Φόρμα αναζήτησης

Αναζητώντας το Μιλτιάδη Έλληνα, «αγνοούμενο» από τον αστυνομικό σταθμό Κυθρέας…

Όταν διαπιστώνω ότι στην Κυθρέα μια ομάδα εκταφών της Κυπριακής Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων σκάβει στην πισινή αυλή του πρώην αστυνομικού σταθμού, νιώθω αγωνία και λίγη απογοήτευση για την όλη υπόθεση και αποφασίζω να κάνω περαιτέρω έρευνες για αυτόν τον πρώην αστυνομικό σταθμό…

Πριν από έντεκα χρόνια, το 2008, ο Κώστας Έλληνας είχε επικοινωνήσει μαζί μου για τον «αγνοούμενο» αδελφό του Μιλτιάδη Έλληνα… Ο Μιλτιάδης ήταν νεαρό αγόρι, μόλις 18 χρονών…

Ο Κώστας Έλληνας μου είχε στείλει ένα email λέγοντας τα ακόλουθα:

«Κυρία Sevgul Uludag,

Αποφάσισα τελικά να επικοινωνήσω μαζί σου απευθείας διότι είχα ακούσει πολλά άτομα να μιλούν για σένα και για τις τέλειες προσπάθειές σας για να ξεκαθαρίσουν πολλές τραγωδίες αγνοουμένων και στις δύο πλευρές του νησιού.

Ονομάζομαι Έλληνας Κώστας. Κατάγομαι από την Κυθρέα, που τώρα λέγεται Deghirmenlik. Τον καιρό του πολέμου ήμουν 12 χρονών. Μετά τη δεύτερη φάση της εισβολής, στις 14 Αυγούστου 1974, εγώ και η οικογένειά μου παραμείναμε στα χωράφια μας για συνολικά 3 βδομάδες.

Στη διάρκεια του πρωινού της Πέμπτης 5 Σεπτεμβρίου 1974, γύρω στις 10 το πρωί, ένας αριθμός 200 ένοπλων Τούρκων στρατιωτών μας επιτέθηκε και μας συνέλαβε. Ακόμα και η συμπεριφορά τους ήταν τέλεια. Αργότερα μας πήραν στον αστυνομικό σταθμό και μας παρέδωσαν στους Τουρκοκύπριους στρατιώτες.

Παραμείναμε κρατούμενοι σε αυτό το μέρος ολόκληρη τη μέρα κάτω από άσχημες συνθήκες, και αργότερα το απόγευμα, όταν χωριστήκαμε, εγώ, η μητέρα και η αδελφή μου οδηγηθήκαμε στο Δημοτικό Σχολείο Βώνης όπου ήταν συγκεντρωμένα πολλά παιδιά και μητέρες κάτω από τους στρατιωτικούς επιτηρητές της Κυθρέας. Την επόμενη μέρα συνάντησα τον πατέρα μου και έναν γείτονά μου απέναντι από την χριστιανική εκκλησία της Βώνης.

Είναι ξεκάθαρο ότι εκείνη τη μέρα τα ίχνη του 18χρονου αδελφού μου Μιλτιάδη, που εκείνη τη χρονιά είχε αποφοιτήσει από το Κολλέγιο Παλλαρή, χάθηκαν από τον αστυνομικό σταθμό Κυθρέας που ήταν κάτω από τον έλεγχο των Τουρκοκυπρίων.

Σου γράφω αυτό το γράμμα για να σου ζητήσω την πολύτιμη συνεισφορά σου στη διαλεύκανση της υπόθεσης τού επί 34 χρόνια αγνοούμενου αδελφού μου.

Πριν από τρία χρόνια είχα επικοινωνήσει με τον κύριο Αντρέα Παράσχο δημοσιογράφο στην εφημερίδας «Πολίτης», ο οποίος μου μίλησε για σένα και τις προσπάθειές σου. Του έδωσα όλες τις πληροφορίες που με ζήτησε για να συντονίσει τις προσπάθειές του μαζί σου, ή για να διευθετήσει μια συνάντηση μαζί σου, αλλά υποθέτω δεν έχει γίνει τίποτε το πραγματικό μέχρι τώρα.

