Φόρμα αναζήτησης

Άοκνος και κουραστικός

Ο χειρισμός των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας δεν θα δεχόταν τόσες πολλές επικρίσεις στο εσωτερικό αν ο λόγος που συνόδευε τις ενέργειες του Νίκου Αναστασιάδη δεν ήταν τόσο διχαστικός.

Στις αρχές της εβδομάδας, η προεδρία της Δημοκρατίας ανακοίνωνε ότι ο Τουρκοκύπριος ηγέτης «το μόνο που μέσα από τις αξιώσεις του επιδιώκει είναι την ομηρεία και τον πλήρη έλεγχο της Κύπρου από την Τουρκία». Έτσι χαρακτηρίζει ο Πρόεδρος όλων των Κυπρίων το αναγνωρισμένο από τα Ηνωμένα Έθνη και αποδεκτό από την ελληνοκυπριακή πλευρά εδώ και 28 χρόνια αίτημα των Τουρκοκυπρίων για πολιτική ισότητα στη διαχείριση των κρατικών υποθέσεων.

Σε ραδιοφωνικές δηλώσεις του, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έφτασε στο σημείο να χαρακτηρίσει το ομοσπονδιακό πολίτευμα που επιδιώκει ο Τ/Κ ηγέτης «ένωση κρατών». Με ανάλογες προσεγγίσεις δεν θα ήταν υπερβολή να αποδοθεί στην ε/κ πλευρά μια προσπάθεια να σκληρύνει περαιτέρω τη στάση της, προκειμένου να εξασφαλίσει ταυτόχρονη διαπραγμάτευση της πολιτικής ισότητας, των εγγυήσεων, της παραμονής στρατών και των εδαφικών προσαρμογών. Μια τόσο εύλογη επιδίωξη από πλευράς Προέδρου θα συναντούσε ευρύτερη συναίνεση ανάμεσα στους Ε/Κ αν δεν συνοδευόταν με αυτό το λεκτικό, το οποίο γκρεμίζει γέφυρες επικοινωνίας τόσο με τους Τ/Κ όσο και με ομάδες πληθυσμού εντός της ε/κ κοινότητας, αποδίδοντάς τους εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών. Αποκορύφωμα αυτής της πολιτικής συμπεριφοράς, που μόνο απελπισία καλλιεργεί ανάμεσα σε Ε/Κ και Τ/Κ, ήταν η χθεσινή μεσημβρινή δήλωση για τις τουρκοκυπριακές ψήφους, τις οποίες υποτίθεται επιδιώκει να δανειστεί το ΑΚΕΛ. Με τη δήλωσή του, ο Πρόεδρος απευθύνθηκε στο ένστικτο επιβίωσης των Ε/Κ, ανέδειξε ως δανεικούς (άρα ως ξένους) τους Τ/Κ στον τόπο και χτύπησε κάτω από τη μέση την αντιπολίτευση του ΑΚΕΛ, υποβάλλοντας ότι ενεργεί προς εξυπηρέτηση της άλλης κοινότητας.

Οι συνομιλίες μπορεί να ξεκινήσουν αύριο, μπορεί και όχι. Το Κυπριακό μπορεί να συνεχίσει να μας απασχολεί για πολλά χρόνια ακόμα, μπορεί να λυθεί και κάποια στιγμή με την κατάληξη της τρέχουσας διαδικασίας. Με δηλώσεις όμως όπως αυτές που ακούστηκαν από τον Πρόεδρο την τελευταία εβδομάδα, ό,τι και αν επιδιώκει ο κ. Αναστασιάδης δεν πρόκειται να φτάσει μακριά γιατί απλώς η απελπισία και ο κυνισμός κυριεύουν τον πληθυσμό. Σε ένα τέτοιο κοινωνικό περιβάλλον δεν είναι μόνο το Κυπριακό που μένει άλυτο, αλλά και ο τόπος μένει στάσιμος. Η απειλή για τη Δημοκρατία καθίσταται πιο πραγματική από ποτέ, αφού ενστικτωδώς αντιδρώντων εκλογέων τις ενέργειες ουδείς μπορεί να προβλέψει.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν σταματά φυσικά να μας υπενθυμίζει πόσο άοκνα εργάζεται ο Πρόεδρός μας ώστε να συνομολογηθούν οι όροι αναφοράς για το νέο πλαίσιο διαπραγμάτευσης με την έτερη κοινότητα. Μόνο που σε περιβάλλον θανάτωσης κάθε ελπίδας για ειρήνευση και επανένωση, ο άοκνος Πρόεδρος γίνεται όλο και πιο κουραστικός στους πολίτες του.