Φόρμα αναζήτησης

Η κλιματική αλλαγή χρειάζεται business plan

Όταν η Γερμανία ετοιμάζεται να ρίξει 55 δισεκατομμύρια ευρώ τα επόμενα τέσσερα χρόνια, στοχεύοντας στην ενεργειακή ουδετερότητα της χώρας έως το 2050 και την κάλυψή της από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας έως το 2030, την τιμή της Κύπρου έσωσαν μερικές εκατοντάδες μαθητές την Παρασκευή που διαδήλωσαν έξω από τη Βουλή για το περιβάλλον.

Μια διαδήλωση που άρχισε από τη Σουηδή έφηβη Γκρέτα Τούνμπεργκ, από την οποία ξεκίνησε «η σχολική απεργία για το κλίμα», το 2018 έπειτα από το κύμα καύσωνα που έπληξε τη βόρεια Ευρώπη και τις δασικές πυρκαγιές που κατέκαψαν εκτάσεις στη Σουηδία. Δεν είμαι σίγουρος ωστόσο, ότι τα αιτήματα της Γκρέτα και των Κύπριων μαθητών φθάνουν στα αφτιά της εξουσίας. Ίσως να πρέπει να περιμένουμε να ενηλικιωθεί αυτή η γενιά για να δούμε το κυπριακό κράτος να ανοίγει το πορτοφόλι του. Όχι βέβαια τόσο γενναιόδωρα όσο της Γερμανίας, αλλά εδώ ούτε τα αυτονόητα δεν γίνονται.

Μελέτη του Υπουργείου Συγκοινωνιών κατέδειξε πως είναι ασύμφορο το τραμ και το όλο θέμα μπήκε στο αρχείο για μετά
το 2030, πολύ βολικό για μερικούς. Η εντολή στη μελέτη θα έπρεπε να είναι, τι χρειάζεται για να είναι βιώσιμο το τραμ. Και τι θα μπορούσε να είναι. Στις πόλεις τις Κύπρου νιώθεις πως βρίσκεσαι σε μεγαλούπολη δεκάδων εκατομμυρίων. Την ίδια ώρα, το κράτος σφυρίζει αδιάφορα για τις ευθύνες του, για το χάος που έχει δημιουργηθεί. Και οι πόλεις χρειάζονται το τραμ, και η συγκοινωνία μεταξύ της πρωτεύουσας, λιμανιού και αεροδρομίου θα μπορούσε να εξυπηρετηθεί με προαστιακό, δίνοντας ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα. Ένα έργο θα μπορούσε να είναι μια καλή επένδυση από σύμπραξη ιδιωτικού και δημόσιου τομέα και που θα απελευθέρωνε την πλεονάζουσα ρευστότητα των τραπεζών και θα έδινε ώθηση στο ΑΕΠ, μαζί θέσεις εργασίας. ένα έργο που θα άφηνε πίσω του υποδομές οι οποίες θα ανέβαζαν την ποιότητα ζωής και θα άφηνε κάτι για τις επόμενες γενιές.

Αυτό όμως δεν γίνεται με μειώσεις στις τιμές στα καύσιμα, ανεπαρκείς δημόσιες συγκοινωνίες και κανένα κίνητρο για να επιλέξει κάποιος το λεωφορείο, το ποδήλατο, αισίως και το πατίνι για τις μετακινήσεις του. Το κράτος και οι μεγάλοι εργοδότες προσφέρουν δωρεάν πάρκινγκ προσκαλώντας τους να χρησιμοποιούν αυτοκίνητο. Το παλιό ΓΣΠ είναι ένα απέραντο πάρκινγκ. Κανείς δεν νιώθει την ανάγκη να απολογηθεί για αυτήν την τριτοκοσμική εικόνα στην καρδιά της πρωτεύουσας. Μια εικόνα που δείχνει πόσο κυρίαρχο είναι το αυτοκίνητο και τα λόμπι που το υποστηρίζουν στη χώρα.
Το Υπουργείο Συγκοινωνιών ακόμη πετά τα λεφτά του φορολογούμενου σε νέους δρόμους που σύντομα θα γεμίσουν. Σε δρόμους που δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν στην οικονομία, και η ΑΗΚ εξακολουθεί να καίει μαζούτ για την παραγωγή ενέργειας. Ευτυχώς, σύντομα θα προχωρήσει η χώρα με εισαγωγή φυσικού αερίου. Με τους ίδιους αργούς ρυθμούς κινήθηκε και το Υπουργείο Ενέργειας. Οι άδειες για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ώστε η χώρα να πιάσει τους στόχους του 2020, εξετάζονται το φθινόπωρο του 2019! Και αυτό με το «πιστόλι της στον κρόταφο» από την ΕΕ, καθώς μας ανέμενε πρόστιμο μη συμμόρφωσης.

Τα πράγματα δεν είναι καλύτερα με τα σκουπίδια και την ανακύκλωση. Ζούμε πραγματικά για τη μέρα που οι σκουπιδότοποι θα μας πνίξουν και θα θάψουν τον πολιτισμό μας, όπως κάποτε η λάβα του Βεζούβιου την Πομπηία. Και αυτό, ενώ στις πόλεις λειτουργεί ανακύκλωση εδώ και τουλάχιστο 16 χρόνια και ο φορολογούμενος πλήρωσε και πληρώνει πολύ ακριβά για τη διαχείριση των αποβλήτων. Το κράτος και εδώ, όπως και σε πολλά άλλα θέματα έχει χάσει και τον ρόλο του και την ικανότητά του να φέρει σε πέρας την αποστολή του.

Η Γκρέτα και οι εδώ μαθητές ήγειραν το θέμα της κλιματικής αλλαγής και μας έθεσαν προ των ευθυνών μας. Απέδειξαν πως ένα τμήμα της κοινωνίας είναι έτοιμο για αλλαγή του τρόπου ζωής. Το θέμα είναι όμως πόσο γρήγορα μπορεί αυτό το κράτος να τους ακούσει, να μεταρρυθμιστεί και να προχωρήσει στις αλλαγές που χρειάζονται. Αλλαγές που θα καταστήσουν την Κύπρο, στον βαθμό που της αναλογεί, μέρος της λύσης του προβλήματος της κλιματικής αλλαγής και της υπερθέρμανσης του πλανήτη.