Σε ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σου. Σε κάθε περίπτωση, μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μου, ή να χρησιμοποιήσεις οποιεσδήποτε από τις πιο κάτω πληροφορίες μου…».

Τηλεφώνησα στον κύριο Κώστα Έλληνα και μου είπε τα ακόλουθα:

«Ο αδελφός μου Μιλτιάδης που εξαφανίστηκε από τον αστυνομικό σταθμό ήταν μόλις 18 χρονών και ήταν νεαρός πολίτης. Δεν ήταν στρατιώτης. Όταν όμως έγιναν κάποιες έρευνες στο σπίτι, είχαν βρει ένα στρατιωτικό παντελόνι στο σπίτι. Το παντελόνι αυτό ανήκε σε έναν πιο μεγάλο αδελφό μου που ήταν στον στρατό. Προσπαθήσαμε να τους πούμε ότι αυτό δεν ήταν το παντελόνι του Μιλτιάδη και ότι δεν είχε καμία σχέση με τον στρατό.

Στις 5 Σεπτεμβρίου 1974, όταν μας συνέλαβαν οι Τούρκοι στρατιώτες και μας πήραν στον αστυνομικό σταθμό στην Κυθρέα που ήταν κάτω από τον έλεγχο των Τουρκοκυπρίων, ήμουν με τον πατέρα μου, την αδελφή μου, τον αδελφό μου Μιλτιάδη και έναν από τους γείτονές μας. Το βράδυ, όταν μας πήραν στη Βώνη, ο πατέρας μου, ο αδελφός μου και ο γείτονάς μας παρέμειναν στον αστυνομικό σταθμό. Στη διάρκεια της ίδιας βραδιάς, πήραν τον πατέρα μου και τον γείτονά μας στη Βώνη, αλλά ο αδελφός μου παρέμεινε στον αστυνομικό σταθμό… Και από εκείνη τη μέρα, δεν είχαμε καθόλου νέα του. Έτσι, ο τελευταίος χώρος που θεάθηκε ο αδελφός μου ήταν ο αστυνομικός σταθμός Κυθρέας…».

Όταν έγραψα την ιστορία του «αγνοούμενου» Μιλτιάδη Έλληνα, έλαβα ένα ανώνυμο τηλεφώνημα από έναν από τους αναγνώστες μου που μου είπε ότι είχε θαφτεί πίσω από τον τοίχο της αυλής του αστυνομικού σταθμού στην Κυθρέα…Σύμφωνα με τον αναγνώστη μου, που δεν μου είπε το όνομά του, πίσω από τον τοίχο του αστυνομικού σταθμού είναι μια στρατιωτική περιοχή, έτσι εκείνες τις μέρες κανένας δεν μπορούσε να πάει για έρευνες εκεί… Έγραψα για αυτό στην εφημερίδα «YENIDUZEN» πριν από 11 χρόνια, δηλαδή το 2008, και ενημέρωσα τους λειτουργούς της Κυπριακής Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων. Ένας από τους Τουρκοκύπριους ερευνητές της τότε εποχής, μου επιβεβαίωσε επίσης ότι και αυτοί είχαν παρόμοιες πληροφορίες, ότι ο Μιλτιάδης Έλληνας είχε θαφτεί πίσω από τον τοίχο στη στρατιωτική περιοχή…

Και πάλι το 2008 ένας άλλος αναγνώστης είπε ότι, «ναι, υπήρχαν κάποιοι ‘αγνοούμενοι’ άνθρωποι θαμμένοι πίσω από τον τοίχο του αστυνομικού σταθμού, αλλά ήταν δύο άτομα – το πόδι ενός από αυτούς εξείχε και κάποιοι άνθρωποι το είδαν…».

