Φόρμα αναζήτησης

Μετοχή σε ελεύθερη πτώση…Του Γιώργου Γεωργίου

Όταν θεωρητικά μπορείς να αγοράσεις τη μεγαλύτερη τράπεζα μιας χώρας , ακόμη και τις καρέκλες, με λιγότερα από 500 εκατ. ευρώ, καλό είναι να αναρωτηθούμε, επιτέλους, τι πάει λάθος με το τραπεζικό σύστημα της χώρας.

Παρά το γεγονός ότι έχουμε μπροστά μας θετικά δεδομένα (νομοσχέδια ενισχύουν τη θέση της τράπεζας έναντι των δανειοληπτών, το σχέδιο Εστία θα βοηθήσει και τις τράπεζες, πώληση μη εξυπηρετούμενων δανείων, αναβαθμίσεις από διεθνείς οίκους αξιολόγησης), η μετοχή της Τράπεζας Κύπρου συνεχίζει ακάθεκτη την πτώση της. Μάλιστα μέσα σε ένα εξάμηνο απώλεσε 56% της αξίας της και από τα 2,5 ευρώ που ήταν στις αρχές Αυγούστου, την 1η Φεβρουαρίου η μετοχή έπεσε στο 1,08.  

Παρόμοια εικόνα και για ελληνικές τράπεζες, με την Eurobank να έχει απολέσει 38% τις αξίας της, την ίδια περίοδο η Alpha Bank 54% και η Τράπεζα Πειραιώς 79%. Η μετοχή της Τράπεζας Κύπρου βρίσκεται σε πραγματικό ξεπούλημα και σε χρηματιστήριο με ρευστότητα όπως αυτό του Λονδίνου, αλλά οι επενδυτές επιλέγουν να μην αγοράζουν.

Ίσως να βλέπουν τις αυξανόμενες εποπτικές απαιτήσεις από τη Φρανκφούρτη και να προεξοφλούν πως σύντομα θα ζητηθούν και νέα κεφάλαια για να ικανοποιηθούν. Βλέπουν τα έσοδα να μειώνονται, τα έξοδα να παραμένουν σταθερά ή να αυξάνονται. Τα μη εξυπηρετούμενα  δάνεια, παρά την τεράστια μείωση, εξακολουθούν να είναι σε δυσθεώρητο ποσοστό για τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Προοπτική για μέρισμα, ούτε για αστείο. Και όλα αυτά χωρίς οι επενδυτές να μπουν σε διαδικασία αξιολόγησης της Τράπεζας Κύπρου, καθώς αυτή δεν βρίσκεται ούτε στις αναδυόμενες οικονομίες ούτε στις ανεπτυγμένες.

Ίσως ακόμη να βλέπουν τις ζημίες των προηγούμενων που επένδυσαν και έχασαν το 77,5% των χρημάτων τους. Όταν το 2014 η ομάδα των διεθνών επενδυτών, με επικεφαλής το σημερινό υπουργό Εμπορίου των ΗΠΑ Wilbur Ross, επένδυε 1 δισ. ευρώ στην Τράπεζα Κύπρου, πολλοί, ίσως και οι ίδιοι οι επενδυτές, θεωρούσαν πως αγόραζαν σε τιμή ευκαιρίας. Οι επενδυτές αγόρασαν στα 24 σεντς ανά μετοχή, την ώρα που οι πελάτες της τράπεζας είδαν τις καταθέσεις τους να μετατρέπονται σε μετοχές στο ένα ευρώ το 2013.

Πριν να μπουν οι επενδυτές, η Τράπεζα Κύπρου ήταν ακόμη γονατισμένη από το κούρεμα των καταθέσεων, την υποχρεωτική απορρόφηση των εργασιών της Λαϊκής Τράπεζας και τραυματισμένη ακόμη από τον ακρωτηριασμό που υπέστη με την υποχρεωτική πώληση των εργασιών της στην Ελλάδα. Η οικονομία δεν είχε επιστρέψει σε ρυθμούς ανάπτυξης, κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει το διπλασιασμό στις αφίξεις τουριστών και το πρόγραμμα πολιτογραφήσεων δεν είχε ακόμη δείξει την αξία του. Πραγματικές ξένες επενδύσεις, όπως αυτές του καζίνου και της μαρίνας της Αγ. Νάπας, ήταν αβέβαιες. Με άλλα λόγια, τα 24 σεντς ή 4,80 ευρώ ήταν ο πάτος στον οποίο μπορούσε κανείς να αγοράσει

Το μεσημέρι της Παρασκευής, η μετοχή της Τράπεζας Κύπρου βρισκόταν στο 1,08 ευρώ, ή με όρους του 2014 στα 5,4 σεντς, αποδεικνύοντας πως ο πάτος μπορεί να έχει πολλούς ακόμη πάτους, ιδιαίτερα για τους κουρεμένους καταθέτες που επέλεξαν να κρατήσουν τις μετοχές προσβλέποντας σε ανάκαμψη της αξίας. Μια επιλογή που φαίνεται πως έχουν κάνει στην Αρχή Εξυγίανσης, την Κεντρική Τράπεζα δηλαδή, καθώς ακόμη κρατούν σημαντικό μέρος από αρχικό το μερίδιο της Λαϊκής Τράπεζας. Η ζημιά για τους κουρεμένους έφτασε πλέον στο 94,6%, σχεδόν μηδένισε.

Ο τραπεζικός τομέας δείχνει σημάδια σταθεροποίησης, μάλιστα κάποιοι βλέπουν και προοπτικές από τις τροποποιημένες νομοθεσίες για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και το σχέδιο Εστία. Σημείο κλειδί για την  ανάκαμψη της μετοχής αποτελεί και η διαμόρφωση συνθηκών βιώσιμης επαναλαμβανόμενης κερδοφορίας, σε ένα θετικό λειτουργικό περιβάλλον, αλλά με πεπερασμένες δυνατότητες νέων χορηγήσεων λόγω του υψηλού ιδιωτικού χρέους.
Εξωτερικοί παρατηρητές βλέπουν ήδη έναν νέο κύκλο μείωσης του κόστους…  Μήπως ήρθε η ώρα η Τράπεζα Κύπρου να αναζητήσει ευκαιρίες σε αγορές που γνωρίζει, εκτός της χώρας;