Φόρμα αναζήτησης

Μεταρρυθμίσεις σε κράτος που φτιάχτηκε για να μην αλλάζει

Ένα μνημόνιο μετά, και σχεδόν δύο χρόνια χωρίς εκλογικές αναμετρήσεις, η κυβέρνηση σπεύδει να συνεννοηθεί για τις ελάχιστες αυτονόητες μεταρρυθμίσεις σε μεγάλα ζητήματα. Έστω και αυτά τα λίγα είναι σημαντικά, σε μια Κυπριακή Δημοκρατία που δεν σχεδιάστηκε για να μεταρρυθμίζεται και που, όλο και σπανιότερα, ο εκάστοτε Πρόεδρος διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Η Κυπριακή Δημοκρατία, με το προεδρικό της σύστημα, στήθηκε με βασικό σκεπτικό τη σταθερότητα για λόγους που είχαν να κάνουν με τον σεβασμό στα δικαιώματα των δύο κοινοτήτων. Αυτό βέβαια είναι ένας μεγάλος συμβιβασμός στη δημοκρατία, που έχει νόημα μόνο αν υπάρχουν και οι Τουρκοκύπριοι στην εξίσωση. Χωρίς αυτούς, οι δομές ευνοούν την παραγωγή «εθναρχών», αυταρχισμού και συνεργασιών, χωρίς πραγματική πολιτική κατεύθυνση, βασισμένες στα πρόσκαιρα συμφέροντα των ηγεσιών, που σπάνια ταυτίζονται με τα πρέπει αλλά και τα θέλω των πολιτών.

Μεταρρυθμίσεις που κρίθηκαν με την ψήφο στις προεδρικές εκλογές, καθώς αυτές ήταν στο πρόγραμμα, βλέπουν την πλάτη της Βουλής, που και αυτή, ψήφο πήρε με βάση άλλες προτάσεις. Ένας συνδυασμός που «σκοτώνει» τις αλλαγές, καθιστώντας ακόμη και τις αυτονόητες πραγματικό κατόρθωμα, για την εκάστοτε κυβέρνηση, να τις περάσει. Κάπως έτσι, η χώρα δεν κατάφερε ούτε τα αναγκαία μέτρα να πάρει όταν η κρίση κτύπησε την οικονομία, ούτε εγκαίρως να ζητήσει μνημόνιο.

Μάλιστα, σε μια κρίσιμη στιγμή για τη χώρα, βρεθήκαμε με κυβέρνηση χωρίς την απαραίτητη νομιμοποίηση μετά την καταστροφή στο Μαρί, να μετρά μέρες για να αποχωρήσει. Την ίδια ώρα, επιτρέψαμε σε άλλους να μετράνε μέρες για εμάς, μέρες για το κούρεμα των καταθέσεων. Πληρώσαμε και πληρώνουμε ακριβά τη «σταθερότητα» που προσφέρει το συγκεκριμένο προεδρικό μοντέλο που ακολουθούμε, έστω και αν κάποιοι πρόσκαιρα επωφελούνται από τη δομική αδυναμία της χώρας να προχωρήσει με αλλαγές. Ωστόσο, ακόμη και αυτοί, ως μέλη του συνόλου θα πληρώσουν τις συνέπειες του να μη μπορεί η χώρα εγκαίρως να προχωρήσει σε δραστικές αλλαγές.

Ακόμη και οι δημόσιοι υπάλληλοι που δεν θα έπρεπε να έχουν θέση στην υπηρεσία και προάγονται ως άριστοι, οι δικηγόροι που πλουτίζουν από τις μακρόσυρτες διαδικασίες, οι στρατηγικοί κακοπληρωτές που καταχρώνται τις καταθέσεις, ημικρατικοί οργανισμοί που λυμαίνονται νόμιμα ή παράνομα δημόσιο πλούτο και τοπικοί άρχοντες που θεωρούν τις δημοτικές αρχές τσιφλίκι τους. Όλοι στο τέλος είναι μέρος του συνόλου και η οικονομική κρίση δεν κάνει διακρίσεις.

Το πρόβλημα της χώρας είναι βαθιά δομικό και δεν λύνεται με 1-2 χρονιές που δεν έχουμε εκλογές και με μεταρρυθμίσεις περιορισμένες στα απολύτως απαραίτητα. Αποστειρωμένα νομοσχέδια, σε πολλές περιπτώσεις, που είναι προϊόν συνεννόησης του πολιτικού κόσμου και των συντεχνιών, για τις οποίες η κοινωνία ενημερώνεται αποσπασματικά μέσα από διαρροές. Θα πρέπει να εξηγηθεί στους πολίτες ξεκάθαρα τι είναι αυτό που επιδιώκεται και πώς αυτό θα επιτευχθεί, ώστε με την ψήφο τους να είναι σε θέση να αποφασίσουν. Οι εκλογές να είναι αυτές που καθορίζουν τις μεταρρυθμίσεις ή τη στασιμότητα. Να πάψει, επιτέλους, το πρόγραμμα του εκάστοτε Προέδρου ή κόμματος να αποτελεί απλώς μια δήλωση πρόθεσης. Αυτά υποσχέθηκε ο πολιτικός ή το κόμμα που κέρδισε τις εκλογές και αν δεν υλοποιηθούν να είναι υπόλογος στους ψηφοφόρους που τον εξέλεξαν.

Με άλλα λόγια, καλές οι προθέσεις της κυβέρνησης για μεταρρύθμιση του συστήματος απονομής δικαιοσύνης, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Μετασχηματισμού και Καινοτομίας, μεταρρύθμιση της δημόσιας υπηρεσίας, αλλά εδώ, ίσως, να ισχύει αυτό που λένε στη Βρετανία «πολύ λίγα, πολύ αργά». Καλός και ο Επενδυτικός Νόμος όπως και η δημιουργία και λειτουργία του Υφυπουργείου Ψηφιακού Μετασχηματισμού και Καινοτομίας, αλλά η χώρα χρειάζεται περισσότερα. Το γνωρίζουν και στην κυβέρνηση και στην αντιπολίτευση. Άλλοι θα ήθελαν περισσότερα στις ιδιωτικοποιήσεις, άλλοι στις φορολογίες και άλλοι σε πιο κοινωνικά θέματα. Ζητήματα που σε κανονικά κράτη θα έπρεπε να απαντούν οι εκλογές και τίποτα άλλο. Ας μη ψάχνουν αύριο τους λόγους που όλο και λιγότεροι πάνε να ψηφίσουν.

Αύριο, ας μη κοιταζόμαστε ξανά, αν μια νέα οικονομική ή άλλου είδους κρίση κτυπήσει την πόρτα μας και να ακούμε υποσχέσεις από τον κάθε απατεώνα δήθεν σωτήρα. Ας αρχίσει, επιτέλους, η συζήτηση για το πώς αυτό το κράτος αυτό μπορεί να μεταρρυθμίζεται και να αλλάζει πραγματικά, χωρίς να χρειάζεται μνημόνια και «κουρέματα». Αυτό και αν θα ήταν μεταρρύθμιση.

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.