Ενημέρωσα τον Κώστα Έλληνα για το τι είχα μάθει και δημοσίευσα μια συνέντευξη μαζί του πριν από 10 χρόνια…

Τελικά, μετά από 11 χρόνια, όταν άρχισαν οι εκσκαφές στην αυλή του αστυνομικού σταθμού στην Κυθρεάς, ένιωσα αγωνία και λίγη απογοήτευση, αφού οι πληροφορίες από τους αναγνώστες μου λένε ότι δεν ήταν στην αυλή του αστυνομικού σταθμού αλλά πίσω από τον τοίχο της αυλής, στη στρατιωτική περιοχή…

Είχαμε πάει μαζί με τους λειτουργούς της ΔΕΑ σε αυτό τον αστυνομικό σταθμό μόνο μια φορά, στη διάρκεια μιας επίσκεψης στην Κυθρέα για να δούμε την αυλή – μείναμε μόνο δύο λεπτά και μετά φύγαμε… Θυμούμαι τον τοίχο στο πίσω μέρος της αυλής και πιο πάνω ήταν η στρατιωτική περιοχή στην οποία δεν μπορούσαμε να μπούμε…

Ενώ συνεχίζουν οι εκσκαφές στην αυλή, ενημέρωσα τους λειτουργούς της ΔΕΑ ότι, οι πληροφορίες που είχα για τον πιθανό τόπο ταφής λένε ότι ΔΕΝ είναι στην αυλή αλλά πίσω από τον τοίχο της αυλής, στη στρατιωτική περιοχή… Με διαβεβαίωσαν ότι θα ζητούσαν άδεια για να σκάψουν πίσω από τον τοίχο, αλλά σε μεταγενέστερη ημερομηνία…

Ίσως η ανησυχία μου και η απογοήτευσή μου να είναι μάταια, αφού με τις εκσκαφές στην αυλή θα επιβεβαιώσουν ότι δεν υπάρχει τίποτα εκεί – ότι δεν είχε γίνει καμιά ταφή μέσα στην αυλή του αστυνομικού σταθμού…

Ζήτησα από έναν από τους καλούς μου αναγνώστες μου να κάνει περαιτέρω έρευνες για τον αστυνομικό σταθμό Κυθρέας…

Και ο αναγνώστης μου, μου έδωσε τις πιο κάτω πληροφορίες, μεταφέροντας τι του είχε πει ένας από τους συγγενείς του που υπηρετούσε στον αστυνομικό σταθμό Κυθρέας. Ο συγγενής του αναγνώστη μου είχε την ακόλουθη ιστορία:

«Ακούσαμε ότι έγιναν κάποιες εκσκαφές μέσα στην αυλή του πρώην αστυνομικού σταθμού Κυθρέας…Στο χωριό έλεγαν ότι η ΔΕΑ έψαχνε εκεί για κάποιους «αγνοούμενους»… Θα σου πω κάτι άλλο… Μην ψάχνετε εκεί για «αγνοούμενους»… Αυτό που είχαμε ακούσει (δεν είμαστε αυτόπτες μάρτυρες, απλά το ακούσαμε), είναι ότι κάποιοι «αγνοούμενοι» είχαν θαφτεί στο σηπτικό πηγάδι πίσω από τον πισινό τοίχο του αστυνομικού σταθμού…Ο αριθμός αυτών των «αγνοούμενων» μπορεί να είναι δύο ή τρεις ή πέντε ή περισσότεροι. Δεν είμαι σίγουρος για τον αριθμό. Εκείνες τις μέρες αυτό που είχαμε ακούσει είναι ότι αυτό το σηπτικό πηγάδι ήταν το σηπτικό πηγάδι του κτηρίου των πρώτων βοηθειών των στρατιωτικών. Σε παρακαλώ ερεύνησέ το αυτό, δεν ξέρω πόσο αλήθεια είναι, αλλά αυτές ήταν οι φήμες που ακούσαμε εκείνες τις μέρες στο χωριό.

