαδή, δεν υπήρχαν συνοριακές διενέξεις. Η κεντρική κυβέρνηση στη Μόσχα και ο Κόκκινος Στρατός ήταν κυρίαρχοι σε ολόκληρη τη χώρα. Οι αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ τους άρχισαν μετά το 1991. Μόλις διαλύθηκε η σοσιαλιστική ένωση και μόλις η κάθε δημοκρατία ανακήρυξε την ανεξαρτησία και την κυριαρχία της.

Έμεινα έναν χρόνο στο Μπακού, την πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν. Τις χρονιές 1969-70. Εκεί ολοκλήρωσα τη σχολή προετοιμασίας για τη ρωσική γλώσσα. Γνώρισα από κοντά τους Αζέρους. Ό,τι είναι το δικό μας ζήτημα ανάμεσα στους Τούρκους και τους Έλληνες στην Κύπρο, ήταν και το δικό τους ζήτημα ανάμεσα στους Αζέρους και τους Αρμένιους. Θεωρούσαν νίκη για τους ίδιους το γεγονός ότι κάποτε οι Οθωμανοί έσφαξαν τους Αρμένιους. Το Μπακού είναι κοσμοπολίτικη πόλη. Πολυεθνική. Ζούσαν και Αρμένιοι εκεί. Το Αζερμπαϊτζάν ανακήρυξε την ανεξαρτησία και την κυριαρχία του το 1991, αλλά ουδέποτε μπόρεσε να απαλλαγεί από τη δικτατορία. Ποτέ δεν είδε το πρόσωπο της δημοκρατίας. Και πιο πρόσφατα σφαδάζει στα χέρια της δυναστείας των Αλίγιεφ. Ο Χαϊντάρ Αλίγιεφ, ο οποίος έβαλε τη σφραγίδα του στην ιστορία του Αζερμπαϊτζάν από τη δεκαετία του 1960, έφτασε στα ψηλότερα αξιώματα του Σοβιετικού Κομουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα. Ήταν ένας από τους άνδρες κλειδιά στο Πολιτικό Γραφείο. Τέλειωσε και έσβησε το άστρο του μόλις ανήλθε στην εξουσία ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ. Ο Γκορμπατσόφ τον έδιωξε από τη Μόσχα και του απαγόρευσε να την επισκέπτεται. Όμως, μερικά χρόνια μετά την επιστροφή του στο Αζερμπαϊτζάν, ο Χαϊντάρ Αλίγιεφ πάλι κατάφερε να ανακτήσει τον έλεγχο. Το 1993 εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν και συνέχισε σε αυτό το αξίωμα μέχρι το 2003. Μόλις αρρώστησε μεταβίβασε την εξουσία στον γιο του Ιλχάμ Αλίγιεφ. Ακόμα κυβερνά τη χώρα ο Ιλχάμ Αλίγιεφ. Βοηθός του είναι η σύζυγός του, Μιχριμπάν Αλίγιεβα. Γιά να δούμε πόσο ακόμα θα διαρκέσει η δυναστεία των Αλίγιεφ στο Αζερμπαϊτζάν. Δεν είναι δυνατόν να ανατραπεί με εκλογές, όπως συμβαίνει με όλους τους δικτάτορες. Το Αζερμπαϊτζάν βρίσκεται στην όχθη της Κασπίας Θάλασσας. Η Κασπία είναι γεμάτη πετρέλαιο. Το Μπακού μυρίζει πετρέλαιο. Το πετρέλαιο είναι το μεγαλύτερο αγαθό αυτής της χώρας. Οι Σοβιετικοί είχαν κάποτε κτίσει μια μεγάλη εγκατάσταση στη μέση της θάλασσας για να βγάζουν πετρέλαιο. Οι εργάτες δουλεύουν με το σύστημα της δεκαπενθήμερης βάρδιας. Δεκαπέντε μέρες είναι εκεί και δεκαπέντε μέρες στο σπίτι τους.

Μετά την αναζωπύρωση του πολέμου Αζέρων-Αρμενίων οι δικοί μας εδώ μπήκαν στη σειρά. Και ο Ακιντζί και ο Τατάρ εξέδωσαν μηνύματα αλληλεγγύης στο Αζερμπαϊτζάν. Ύψωσε τη φωνή του και ο Ταγίπ Ερντογάν στην Τουρκία. Είναι έτοιμος, λέει, να παρέχει κάθε είδους στήριξη στο Αζερμπαϊτζάν. Όπου υπάρχει ένταση βουτάει αμέσως εκεί. Μετά την έκρηξη στη Βηρυτό είχε δοκιμάσει και τον Λίβανο. Αλλά δεν υπάρχουν πολλά πράγματα να κάνει στο Αζερμπαϊτζάν. Ο έλεγχος στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες βρίσκεται στα χέρια της Μόσχας ακόμα. Σε αυτό τον πόλεμο μόνο ο Πούτιν μπορεί να είναι η προσωπικότητα με τη μεγαλύτερη επιρροή. Μην βιάζεστε και πολύ για να επιδείξετε αλληλεγγύη με μια χώρα την οποία κυβερνά η δυναστεία Αλίγιεφ. Μην παίρνετε αμέσως το μέρος της επειδή απέναντί σας υπάρχουν οι Αρμένιοι τους οποίους δεν αγαπάει και πολύ η Τουρκία. Πρώτα μάθετε την ουσία αυτής της διένεξης και του πολέμου. Μην ακούτε μόνο τη μία πλευρά, ακούστε και την άλλη. Μήπως δεν γεννά ερωτήματα και σε εσάς η ανυπομονησία του Ταγίπ Ερντογάν να εισέλθει σε αυτό τον πόλεμο για να στηρίξει το Αζερμπαϊτζάν; Λένε ότι μετέφερε τους τζιχαντιστές της Μέσης Ανατολής στο Αζερμπαϊτζάν τώρα. Είστε βέβαιοι ότι μια μέρα δεν θα τους κατευθύνει και προς την Κύπρο;

Εκπλήττομαι που τώρα πνίγουν ο ένας τον άλλο εκείνοι που ζούσαν μαζί αδελφικά για 77 χρόνια. Εκπλήττομαι πολύ. Ακριβώς όπως εμείς στην Κύπρο. Φαίνεται πως δεν τελειώνει η ιστορία του Κάιν και του Άβελ…

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.