Ο στρατός που ήταν τοποθετημένος στην Κυθρέα είχε έρθει στις 14 και 15 Αυγούστου 1974 και δεν έφυγε ποτέ από το χωριό. Οι πρώτες βοήθειες του στρατού σε αυτή την περιοχή είναι πίσω από τον αστυνομικό σταθμό στη στρατιωτική περιοχή…Σε παρακαλώ ερεύνησε αν κάποιοι «αγνοούμενοι» έχουν θαφτεί σε εκείνο το σηπτικό πηγάδι…».

Υπάρχουν άνθρωποι που ζούνε και υπηρέτησαν στον σταθμό

Ευχαριστώ τον αναγνώστη μου που πήρε τις πληροφορίες αυτές από τον συγγενή του… Μου λέει επίσης ότι κάποιοι από εκείνους που υπηρετούσαν σε εκείνο τον αστυνομικό σταθμό τον Σεπτέμβριο του 1974 έχουν πεθάνει, αλλά κάποιοι είναι ακόμα ζωντανοί… Ενημερώνω τους λειτουργούς της ΔΕΑ και για αυτό το πηγάδι…

Παίρνω μια Τουρκοκύπρια και έναν Ελληνοκύπριο ερευνητή της ΔΕΑ σε έναν Τουρκοκύπριο που ήταν υπεύθυνος για κάποιο καιρό στο στρατόπεδο αιχμαλώτων στη Βώνη…Τον ρωτώ επίσης και για τον Μιλτιάδη Έλληνα…

Θυμάται αμυδρά ότι μια μέρα κάποιοι Τουρκοκύπριοι πήραν ένα νεαρό αγόρι στο στρατόπεδο στη Βώνη, αλλά δεν τον άφησαν εκεί και τον πήραν αμέσως από εκεί… Ζητώ από την Τουρκοκύπρια ερευνήτρια να πάρει μια φωτογραφία του Μιλτιάδη Έλληνα σε αυτό το άτομο που ήταν υπεύθυνος του στρατοπέδου για να δούμε αν θυμάται αν ήταν ο Μιλτιάδης Έλληνας ή όχι. Υπόσχεται ότι θα το κάνει, αλλά δεν ξέρω αν το έχει κάνει ακόμα ή όχι…

Νομίζω ότι θα μπορούσαν να γίνουν από την Κυπριακή Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων περαιτέρω έρευνες για τον Μιλτιάδη Έλληνα…Σύμφωνα με τους αναγνώστες μου, υπάρχουν άνθρωποι που ζούνε και υπηρέτησαν στον αστυνομικό σταθμό τις μέρες όταν εξαφανίστηκε από εκεί…Θα ήταν καλό αν γίνονταν έρευνες σε βάθος πριν να πεθάνουν και αυτοί οι άνθρωποι…

Αν κάποιος από τους αναγνώστες μου έχει οποιεσδήποτε πληροφορίες για τον «αγνοούμενο» Μιλτιάδη Έλληνα, τον παρακαλώ όπως επικοινωνήσει μαζί μου, επώνυμα ή ανώνυμα, στο τηλέφωνό μου της CYTA 99 966518. Μπορείτε να παραμείνετε ανώνυμοι αν προτιμάτε, αλλά αν γνωρίζετε ή ακούσατε οτιδήποτε για αυτό το «αγνοούμενο» αγόρι, σας παρακαλώ μοιραστείτε το μαζί μας – οποιοδήποτε μικρή ένδειξη μπορεί να ανοίξει δρόμους σε πληροφορίες ζωτικής σημασίας, αφού μπορεί να συνδέσει τις τελείες και να μας οδηγήσει στην αλήθεια…

Μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου και να μου πείτε αυτά που γνωρίζετε…

Η αναζήτησή μας για τον «αγνοούμενο» Μιλτιάδη Έλληνα θα συνεχιστεί…